عصر ایران- دره هرازدان در ارمنستان قرار بود میزبان یکی از بلندپروازانه ترین پروژه های شوروی برای ساخت یک مجموعه عظیم آب گرم و تفریحی باشد؛ طرحی که هیچ گاه به طور کامل اجرا نشد، اما یک آسایشگاه 400 تختخوابی از آن به جا ماند.
این آسایشگاه در سال 1984 تکمیل شد و مجموعه ای گسترده شامل سینما، رستورانی دایره ای شکل در دو طبقه، استخر و تراس های پلکانی و فضای سبز را در خود جای داده بود. این مجموعه در سال های فعالیت خود به مقصدی محبوب برای گردشگران تبدیل شد و حتی ساکنان محلی برای تماشای فیلم های هندی به آن مراجعه می کردند.
پس از زلزله اسپیتاک در سال 1988، این ساختمان برای اسکان بازماندگان زلزله مورد استفاده قرار گرفت و بعدها پناهجویانی از باکو نیز در آن ساکن شدند.
در دهه 1990و پس از خصوصی سازی مجموعه، روند تخریب و غارت تدریجی آن آغاز شد و بسیاری از اجزای قابل برداشت ساختمان از بین رفتند. امروز سازه بتنی باقی مانده از این آسایشگاه، با فرم های هندسی و تراس های پلکانی خود، یکی از نمونه های شاخص معماری شوروی در ارمنستان به شمار می رود.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: