بازسازی «زمانی که اوکارینا می‌نواخت» در Switch 2 یک نکته را به درستی انجام می‌دهد

اولین نگاه به این بازی، تصویری از لینک جوان در جنگل کوکيري بود. مانند بسیاری از بینندگان، من احساسات متفاوتی داشتم. جزئیات صحنه شوکه‌آور و طاقت‌فرسا بود، تا جایی که کلاه لینک بافت آزاردهنده‌ای داشت و عناصری از ارائه به دره وهم‌آور می‌افتاد - به‌ویژه خود لینک. آیا نینتندو پس از مقاومت به مدت 20 سال، بالاخره تسلیم جنون وضوح بالا شد که بسیاری از استودیوها را وسوسه می‌کند تا تمام این رزولوشن را با نویز غیرضروری پر کنند؟