آتش‌سوزی‌های بی‌سابقه در آمازون زیر تأثیر پدیده ال نینو

پدیده ال نینو باعث ایجاد زنجیره‌ای ویرانگر از آتش‌سوزی‌ها در مناطق گرمسیری شده و ناسا هشدار می‌دهد که بحران آتش‌سوزی در آمازون ممکن است هنوز به پایان نرسیده باشد. منبع: تصاویر رصدخانه زمین ناسا با استفاده از داده‌های MODIS از NASA EOSDIS LANCE و GIBS/Worldview

برخلاف گردبادها یا رعد و برق‌هایی که می‌توانند در عرض چند دقیقه ویرانگری گسترده‌ای ایجاد کنند، پدیده ال نینو بر الگوهای آب و هوایی برای چندین ماه تأثیر می‌گذارد. این پدیده آب و هوایی می‌تواند بارندگی را در مناطق وسیعی مختل کرده و شرایط غیرمعمولی خشکی را ایجاد کند که به گسترش سریع آتش‌سوزی‌ها کمک می‌کند. دانشمندان هشدار می‌دهند که آمازون ممکن است در ابتدای یک فصل آتش‌سوزی طولانی و ویرانگر قرار بگیرد.

ماهواره‌های ناسا افزایش آتش‌سوزی در آمازون را شناسایی می‌کنند

از سپتامبر 2026، مشاهدات ماهواره‌ای نشان‌دهنده افزایش شدید آتش‌سوزی‌ها و انتشار دود در سراسر آمازون مرکزی و شرقی است. فعالیت رو به رشد در چندین سیستم نظارتی از جمله سیستم مدیریت منابع آتش‌سوزی ناسا (FIRMS)، پایگاه داده جهانی انتشار آتش‌سوزی (GFED) و NASA Worldview ظاهر شد.

ناحیه آسیب‌دیده از جنگل‌های اطراف مانائوس و سانتارم، دو مرکز اصلی تجاری و حمل و نقل در برزیل، به سمت دهانه رودخانه آمازون امتداد دارد.

در 12 اکتبر 2026، ابزار MODIS (طیف‌سنج تصویربرداری با وضوح متوسط) سوار بر ماهواره آکوا ناسا، تصویری را ثبت کرد که نشان می‌داد ستون‌های عظیمی از دود از آتش‌سوزی‌ها در دو طرف رودخانه آمازون به هوا برخاسته‌اند.

در آن زمان، دود غلیظ مانائوس، پایتخت ایالت آمازوناس برزیل را فراگرفته بود. مقامات شهری از آلودگی خطرناک هوا گزارش دادند، با غلظت ذرات معلق ریز (PM2.5) که از 135 میکروگرم در متر مکعب تجاوز کرده بود. این ذرات میکروسکوپی می‌توانند به اعماق ریه‌ها نفوذ کرده و خطرات جدی برای سلامتی ایجاد کنند. این اندازه‌گیری‌ها کیفیت هوای شهر را در رتبه دوم بدترین دسته از شاخص کیفیت هوای منطقه‌ای قرار داد.

دود باعث اختلالات عمده‌ای در مانائوس، که بیش از 2 میلیون نفر جمعیت دارد، شد. مدارس تعطیل شدند، رویدادهای عمومی لغو شدند و لیگ‌های ورزشی کودکان فعالیت خود را به حالت تعلیق درآوردند، زیرا مقامات به ساکنان در مورد شرایط خطرناک هشدار دادند، طبق گزارش‌های خبری.

پدیده ال نینو باعث ایجاد یک اثر دومینو از آتش‌سوزی‌ها می‌شود

به گفته داگلاس مورتون، دانشمند سیستم زمین در مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا، آتش‌سوزی‌های اطراف مانائوس و سانتارم بخشی از الگوی بزرگتری است.

مورتون این پدیده را به عنوان یک "کاسکاد" از آتش‌سوزی‌های گرمسیری ناشی از اختلالات بارندگی مرتبط با پدیده ال نینو توصیف می‌کند. این توالی معمولاً در نزدیکی استوا آغاز می‌شود، جایی که خشکسالی به آتش‌سوزی‌های باتلاقی در اندونزی کمک می‌کند. این آتش‌سوزی‌ها از طریق مواد آلی غنی از کربن در خاک می‌سوزند. با توسعه شرایط خشک در جاهای دیگر، فعالیت آتش‌سوزی در آمازون مرکزی و شرقی تشدید می‌شود.

این الگو جدید نیست. مورتون پس از پدیده ال نینوی ویرانگر در سال‌های 2015-2016، با دانشمندان از دانشگاه کالیفرنیا، ایروین؛ دانشگاه آزاد آمستردام؛ و دانشگاه مریلند همکاری کرد تا بررسی کند که چگونه آتش‌سوزی‌های گرمسیری الگوهای بارندگی در حال تغییر را دنبال می‌کنند. یافته‌های آنها در یک مطالعه در سال 2017 منتشر شد. محققان توالی مشابهی را در سال 2023 مشاهده کردند.

اکنون، پدیده ال نینوی سال 2026 به نظر می‌رسد که همان پیشرفت را ایجاد می‌کند.

اندونزی از ماه‌هاست که با خشکسالی، دود و آتش‌سوزی‌های ویرانگر روبرو شده است که از آگوست آغاز شده است. در طول اکتبر، آتش‌سوزی‌ها صدها خانه را ویران کردند، در حالی که دود غلیظ بیشتر روزها جزایر را پوشاند.

"اکنون، در آمازون، شاهد سقوط دومین دومینو در این زنجیره هستیم،" مورتون گفت، اشاره به افزایش تعداد آتش‌سوزی‌ها در ایالت‌های پارا و آمازوناس برزیل.

دانشمندان هشدار می‌دهند که آتش‌سوزی‌ها ممکن است تا سال 2027 گسترش یابند

افزایش فعلی ممکن است تنها یک مرحله از یک فصل آتش‌سوزی طولانی‌تر باشد.

مورتون و همکارانش پیش‌بینی می‌کنند که فعالیت آتش‌سوزی در طول نوامبر و دسامبر 2026 به سمت شمال گسترش یابد. مناطق در معرض خطر شامل ایالت‌های برزیلی رورایما و آماپا، بخش‌هایی از پارا و بخش‌هایی از ونزوئلا، گویان و سورینام است.

سپس انتظار می‌رود این الگو به سمت جنوب تغییر کند. تا آگوست و سپتامبر 2027، شرایط خشکی و خطر آتش‌سوزی ممکن است به بالاترین سطح خود در مناطق جنوبی آمازون در برزیل و پاراگوئه برسد.

یکی از جنبه‌های نگران‌کننده بحران فعلی این است که بسیاری از جنگل‌های تهدید شده قبلاً آتش گرفته‌اند.

"واقعاً قابل توجه - و ناامیدکننده - است که این اتفاق دوباره در حال رخ دادن است،" مورتون گفت، و اشاره کرد که جنگل‌هایی که در رویدادهای ال نینوی سال‌های 2015 و 2023 آسیب دیده‌اند، دوباره در حال آتش گرفتن هستند.

آتش‌سوزی‌ها به ویژه در جنگل‌های بارانی گرمسیری ویرانگر هستند زیرا بیشتر گیاهان و حیوانات موجود در آنجا تکامل نیافته‌اند تا در برابر آتش‌سوزی‌های مکرر مقاومت کنند. بر خلاف اکوسیستم‌هایی که در آن آتش‌سوزی یک فرآیند طبیعی منظم است، جنگل‌های آمازون می‌توانند آسیب‌های شدید و پایدار را در هنگام سوختن تجربه کنند.

آتش‌سوزی‌های قبلی همچنین بخش‌هایی از جنگل را آسیب‌پذیرتر کرده است. درختانی که در رویدادهای قبلی به طور جزئی سوخته‌اند ممکن است ضعیف یا آسیب‌دیده باشند و باعث شود پوشش گیاهی باقی‌مانده بیشتر در معرض آتش‌سوزی‌های آینده قرار گیرد. مورتون هشدار داد که برخی از آتش‌سوزی‌های فعلی ممکن است به دلیل همین امر شدیدتر از قبل بسوزند.

او انتظار دارد که آتش‌سوزی‌های اطراف مانائوس و سانتارم تا زمان بازگشت باران‌های فصلی، احتمالاً در دسامبر 2026 یا ژانویه 2027 ادامه داشته باشد.

با این حال، جوامع در مناطق شمالی و جنوبی هنوز فرصتی دارند تا قبل از وخیم شدن اوضاع، خطر را کاهش دهند.

"با توجه به شدت این ال نینو، این واقعاً سالی است که مردم باید از هرگونه سوزاندن به طور کامل خودداری کنند،" مورتون گفت.

خشکسالی شدید آتش‌سوزی‌های انسانی را به آتش‌سوزی‌های جنگلی تبدیل می‌کند

اگرچه آمازون در حال تجربه یک وضعیت اضطراری آتش‌سوزی است، اما رعد و برق به ندرت باعث آتش‌سوزی در جنگل‌های بارانی برزیل می‌شود.

منطقه به طور معمول آنقدر مرطوب است که رعد و برق کمتر از 1 درصد از آتش‌سوزی‌ها را ایجاد می‌کند، طبق گفته مورتون. این بدان معناست که تقریباً تمام آتش‌سوزی‌هایی که در حال حاضر در جنگل‌های آمازون برزیل گسترش یافته‌اند، ناشی از فعالیت‌های انسانی هستند.

شدت خشکسالی در سال 2026 به ویژه خطرناک است.

موسسه ملی هواشناسی برزیل گزارش داد که بارندگی در مانائوس در آگوست 95 درصد کمتر از حد نرمال و در سپتامبر 60 درصد کمتر از حد نرمال بوده است.

این شرایط به شدت خشک، آتش‌سوزی‌هایی را که در غیر این صورت ممکن بود محدود به مناطق مدیریت شده باقی بمانند، به آتش‌سوزی‌های غیرقابل کنترل تبدیل کرده است.

مورتون توضیح داد که بسیاری از آتش‌سوزی‌های بزرگ به عنوان آتش‌سوزی‌های عمدی برای مدیریت زمین، مانند حذف بوته‌ها از زمین‌های چراع یا پاکسازی بقایای محصول از مزارع آغاز شده‌اند. هنگامی که شعله‌ها از کنترل خارج شدند، به زیرلایه‌های خشک جنگل‌های بارانی گسترش یافتند.

تحلیل ماهواره‌ای نشان می‌دهد که تقریباً 50 تا 70 آتش‌سوزی غیرقابل کنترل در حال حاضر در منطقه سانتارم در حال سوختن است، طبق گفته شین کوفیلد، یک دانشمند پژوهشی در دانشگاه مریلند که در گودارد ناسا کار می‌کند.

ناسا آتش‌سوزی‌های پنهانی را که ماهواره‌ها از دست می‌دهند، شناسایی می‌کند

تعداد واقعی آتش‌سوزی‌های آمازون ممکن است به طور قابل توجهی بیشتر از آنچه که سیستم‌های نظارتی استاندارد ماهواره‌ای نشان می‌دهند باشد.

کوفیلد به عنوان بخشی از یک پروژه اقدام زمینی ناسا، مشاهداتی را که توسط VIIRS (Visible Infrared Imaging Radiometer Suite)، یک ابزار ماهواره‌ای قادر به تشخیص امضاهای حرارتی مرتبط با آتش‌سوزی‌های فعال جمع‌آوری شده است، مطالعه می‌کند.

هدف او شناسایی آتش‌سوزی‌هایی است که الزامات تشخیص مورد استفاده در داده‌های FIRMS را برآورده نمی‌کنند.

این تشخیص‌های اضافی، که به عنوان "آتش‌سوزی‌های کاندید" شناخته می‌شوند، می‌تواند به محققان کمک کند تا تصویر کامل‌تری از فعالیت آتش‌سوزی داشته باشند. کوفیلد قصد دارد مکان‌های آنها را به MapBiomas، یک شبکه مشارکتی از دانشگاه‌ها، سازمان‌های غیردولتی و شرکت‌های فناوری که آتش‌سوزی‌ها و تغییرات کاربری زمین را در سراسر آمازون ردیابی می‌کند، ارائه دهد.

یافته‌های اولیه نشان می‌دهد که نظارت سنتی تعداد قابل توجهی از آتش‌سوزی‌ها را نادیده می‌گیرد.

"برای منطقه اطراف سانتارم، ما حدود 40 درصد آتش‌سوزی‌های بیشتری را نسبت به آنچه در شمارش آتش‌سوزی‌های فعال از FIRMS مشاهده می‌کنید، شناسایی کرده‌ایم،" کوفیلد گفت.

تشخیص آتش‌سوزی در زیر سایه جنگل‌های بارانی می‌تواند به طرز شگفت‌انگیزی دشوار باشد، حتی با استفاده از ابزارهای پیشرفته در مدار. حسگرهای ماهواره‌ای آتش‌سوزی‌ها را با اندازه‌گیری تابش مادون قرمز، که گرمای تولید شده توسط گیاهان در حال سوختن را نشان می‌دهد، شناسایی می‌کنند.

با این حال، دود غلیظ، پوشش ابری مداوم و تاج پوشش متراکم درختان می‌تواند در این اندازه‌گیری‌ها تداخل ایجاد کند. آتش‌سوزی‌هایی که به آرامی از طریق زیرلایه‌ها می‌سوزند، تشخیص آنها به ویژه دشوار است زیرا پوشش گیاهی بالای آنها می‌تواند امضاهای حرارتی آنها را پنهان کند.

در نتیجه، شمارش آتش‌سوزی ماهواره‌ای ممکن است گاهی اوقات حتی زمانی که آتش‌سوزی گسترده در زمین ادامه دارد، کاهش یابد.

"در برخی از روزهای دودآلود، تشخیص‌های بسیار کمی از MODIS و VIIRS داریم و می‌دانیم که این درست نیست."

با شناسایی آتش‌سوزی‌هایی که سیستم‌های نظارتی موجود از دست می‌دهند، محققان ناسا امیدوارند تا درک دقیق‌تری از تهدیدات پیش روی آمازون در طول فصل آتش‌سوزی ناشی از پدیده ال نینو در اختیار دانشمندان و مدیران زمین قرار دهند.