سقوط آزاد زباله فضایی اسپیسایکس به سطح ماه؛ رویدادی نادر که زنگ خطر را برای دانشمندان به صدا درآورد
به گزارش ایتنا
بخش فوقانی موشک فالکون ۹ اسپیسایکس که از سال ۲۰۲۵ در مدار رها شده بود، با سرعتی سرسامآور در حال حرکت به سمت ماه است. این برخورد ناخواسته، ضمن جلب توجه جامعه علمی، چالشهای جدی مدیریت زبالههای فضایی و خطرات ناشی از رهاسازی قطعات در مدار زمین را بیش از پیش نمایان کرده است.
بخش فوقانی یک موشک Falcon 9 متعلق به شرکت اسپیسایکس که پس از انجام مأموریت خود در سال ۲۰۲۵ در مدار رها شده بود، قرار است بامداد چهارشنبه ۵ اوت (به وقت جهانی) با سرعتی در حدود ۸۷۰۰ کیلومتر بر ساعت به سطح ماه برخورد کند.
این برخورد برنامهریزیشده نبوده و در نتیجه تغییر تدریجی مدار این قطعه فضایی رخ میدهد.
این موشک در ابتدا دو فرودگر خصوصی ماه را به فضا حمل کرده بود، اما به دلیل باقی ماندن در مداری که امکان بازگشت به جو زمین را نداشت، در نهایت تحت تأثیر گرانش ماه قرار گرفت و در مسیر برخورد با آن قرار گرفت.
چنین اتفاقی در مأموریتهای معمول اسپیسایکس رخ نمیدهد، زیرا مراحل فوقانی موشکهای فالکون ۹ معمولاً پس از پایان مأموریت در جو زمین منهدم میشوند.
بر اساس پیشبینی اخترشناسان، این قطعه حدود چهار تُنی در نزدیکی دهانه اینشتین (Einstein Crater) به سطح ماه برخورد خواهد کرد.
انتظار میرود این برخورد دهانهای جدید به قطر چند ده متر ایجاد کرده و حجم قابلتوجهی از غبار ماه را به اطراف پرتاب کند. انرژی حاصل از این برخورد نیز معادل انفجار حدود سه تن TNT برآورد شده است.
اگرچه این رویداد هیچ تهدیدی برای ساکنان زمین یا مأموریتهای فضایی فعال ایجاد نمیکند، اما برای جامعه علمی اهمیت زیادی دارد.
پژوهشگران قصد دارند با استفاده از مدارگردهای ماه و همچنین تلسکوپهای زمینی، محل برخورد را پیش و پس از حادثه بررسی کنند تا اطلاعات دقیقتری درباره نحوه تشکیل دهانههای برخوردی، پراکندگی غبار و رفتار سطح ماه در اثر برخوردهای پرسرعت به دست آورند.
کارشناسان معتقدند این حادثه بار دیگر مسئله مدیریت زبالههای فضایی را برجسته میکند.
با افزایش تعداد مأموریتهای تجاری و دولتی به ماه، کنترل بقایای موشکها و تجهیزات رهاشده در فضا به یکی از چالشهای مهم صنعت فضایی تبدیل شده است. در حالی که تاکنون دهها هزار قطعه زباله فضایی در مدار زمین شناسایی شدهاند، فعالیتهای فزاینده در مدار ماه نیز ضرورت تدوین قوانین و استانداردهای جدید برای مدیریت ترافیک فضایی را بیش از پیش آشکار کرده است.
دانشمندان امیدوارند دادههای حاصل از این برخورد به بهبود طراحی مأموریتهای آینده و حفاظت از زیرساختهای احتمالی انسانی روی ماه، از جمله پروژههای مرتبط با برنامه آرتمیس ناسا و سایر مأموریتهای بینالمللی، کمک کند.
بنا به نوشته سایتAxiosچنین دادههایی میتواند در طراحی پایگاههای دائمی و ارزیابی خطر برخورد اجرام فضایی در آینده نقش مهمی ایفا کند.
این برخورد برنامهریزیشده نبوده و در نتیجه تغییر تدریجی مدار این قطعه فضایی رخ میدهد.
این موشک در ابتدا دو فرودگر خصوصی ماه را به فضا حمل کرده بود، اما به دلیل باقی ماندن در مداری که امکان بازگشت به جو زمین را نداشت، در نهایت تحت تأثیر گرانش ماه قرار گرفت و در مسیر برخورد با آن قرار گرفت.
چنین اتفاقی در مأموریتهای معمول اسپیسایکس رخ نمیدهد، زیرا مراحل فوقانی موشکهای فالکون ۹ معمولاً پس از پایان مأموریت در جو زمین منهدم میشوند.
بر اساس پیشبینی اخترشناسان، این قطعه حدود چهار تُنی در نزدیکی دهانه اینشتین (Einstein Crater) به سطح ماه برخورد خواهد کرد.
انتظار میرود این برخورد دهانهای جدید به قطر چند ده متر ایجاد کرده و حجم قابلتوجهی از غبار ماه را به اطراف پرتاب کند. انرژی حاصل از این برخورد نیز معادل انفجار حدود سه تن TNT برآورد شده است.
اگرچه این رویداد هیچ تهدیدی برای ساکنان زمین یا مأموریتهای فضایی فعال ایجاد نمیکند، اما برای جامعه علمی اهمیت زیادی دارد.
پژوهشگران قصد دارند با استفاده از مدارگردهای ماه و همچنین تلسکوپهای زمینی، محل برخورد را پیش و پس از حادثه بررسی کنند تا اطلاعات دقیقتری درباره نحوه تشکیل دهانههای برخوردی، پراکندگی غبار و رفتار سطح ماه در اثر برخوردهای پرسرعت به دست آورند.

کارشناسان معتقدند این حادثه بار دیگر مسئله مدیریت زبالههای فضایی را برجسته میکند.
با افزایش تعداد مأموریتهای تجاری و دولتی به ماه، کنترل بقایای موشکها و تجهیزات رهاشده در فضا به یکی از چالشهای مهم صنعت فضایی تبدیل شده است. در حالی که تاکنون دهها هزار قطعه زباله فضایی در مدار زمین شناسایی شدهاند، فعالیتهای فزاینده در مدار ماه نیز ضرورت تدوین قوانین و استانداردهای جدید برای مدیریت ترافیک فضایی را بیش از پیش آشکار کرده است.
دانشمندان امیدوارند دادههای حاصل از این برخورد به بهبود طراحی مأموریتهای آینده و حفاظت از زیرساختهای احتمالی انسانی روی ماه، از جمله پروژههای مرتبط با برنامه آرتمیس ناسا و سایر مأموریتهای بینالمللی، کمک کند.
بنا به نوشته سایتAxiosچنین دادههایی میتواند در طراحی پایگاههای دائمی و ارزیابی خطر برخورد اجرام فضایی در آینده نقش مهمی ایفا کند.
بـرچـسب هـا:
اخبار مرتبط:
- ایلون ماسک مدعی است که میتواند در دو تا سه سال آینده کار حمل و نقل بیسیم بسازد. این ممکن است؟
- قرارداد ۴۰ میلیارد دلاری اسپیسایکس برای تراشههای هوش مصنوعی؛ ماسک به دنبال چیست؟
- مدیریت فیسبوک و اسپیسایکس میلیاردها دلار دیگر برای سرمایهگذاری در امور هوش مصنوعی اختصاص میدهند
- استارلینک، خط مقدم اوکراین را تهدید میکند
- استفاده آمریکا از اسپیسایکس در سیاست خارجی
- گرپ خطرناک الون ماسک بر فضا
- مأموریتهای موبایل اسپیسایکس باعث کاهش سهام شرکتهای مخابراتی شد. معنای توسعههای جدید چیست؟
- ناسا: نخستین ستاره سبز در آسمان شناسایی شد
- تهدید ایلان ماسک به افشای پشتپرده تحقیقات دموکراتها
- قدرتمندترین موشکهای تاریخ و قابلیتهای فضایی آنها
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: