جنگنده F-16 فایتینگ فالکون که به ناموایپر(Viper) نیز شناخته میشود، از زمان معرفی در ۱۷ اوت ۱۹۷۸، به دلیل قابلیتهای مانورپذیری استثنایی و طراحی نوآورانه خود، شهرت جهانی کسب کرده است.
به گزارش گجت نیوز، برخلاف هواپیماهای مسافربری، هواپیماهای جنگنده بهطور معمول چندین برابر نیروی گرانش را تجربه میکنند، بهویژه هنگام مانورهای تهاجمی. این نیروهای گرانشی شدید، فشار زیادی بر بدن انسان وارد میکنند و انجام کارهای ساده را دشوار میسازند. یکی از برجستهترین ویژگیهای طراحی F-16 که به موفقیت آن کمک شایانی کرده،صندلی کابین F-16خمیده خلبان است.
مانورهای با نیروی گرانش بالا از بزرگترین چالشهای فیزیکی برای خلبانان جنگنده محسوب میشود. در طول چرخشها و غلتزنیهای تهاجمی در نبردهای هوایی، بدن خلبان با بارهای سنگین G مواجه میشود؛ این نیروها تلاش میکنند خون را از مغز به سمت نیمه پایینی بدن بکشند که منجر به افت فشار خون در سر، کاهش دید و در نهایت از دست دادن هوشیاری ناشی از نیروی G یاG-LOC میشود. این وضعیت میتواند در نبردهای هوایی عواقب فاجعهباری داشته باشد.
صندلی کابینF-16با زاویه خمیدگی ۳۰ درجه، به کاهش این خطر کمک میکند. این طراحی با تغییر جهت اعمال نیروهای G بر بدن، به جای کشیدن مستقیم خون از سر به پاها، بخش بیشتری از نیرو را از طریق قفسه سینه و پشت خلبان منتقل میکند.
این امر فاصله عمودی بین قلب و مغز را کوتاه کرده و حفظ جریان خون به سر خلبان را در طول مانورهای پرفشار تسهیل میبخشد. علاوه بر افزایش تحمل G، این وضعیت نشستن فشار وارده بر گردن و ستون فقرات را در پروازهای طولانی یا حمل کلاه پرواز سنگین کاهش میدهد.
یکی دیگر از جنبههای کلیدی در مانورهای جنگنده، حفظتالّی(Tally) یا نگه داشتن دشمن در میدان دید است که برای آگاهی موقعیتی و کسب برتری حیاتی است؛ همانطور که ضربالمثل قدیمی میگوید: «دیدت را از دست بدهی، نبرد را از دست دادهای.» مانورهای جنگنده اغلب نیازمند نگاه کردن مداوم به بالا و اطراف از طریق بخش بالایی کابین است که فشار زیادی را بر عضلات گردن و قسمت بالای کمر خلبان وارد میکند.
طراحی خمیده صندلی F-16 با متمایل کردن خلبان به عقب (۳۰ درجه)، به طور طبیعی سر و چشمها را در موقعیتی قرار میدهد که با کشش کمتر گردن بتوانند به قسمتهای بالایی کابین و اطراف دید بهتری داشته باشند.
این ویژگی استرس عضلانی را کاهش داده و در عین حال دید خلبان را در بخشهای حیاتی حفظ میکند. هرچند این وضعیت نشستن ممکن است برخی راحتیها (مانند دید رو به جلو در پروازهای عادی) را فدا کند، اما این مصالحهها به دلیل هدف اصلی طراحی F-16 که پیروزی در نبردهای نزدیک و فشرده است، قابل قبول تلقی شدهاند. این جنگنده برای بهرهوری در پرواز کروز بهینه نشده، بلکه برای پیروزی در نبردهای هوایی ساخته شده است.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: