در زیر دهانههای سایهدار قطبی ماه، یخ آب ممکن است فراتر از دسترس ابزارهای مداری پنهان شده باشد.
پژوهشگران دانشگاه مریلند، آزمایشگاه ملی لارنس برکلی و دانشگاه هاوایی دریافتهاند که امواج لرزهای، همان ارتعاشاتی که در هنگام زلزله ثبت میشوند، میتوانند یخ را در زیر سطح ماه آشکار و نقشهبرداری کنند.
این یافتهها همزمان با آمادهسازی ناسا برای اعزام فضانوردان به منطقه جنوبی ماه از طریق برنامه آرتمیس، با فرود سرنشیندار در سال ۱۴۰۷ خورشیدی انجام شده است.
یخ حفظشده در اعماق سایههای دهانههای قطبی میتواند به یکی از مفیدترین منابع محلی موجود برای کاوشگران آینده تبدیل شود. پس از ذوب و تصفیه، یخ ماه میتواند آب آشامیدنی فراهم کند و الکتریسیته میتواند آن را به اکسیژن برای تنفس و هیدروژن برای سوخت موشک تبدیل نماید.
نیکلاس شرمر، دانشیار گروه علوم زمین، محیطی و سیارهای دانشگاه مریلند و نویسنده همکار این مطالعه، میگوید: «شناسایی هر مادهای در ماه که فضانورد بتواند از آن استفاده کند، حیاتی است».
وی میافزاید: «از آنجا که آنها با منابع کمی که از زمین آوردهاند محدود خواهند بود، هر چیزی که در ماه پیدا کنند به آنها کمک میکند اساساً از زمین زندگی کنند، به ویژه برای مأموریتهای طولانیمدت یا پایگاهها».
به گزارشSciTechDaily، مقدار و توزیع یخ ماه هنوز نامشخص است. ماهوارهها میتوانند ماه را از مدار بررسی کنند، اما مشاهدات آنها تا حد زیادی به کمعمقترین لایه خاک محدود است. برخی از ذخایر ممکن است بسیار عمیقتر از سطح دفن شوند، جایی که اندازهگیریهای لرزهای میتواند دید واضحتری ارائه دهد.
گفتنی است اصل این روش بر تفاوت قابل اندازهگیری بین خاک خشک و یخزده استوار است. یخ، مواد اطراف خود را سفتتر میکند و به امواج لرزهای امکان میدهد دو تا سه برابر سریعتر از خاک خشک حرکت کنند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: