جام جم نوشت: ماجرا ۲۷ آذر ۱۴۰۱ آغاز شد؛ زمانی که مردی از خانهاش خارج شد و دیگر بازنگشت. مدتی بعد مشخص شد همسرش نیز ناپدید شده است. در حالی که تحقیقات برای یافتن این زوج ادامه داشت، دوست نوعروس نزد پلیس رفت و اطلاعاتی درباره رابطه زن جوان با شهیاد در اختیار ماموران قرار داد.
بررسیها نشان داد زن جوان که چند سال با مقتول عقد بوده، با مردی به نام شهیاد وارد رابطه شده و قصد ازدواج با او را داشته، اما چون نتوانسته بود از همسرش جدا شود، شهیاد شوهرش را به قتل رسانده و جسد او را در حوالی دماوند به آتش کشیده است. جسد سوخته، پس از کشف، با آزمایش دیانای شناسایی شد.
زن جوان و شهیاد ۴ ماه بعد در اسلامشهر دستگیر شدند. در ادامه، شهیاد به قصاص و زن جوان به ۱۰سال حبس محکوم شد. این حکم در دیوان عالی کشور تایید شد اما زن جوان درخواست اعاده دادرسی داد و با پذیرش آن، دیروز بار دیگر در شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران حاضر شد.
وی در دفاع از خود گفت: در حکم، معاونت من در قتل از طریق ترغیب و تحریک عنوان شده که من این کارها را نکردم. من و همسرم چند سال عقد بودیم. من اشتباه کردم و وارد رابطهای ۴۰ روزه با شهیاد شدم. همسرم از این موضوع باخبر شد اما من در زمان قتل حضور نداشتم و از نقشه قتل هم اطلاعی نداشتم.
متهم ادامه داد: شهیاد بعد از قتل با من تماس گرفت و گفت چه اتفاقی افتاده. از ترس با او همراه شدم. ابتدا قصد داشتیم به ترکیه برویم اما نشد. حتی پیشنهاد کردم تسلیم شویم و من قتل را گردن بگیرم اما او گفت اگر جزئیات قتل را بدانم، ممکن است تسلیم شوم.
وکیل زن جوان با رد اتهام معاونت در قتل گفت میان قاتل و موکلش وحدت قصدی وجود نداشته و زن جوان پس از وقوع جنایت از ماجرا مطلع شده است. در مقابل، پدر مقتول با رد ادعاهای متهم گفت پسرش از رابطه این دو نفر مطلع شده و آنها را به شکایت تهدید کرده بود. او همچنین به جلسه ۴ ساعته زن جوان و شهیاد پیش از قتل اشاره کرد و آن را نشانهای از هماهنگی میان آنها دانست.
در پایان، قضات دادگاه پس از شنیدن دفاعیات متهمان و وکلای آنها برای صدور رأی وارد شور شدند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: