به گزارش ایلنا، تیم ملی فوتبال اسپانیا جام ملتهای اروپای ۲۰۲۴ را با دو بال تهاجمی خیرهکننده به دست آورد؛ نیکو ویلیامز در سمت راست و لامین یامال در سمت دیگر. این دو وینگر نماد بازی قدرتمند تیمی بودند که از ابتدا تا انتهای جام همه را شگفتزده کرد. به عنوان نمونه، نخستین گل فینال مقابل انگلستان روی همکاری مستقیم همین دو بازیکن به ثمر رسید.
این تاکتیک یکی از بزرگترین سلاحهای لوئیس دلافوئنته برای جام جهانی به شمار میرفت؛ دلیلی که اسپانیا را در مدعیان اصلی کسب ستاره قرار میداد. اسپانیا در شرایطی قهرمان جام جهانی شد که تنها یکی از چهار وینگرش، یعنی لامین یامال، به طور مداوم بازی کرد؛ آن هم در حالی که وضعیت بدنی او تحت تأثیر مصدومیت شدیدی بود که کمتر از دو ماه پیش از بازی افتتاحیه مقابل کیپورد دچارش شده بود.

دلافوئنته مجبور شد نقشه راه خود را در جام جهانی تغییر دهد؛ تورنمنتی که اسپانیا در آن بدون ابزار کاربردی در جناحین باقی مانده بود. در حالی که لمین یامال با آمادگی کامل فاصله داشت اما تأثیر خود را در بازیها میگذاشت، روند بازی نیکو ویلیامز در دیدار مقابل اوروگوئه متوقف شد. بازیکن بااستعداد اتلتیک پس از مصدومیت در شرایط ناپایداری قرار گرفت و تنها در ۴۵ دقیقهای که در فینال به میدان رفت همان بازیکنی بود که انتظار میرفت.
دو گزینه دیگری که دلافوئنته برای خط حمله با خود به چاتانوگا برده بود نیز تقریباً نتوانستند کمکی کنند. یکی از آنها، ویکتور مونیوز بازیکن فعلی لیورپول، تمام جام جهانی را در مراحل رکاوری گذراند. در سمت دیگر، یرمی پینو نیز حضورش تنها به یک نیمه مقابل عربستان سعودی و ۲۴ دقیقه برابر اروگوئهایها محدود شد. او در گوادالاخارا دچار مصدومیت ترقوه شد که با وجود اشکهایش، ماند تا تجربهای نادر را زندگی کند.
در این سناریوی دشوار، الکس بائنا درخشید. ادعای دلافوئنته مبنی بر اینکه تیمش وابسته به نیکو و لامین نیست، در طول جام جهانی اثبات شد. در این میان، عملکرد فوقالعاده این بازیکن اهل آلمریا در ایالات متحده نقش بسیار پررنگی داشت.

یک سال بدون زوج لامین و نیکو
اسپانیا تجربه بازی بدون حضور همزمان لمین و نیکو را داشت. آخرین باری که دلافوئنته هر دو را به طور همزمان در ترکیب اصلی قرار داد به بیش از یک سال پیش، یعنی ۷ سپتامبر ۲۰۲۵ در پیروزی ۶ بر صفر مقابل ترکیه در قونیه بازمیگشت. در آن مسابقه هر دو بازیکن مصدوم شدند؛ یامال که ۷۳ دقیقه بازی کرد از ناحیه کمر آسیب دید و نیکو نیز پیش از پایان نیمه اول دچار مصدومیت شد و تا جام جهانی دیگر برای اسپانیا بازی نکرد.
اکنون، پس از گذشت بیش از یک سال، تیم ملی دوباره هر دو وینگر شاخص خود را در سلامت کامل در اختیار دارد؛ درست همانطور که یرمی و ویکتور را در دسترس دارد. دلافوئنته شادابی را در جناحین، که هویت اصلی برنامه بازی اوست، دوباره به دست میآورد.
اما او این کار را با اطمینان خاطری انجام میدهد که بدون آنها نیز اسپانیا از پیروز شدن دست نکشیده، هیچ مسابقهای را نباخته و دومین ستاره را روی پیراهن خود دوخته است. زیرا تیم ملی ثابت کرده است که نقشه راهش با غیبتهای هرچند مهم تغییر نمیکند. آنها بدون اونای، لاپورت، رودری، کارواخال، پدری، لامین و نیکو هم پیروز شدهاند؛ چرا که بازیکنانی چون رایا، کوبارسی، بائنا، فران تورسیو بورو را در اختیار دارند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: