آنزیمی محافظ می‌تواند از وخیم‌تر شدن بیماری کبد چرب جلوگیری کند

یک آنزیم محافظ تازه شناسایی شده می‌تواند راه جدیدی را برای جلوگیری از بیماری کبد چرب قبل از ایجاد آسیب جدی به کبد به محققان ارائه دهد. اعتبار: Shutterstock

طبق گفته بنیاد کبد آمریکا، تخمین زده می‌شود 100 میلیون نفر در ایالات متحده به بیماری کبد چرب مرتبط با اختلال متابولیک (MASLD) که قبلاً به عنوان بیماری کبد چرب غیر الکلی شناخته می‌شد، مبتلا هستند. تقریباً 20 تا 25 درصد از افراد مبتلا به این بیماری، به استئاتوهپاتیت مرتبط با اختلال متابولیک (MASH) پیشرفت می‌کنند، که یک شکل جدی‌تر از این بیماری است که در آن چربی اضافی کبد با التهاب، آسیب سلولی و اسکار همراه است.

چرا MASH درمان دشواری است

مراقبت‌های فعلی عمدتاً بر تغییرات سبک زندگی و تلاش برای محدود کردن آسیب بیشتر به کبد متمرکز است. اگرچه داروهایی در دسترس هستند، اما گزینه‌های درمانی هنوز محدود هستند و در حال حاضر درمانی برای MASH وجود ندارد.

تحقیقات قبلی نشان داده است که میتوکندری‌های آسیب‌دیده، ساختارهایی که انرژی را برای سلول‌ها تولید می‌کنند، ممکن است در ایجاد و پیشرفت MASH نقش داشته باشند. در مطالعه چند مرکزی جدید، محققان سدارز-سینای دریافتند که سطح آنزیمی به نام UBE2N با پیشرفت بیماری در سلول‌های کبد کاهش می‌یابد.

«آنزیم UBE2N به نظر می‌رسد از کبد در برابر التهاب و آسیب مرتبط با MASH با کمک به حذف میتوکندری‌های آسیب‌دیده و حمایت از تجزیه چربی محافظت می‌کند»، گفت دکتر اکیهیرو سکی، استاد پزشکی و علوم زیستی در سدارز-سینای و نویسنده مسئول مشترک این مطالعه. «هنگامی که سطح آنزیم کاهش یافت، شاهد سلول‌های آسیب‌دیده بیشتر و آسیب به کبد بودیم.»

بازگرداندن UBE2N آسیب کبد را در موش‌ها کاهش داد

سپس محققان سطح UBE2N را به حالت عادی در کبد موش‌های آزمایشگاهی بازگرداندند. پس از انجام این کار، کاهش در تجمع چربی، التهاب و اسکار را مشاهده کردند.

این نتایج نشان می‌دهد که UBE2N می‌تواند یک هدف درمانی بالقوه برای جلوگیری از پیشرفت MASLD به MASH باشد.

«شناسایی نقش این آنزیم در تنظیم میتوکندری در کبد یک پیشرفت مهم در درک بیماری کبد چرب است»، گفت دکتر شلی لو، رئیس کرسی زنان گیلد در زمینه گوارش‌شناسی و مدیر بخش گوارش‌شناسی و هپاتولوژی کارش در سدارز-سینای. «مطالعات آینده می‌توانند آزمایش کنند که آیا تقویت این مسیر محافظتی می‌تواند درمان‌های موجود را تکمیل کند، بیمارانی را که به احتمال زیاد سود می‌برند، شناسایی کند و منجر به رویکردهای درمانی جدید برای جلوگیری از بیماری پیشرفته شود.»

نویسندگان اضافی سدارز-سینای شامل میچیتاکا ماتسودا، سو یون کیم، تاکاشی تسوچیا و یون سوک رو هستند.

نویسندگان اضافی شامل: Feng Wang، Jin Lee، Jeong-Su Park، Meizhou Huang، Hwan Ma، Guoyan Sui، Zixiong Zhou، Xufeng Wu، Haram Lee، Soohwan Oh، Hanseul Park، Key-Hwan Lim، Chun-Woong Park، Sang-Bae Han، Jin Tae Hong و Michael Karin.

تأمین مالی: این کار توسط بنیاد تحقیقات ملی کره (شماره‌های کمک هزینه RS-2025-02273102 و RS-2025-02603096)، برنامه نوآوری منطقه‌ای و آموزش (RISE) چانگبوک (شماره کمک هزینه 2025-RISE-11-014-03)، جایزه تحقیقات قله انجمن آمریکایی برای مطالعه بیماری کبد (AASLD، به J.L.)، کمک هزینه خلبان/امکان‌سنجی مرکز تحقیقات بیماری‌های گوارشی سن دیگو (SDDRC) (NIDDK P30 DK120515، به J.L.)، موسسات ملی بهداشت (شماره‌های کمک هزینه R01DK085252، R01DK138591 و R01CA301632) و بنیاد علوم طبیعی ملی چین (شماره کمک هزینه 82404726) حمایت شد.