مسابقات فرمول یک این هفته در خیابانهای باکو، جمهوری آذربایجان برگزار شد. اگرچه این مسابقه پیش از خرید این ورزش توسط لیبرتی چند ماه پیش برگزار شده است، اما نمونهای کوچک از این ورزش در حال حاضر است. این پیست یک چالش واقعی است. مسابقه در خیابانهای شهر با دیوارهای بتنی و از طریق دروازه قلعه قرون وسطایی برگزار میشود و پس از آن یک مسیر 2.2 کیلومتری با سرعت بالا تا خط پایان وجود دارد که با وزش باد از دریای خزر در یک بلوک دورتر همراه است. تماشای آن جالب است، با معماری مدرن و کلاسیک باکو که صحنه را با یک مجموعه بزرگ مهماننوازی و خط پیت تقسیم میکنند. و از آنجایی که بدون جنجال، فرمول یک نیست، امسال مسابقه یک روز زودتر از معمول برگزار شد تا از تداخل با جشن جمهوری آذربایجان از جنگ اخیرش با ارمنستان جلوگیری شود - تقریباً انگار برنی اکلستون هنوز در راس کار است.
نزدیکی دیوارها حاشیه خطای بسیار کمی را در سرعتهایی که خودروهای فرمول یک در باکو حرکت میکنند، باقی میگذارد. سال گذشته، مرحله تعیین خط با حداقل شش پرچم قرمز به دلیل تصادف قطع شد. امسال بسیار کمدراماتیکتر بود، مگر اینکه کیمی آنتونیلی رهبر قهرمانی باشید. این راننده 20 ساله در اولین مرحله از سه مرحله تعیین خط، میزان چسبندگی جلوی خود را اشتباه ارزیابی کرد، بیشتر از حد انتظار پیدا کرد و با لاستیک جلو چپ خود به گوشه دیوار برخورد کرد. اگرچه آنتونیلی قبلاً زمانی را به دست آورده بود که برای ادامه به جلسه بعدی کافی بود، اما آسیب به خودروی او به این معنی بود که او دیگر در مسابقه شرکت نخواهد کرد و از رده شانزدهم شروع خواهد کرد.
چند هفته پیش، در مونزا، جریمههای مربوط به تغییر واحد قدرت باعث شد آنتونیلی مسابقه را از رده پایینتری (19) شروع کند، که روز بعد با یک رانندگی تماشایی از میان ردهها، پیروزی را از همتیمی خود، جورج راسل، گرفت. اما در آن زمان شانس هم دخیل بود. دو شروع ایستاده (دومی پس از تصادف بزرگ لکلرک در دور 2) به او اجازه داد تا به سرعت از بسیاری از خودروها عبور کند. در باکو او کار بسیار سختتری خواهد داشت.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: