عصر ایران - بعضی از بزرگ ترین پرندگان پروازکننده جهان، بال هایی دارند که فاصله نوک آن ها در حالت باز به بیش از سه متر می رسد. این بال های عظیم فقط برای جلب توجه نیستند؛ بلکه به پرندگان کمک می کنند با استفاده از جریان های هوا، مسافت های طولانی را طی کنند و انرژی کمتری مصرف کنند. در میان این غول های آسمان، آلباتروس ها، پلیکان ها و رخ کرکس آند جایگاه ویژه ای دارند.
آلباتروس سرگردان (Wandering Albatross) با طول بالی که در برخی گزارش ها به حدود 3.7 متر می رسد، یکی از رکوردداران دنیای پرندگان است. این پرنده دریازی بیشتر عمر خود را بر فراز اقیانوس جنوبی می گذراند و با کمک بال های بلند و باریکش می تواند مسافت های بسیار زیادی را بدون بال زدن مداوم طی کند. رکورد ثبت شده برای طول بال این گونه در کتاب رکوردهای گینس 3.63 متر است.
پلیکان سفید بزرگ (Great White Pelican) با بدن بزرگ، منقار بلند و کیسه پوستی زیر منقار شناخته می شود و معمولا در نزدیکی دریاچه ها، تالاب ها و دیگر زیستگاه های آبی زندگی می کند. طول بال آن در بیشترین اندازه های گزارش شده به حدود 3.6 متر می رسد.
آلباتروس سلطنتی جنوبی (Southern Royal Albatross) یکی دیگر از پرندگان دریازی با بال های چشمگیر است که بیشتر در آب های نیم کره جنوبی دیده می شود. بال های بلند آن به پرواز در بادهای اقیانوسی کمک می کنند و امکان سر خوردن طولانی مدت در هوا را فراهم می آورند. حداکثر طول بال این گونه حدود 3.5 متر گزارش شده است.
پلیکان خاکستری (Dalmatian Pelican) از بزرگ ترین گونه های پلیکان در جهان است. این پرنده در تالاب ها و دریاچه های بخش هایی از اروپا و آسیا زندگی می کند و با جثه بزرگ و پرهای خاکستری و سفیدش قابل تشخیص است. طول بال آن در برخی منابع به حدود 3.5 متر می رسد؛ هرچند اندازه های گزارش شده در منابع مختلف یکسان نیستند.
رخ کرکس آند (Andean Condor) از بزرگ ترین پرندگان شکاری جهان و یکی از غول های آسمان آمریکای جنوبی است. این پرنده در مناطق کوهستانی رشته کوه آند زندگی می کند و اغلب با استفاده از جریان های صعودی هوا اوج می گیرد. طول بال کرکس آند می تواند به حدود 3.2 تا 3.3 متر برسد و به آن اجازه دهد با صرف انرژی نسبتا کم، مسافت های طولانی را بر فراز کوهستان طی کند.
بال های بلند به پرندگان کمک می کنند نیروی لازم برای ماندن در هوا را با مصرف انرژی کمتر به دست آورند. البته شکل بال ها نیز اهمیت زیادی دارد. بال های بلند و باریک آلباتروس برای بهره گیری از بادهای اقیانوسی مناسب اند؛ در مقابل، بال های پهن کرکس ها و پلیکان ها به آن ها کمک می کند از جریان های صعودی هوا برای اوج گیری استفاده کنند.
این اندازه ها به طور معمول بیشترین مقادیر گزارش شده اند و لزوما اندازه معمول همه پرندگان یک گونه را نشان نمی دهند. با وجود تفاوت اعداد در منابع، آلباتروس سرگردان همچنان یکی از شناخته شده ترین رکوردداران طول بال در میان پرندگان زنده است.
تنظیم و ترجمه: محمدمهدی حیدرپور
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: