«دیگر بس است»: اعتصاب گسترده پرستاران کنیا برای اعتراض به دستمزدها و شرایط نامناسب کاری

در اقدامی گسترده، هزاران نفر از کادر پرستاری در کشور کنیا با شعار «دیگر بس است» (Enough is enough) دست به اعتصاب زده‌اند. این موج اعتراضی که بخش‌های مختلف سیستم بهداشتی این کشور را تحت تأثیر قرار داده است، در پاسخ به سال‌ها نادیده گرفتن مطالبات شغلی و معیشتی این گروه از متخصصان سلامت صورت گرفته است.

یکی از پرستاران شرکت‌کننده در این اعتراضات، شیرو کیهارا (Shiru Kihara)، در گفتگو با رسانه‌ها دلایل این اقدام دسته جمعی را تشریح کرد. او تأکید کرد که این اعتصاب تنها یک واکنش لحظه‌ای نیست، بلکه نتیجه انباشت نارضایتی‌ها از دستمزدهای بسیار پایین و شرایط کاری طاقت‌فرسایی است که سلامت و کیفیت خدمات درمانی را به خطر انداخته است.

محورهای اصلی اعتراضات پرستاران

بر اساس گزارش‌های موجود، پرستاران کنیا بر روی چندین محور کلیدی تأکید دارند که عبارتند از:

• دستمزد عادلانه: متقاضیان خواستار بازنگری در حقوق ماهیانه و پرداخت مزایای معوقه هستند تا بتوانند با توجه به تورم و هزینه‌های زندگی، معیشت خود را تأمین کنند.
• بهبود شرایط کاری: کمبود تجهیزات پزشکی، فشار کاری بیش از حد به دلیل کمبود نیروی انسانی و محیط‌های کاری نامناسب از دیگر موارد اعتراضات است.
• امنیت شغلی و ارتقاء: خواستار شفافیت در سیستم ارتقای شغلی و تضمین حقوق قانونی کارکنان بخش سلامت شده‌اند.

شیرو کیهارا توضیح داد که هزاران پرستار اکنون در خیابان‌ها و مقابل مراکز درمانی تجمع کرده‌اند تا صدای خود را به گوش دولت برسانند. او اشاره کرد که پرستاران به عنوان ستون فقرات سیستم بهداشتی، بدون داشتن حقوق عادلانه و محیطی ایمن، نمی‌توانند به ارائه خدمات بهینه به بیماران ادامه دهند.

«ما دیگر نمی‌توانیم در سکوت به این وضعیت ادامه دهیم. این اعتصاب برای این است که به همه نشان دهیم بدون ما، سیستم بهداشتی از کار می‌افتد و عدالت در پرداخت‌ها یک حق است، نه یک لطف.»

این اعتراضات در حالی رخ می‌دهد که سیستم بهداشتی کنیا پیش از این نیز با چالش‌های بودجه‌ای و کمبود منابع دست و پنجه نرم می‌کرد. اکنون با توقف فعالیت هزاران پرستار، دسترسی مردم به خدمات درمانی پایه با اختلال جدی مواجه شده است و فشار بر روی پزشکان و سایر کارکنان بیمارستان‌ها افزایش یافته است.

تا این لحظه، پرستاران تأکید کرده‌اند که تا زمانی که توافقاتی ملموس و رسمی در مورد افزایش دستمزدها و بهبود زیرساخت‌های کاری صورت نگیرد، به اعتراضات خود ادامه خواهند داد. این جنبش اعتراضی نشان‌دهنده شکاف عمیق میان سیاست‌های اقتصادی دولت کنیا و نیازهای ضروری کادر درمان در این کشور است.