به گزارش ایلنا، برنامه «گفت‌وگوی فوتبالی» در طول فصل لیگ برتر انگلیس هر شنبه از شبکه بی‌بی‌سی پخش می‌شود و در هفتمین قسمت این فصل، کلی سامرز با جک ویلشر، سرمربی لوتون‌تاون، به گفت‌وگو نشسته است.
مسیر فوتبالی ویلشر به‌نوعی به نقطه آغاز خود بازگشته است. او که از هفت‌سالگی فوتبال را در لوتون‌تاون آغاز کرد، بعدها با آرسنال به افتخارات مهمی رسید و پیراهن تیم ملی انگلیس را در دو تورنمنت بزرگ بر تن کرد. اما در نهایت به‌دلیل مصدومیت‌های متعدد، زودتر از انتظار از دنیای بازیگری خداحافظی کرد و وارد عرصه مربیگری شد. اکنون او بار دیگر به لوتون بازگشته، این‌بار در نقش سرمربی.
ویلشر ۳۴ ساله در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی، در حالی که زمین‌هایی را می‌دید که روزی در آن‌ها بازی کرده بود، درباره مسیر حرفه‌ای‌اش صحبت کرد و توضیح داد چگونه می‌خواهد از تجربیات خود برای پیشرفت بازیکنانش استفاده کند.
او در دوران بازی، هافبکی خلاق و تهاجمی بود که توانایی بالایی در ارسال پاس‌های کلیدی و عبور از مدافعان داشت. ویلشر دو بار با آرسنال قهرمان جام حذفی انگلیس شد، ۱۸۲ بار در لیگ برتر به میدان رفت و ۳۴ بازی ملی انجام داد. او در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل و یورو ۲۰۱۶ فرانسه نیز حضور داشت.
با این حال، مصدومیت‌ها بخش پایانی دوران حرفه‌ای‌اش را تحت‌تأثیر قرار داد و در ۳۰ سالگی تصمیم به خداحافظی گرفت؛ تصمیمی که به گفته خودش هیچ پشیمانی‌ای به‌همراه نداشت.
او گفت: «از دوران فوتبالم لذت بردم و به آن افتخار می‌کنم. برای کشورم بازی کردم و در دو تورنمنت بزرگ حضور داشتم. شاید نتایج آن‌طور که می‌خواستیم نبود، اما این فرصت را داشتم. برای تیمی که دوستش داشتم بازی کردم و همین برایم مهم‌ترین چیز است.»
عشق به مربیگری و شروعی زودهنگام
۱۳ اکتبر، یک‌سال از حضور ویلشر به‌عنوان سرمربی لوتون می‌گذرد؛ نخستین تجربه جدی او در این جایگاه، هرچند پیش از آن برای دو بازی هدایت موقت نوریچ را برعهده داشت. او در همین مدت کوتاه موفق شد تیمش را به قهرمانی جام اتحادیه فوتبال انگلیس برساند و در ورزشگاه ومبلی با حضور نزدیک به ۵۰ هزار تماشاگر، استوکپورت را ۳ بر ۱ شکست دهد.
او درباره ورودش به مربیگری گفت: «الان ۳۴ سال دارم و شاید هنوز هم می‌توانستم بازی کنم. از تمام لحظات بازی لذت بردم، اما واقعاً عاشق این کار هستم و خوش‌شانس بودم که زود وارد این مسیر شدم.»
ویلشر بلافاصله پس از خداحافظی، به آرسنال بازگشت تا مربی تیم‌های پایه شود و خیلی زود متوجه شد که این مسیر جدید، تمام زندگی‌اش را دربر خواهد گرفت.
او گفت: «دوشنبه بازنشسته شدم و سه‌شنبه کنار تیم زیر ۱۸ سال بودم. همان ابتدا فهمیدم که باید کاملاً به این کار متعهد باشم.»
نقش کلیدی آرتتا در شکل‌گیری ویلشر مربی
در آن زمان، میکل آرتتا که پنج سال هم‌تیمی ویلشر در آرسنال بود، هدایت تیم اصلی را برعهده داشت و بعدها این تیم را به قهرمانی لیگ برتر رساند. ویلشر تأکید کرد که آرتتا نقش مهمی در پیشرفت او به‌عنوان مربی داشته است.
او گفت: «می‌دیدم میکل چطور تمرینات را هدایت می‌کند و چه تأثیری دارد. از او سؤال می‌پرسیدم چرا بعضی کارها را انجام می‌دهد و کم‌کم عاشق این بخش شدم. او کمک کرد بفهمم پشت هر تصمیم چه منطقی وجود دارد.»
ویلشر همچنین اشاره کرد که یادگیری نحوه انتقال مفاهیم به بازیکنان، یکی از چالش‌های اصلی‌اش بوده و باید یاد می‌گرفت چگونه تمرین طراحی کند و به اهداف مورد نظر برسد.
در این میان، موفقیت بازیکنانی که او در تیم‌های پایه آرسنال هدایت کرده بود، برایش رضایت‌بخش بود؛ از جمله مایلز لوئیس-اسکلی، اتان نوانری و مکس داومن.
او درباره داومن گفت: «وقتی ۱۳ ساله بود در تیم من بازی می‌کرد. بعد از اولین بازی‌اش به پدرم زنگ زدم و گفتم باید این بازیکن را ببینی. حتی پدرم هم گفت از من بهتر است.»
درس گرفتن از اشتباهات و مدیریت بازیکنان
ویلشر که به‌دنبال صعود لوتون به چمپیونشیپ است، یکی از نقاط قوت خود را توانایی انتقال تجربیات به بازیکنان جوان می‌داند. او در ابتدای دوران حرفه‌ای‌اش به‌دلیل رفتارهایی مانند مصرف الکل و سیگار مورد انتقاد قرار گرفته بود، اما حالا از آن تجربیات برای آموزش بازیکنانش استفاده می‌کند.
او گفت: «اشتباه کردم، اما از آن‌ها درس گرفتم. مربی‌ام استانداردهای بالایی داشت و به من فرصت دوباره داد. حالا من هم همین رویکرد را دارم؛ بازیکنان باید بدانند چه خط قرمزی وجود دارد، اما باید فرصت جبران هم داشته باشند.»
توانایی او در مدیریت بازیکنان زمانی بیشتر به چشم آمد که در یک مسابقه، بین دو نیمه صحبت‌های انگیزشی‌اش باعث بازگشت تیم شد. لوتون که ۳ بر ۱ عقب بود، در نهایت ۴ بر ۳ پیروز شد و صحبت‌های ویلشر به‌سرعت در شبکه‌های اجتماعی فراگیر شد.
او در این‌باره گفت: «باید با بازیکنان رابطه بسازی. آن‌ها هم استانداردهای بالا می‌خواهند و دوست دارند پاسخگو باشند. از روز اول همه با برنامه ما همراه بودند.»
ویلشر در پایان تأکید کرد: «باید خیلی سخت کار کنی و به بازیکنان در هر لحظه شفافیت بدهی. اگر عشق به فوتبال را داشته باشی و بتوانی آن را به بازیکنان منتقل کنی، حتی با وجود چالش‌ها، در مسیر درستی قرار داری.»
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: