سرمربی کیپورد بعد از شکست مقابل آرژانتین و حذف از جام جهانی، حرفهایی زد که شاید ارزشش از خود مسابقه هم بیشتر بود.
او نگفت داور مقصر بود. از بدشانسی حرف نزد. دنبال دستاوردسازی هم نرفت.
فقط گفت: «ما هویتمان را نشان دادیم. به بازیکنانم افتخار میکنم؛ چون ارزش واقعی فوتبال کیپورد را به دنیا نشان دادند.»
و اتفاقاً همین چند جمله، خلاصه جام جهانی کیپورد بود. تیمی که به جام جهانی نیامده بود فقط دوام بیاورد. نیامده بود زیر توپ بزند. نیامده بود منتظر اشتباه حریف بماند. کیپورد آمده بود فوتبال بازی کند. تیمی که از نام آرژانتین و لیونل مسی نترسید. دو بار بازی باخته را به تساوی کشاند. بازی را تا ۱۲۰ دقیقه برد.
بازیکنانش دریبل زدند، شوت زدند و یکی از زیباترین گلهای این جام را به ثمر رساندند. در نهایت هم حذف شدند. اما چیزی را با خودشان به خانه بردند که با هیچ آمار و نموداری قابل اندازهگیری نیست؛ احترام فوتبال جهان.
کیپورد، با جمعیتی حدود ۶۰۰ هزار نفر، از جام جهانی حذف شد؛ اما با سرافرازی. سرمربیاش هم برای اثبات موفقیت تیمش، به تعریف و تمجید خیالی این و آن متوسل نشد.
او فقط از یک چیز حرف زد؛ از فوتبالی که مردم با چشم خودشان دیده بودند. شاید همین، دقیقترین تعریف «دستاورد» باشد.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: