ابداع هنرمند نیویورکی؛ دستگاهی که با افزایش دشواری رکاب‌زنی، بحران مسکن را به تصویر می‌کشد

جاستین بلیندر، هنرمند و متخصص فناوری ساکن بروکلین، زمانی که برای نخستین بار ایده ساخت دستگاه «Ground Truth» (حقیقت زمینی) به ذهنش خطور کرد، به تازگی شغل خود را از دست داده بود. این اتفاق در سال ۲۰۲۰ و تنها دو هفته پیش از اعمال محدودیت‌های قرنطینه ناشی از همه‌گیری کووید-۱۹ رخ داد؛ دورانی که این هنرمند هیچ تصوری از آینده پیش رو نداشت.

بلیندر در آن مقطع برای گذران زندگی شروع به کار در برنامه‌های تحویل غذا کرد. او در حین رکاب‌زنی با دوچرخه در سراسر شهر نیویورک، متوجه تفاوت‌های فاحش و آشکار میان محله‌های مختلف شد. او در این باره می‌گوید: «من واقعاً شروع به درک این موضوع کردم که چگونه محله‌های مختلف، که اغلب درست در کنار یکدیگر قرار دارند، می‌توانند از نظر اقتصادی و روانی بسیار از هم دور باشند، با وجود اینکه در مجاورت بسیار نزدیکی با یکدیگر واقع شده‌اند.»

این هنرمند با استفاده از مهارت‌های فنی خود، دستگاهی را طراحی کرد که نابرابری‌های اقتصادی را به تجربه‌ای فیزیکی تبدیل می‌کند. ایده اصلی این است که دستگاه با استفاده از داده‌های مربوط به قیمت مسکن و هزینه‌های زندگی در مناطق مختلف، مقاومت مکانیکی دوچرخه را تغییر می‌دهد. به عبارت دیگر، هرچه کاربر به محله‌ای گران‌تر و غیرقابل‌دسترس‌تر وارد شود، رکاب زدن برای او دشوارتر می‌شود.

این پروژه که ترکیبی از هنر، فناوری و نقد اجتماعی است، تلاش دارد تا مفاهیم انتزاعی مانند «بحران مسکن» و «شکاف طبقاتی» را از طریق تعامل مستقیم با محیط شهری به چالش بکشد. بلیندر با این اقدام، دوچرخه‌سوار را مجبور می‌کند تا فشار اقتصادی که ساکنان کم‌درآمد برای زندگی در شهر متحمل می‌شوند را در عضلات خود احساس کند.

این دستگاه نه تنها یک ابزار فنی، بلکه یک بیانیه هنری در مورد ساختار شهری و سیاست‌های مسکن است. جاستین بلیندر از طریق وب‌سایت شخصی خود، جزئیات بیشتری از این پروژه و سایر فعالیت‌های هنری‌اش را به اشتراک گذاشته است. این اثر هنری اکنون به عنوان نمادی از تلاش هنرمندان برای پیوند دادن فناوری‌های مدرن با مسائل مبرم اجتماعی شناخته می‌شود.