ماموریت بپیکلمبو این هفته یک نقطه عطف مهم را در آخرین مرحله از سفر بین سیارهای هشت ساله خود به عطارد، دنیای آهنی داغ و دورافتاده در مرز درونی منظومه شمسی، پشت سر گذاشت.
این ماموریت علمی رباتیک که توسط آژانس فضایی اروپا با مشارکت ژاپن و ایالات متحده رهبری میشود، از زمان پرتاب خود در سال ۲۰۱۸، با ترکیبی از پیشرانه پلاسما و مجموعهای از گذرها از زمین، زهره و عطارد، به تدریج به خورشید نزدیکتر شده است. این مانورها سرعت فضاپیما را تغییر داده و آن را به سمت یک برخورد نهایی با عطارد در اواخر امسال هدایت کردهاند.
در زمان بعدی که به عطارد برسد، بپیکلمبو با سرعت مناسب برای به دام افتادن فضاپیما در مدار توسط گرانش سیاره سفر خواهد کرد. دانشمندان که به ماموریتهای بین سیارهای عادت کردهاند، به بازده علمی طولانی عادت دارند. رسیدن فضاپیمای نیو هورایزنز ناسا از زمین به پلوتون تقریباً ۱۰ سال طول کشید. معلوم میشود سفر به عطارد سریعالقدم و سپس ورود به مدار به انرژی یا دلتا-وی بیشتری نسبت به ارسال یک فضاپیما برای گذر از پلوتون نیاز دارد.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: