دوراتون، اسپانیا—بگذارید این را بگویم: من به آن معتاد شدهام. ایستادن در سایه ماه یکی از نادرترین فرصتها برای درک مستقیم مکانیک منظومه شمسی ما است، زمانی که رقص سه جرم آسمانی به همترازی کامل میرسد. این یک معجزه ریاضی است که کمیابی و عظمت آن به لطف اندازهها و فاصلههای نسبی ماه و خورشید از زمین امکانپذیر میشود. هر سیارهای این خوششانسی را ندارد.
سایه ماه کمتر از هفت سال یک بار از قلب آمریکا عبور کرد، اولین بار در سال ۲۰۱۷ و دوباره در سال ۲۰۲۴. خوشبختانه من شاهد هر دو بودم. این تجربیات مرا بیش از آنکه برای خورشیدگرفتگی کامل بعدی در ایالات متحده قارهای در سال ۲۰۴۴ صبر کنم، بیصبر کرد.
به همین دلیل هفته گذشته به دشتهای شمال مرکزی اسپانیا رفتم. این سرزمین با فضاهای باز، کلیساهای و قلعههای باستانی و مزارع آفتابگردان وسیع که زیر نور خیرهکننده آفتاب ماه آگوست پخته میشوند، مکان مناسبی برای ورود به مسیر تمامیت به نظر میرسید. خشکسالی مداوم در اسپانیا میدانها و جنگلهای این کشور را به یک انبار باروت تبدیل کرده است، اما این شرایط باعث دیدن ایدهآل خورشیدگرفتگی شد.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: