رئیس جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، در پلتفرم رسانه‌های اجتماعی خود، Truth Social، اعلام کرده است که قبل از انتخابات میان‌دوره‌ای ۳ نوامبر به ایران حمله نخواهد کرد.
اما او همچنین در یک کنوانسیون جمهوری‌خواهان در سپتامبر گفته بود که این درگیری «بلافاصله پس از انتخابات» به پایان می‌رسد و ارتش ایالات متحده در هفته‌های اخیر نیروهای بیشتری را به این منطقه اعزام کرده است.
در همین حال، حملات ایران به کشتی‌ها در تنگه هرمز به بالاترین سطح خود از زمان آغاز جنگ افزایش یافته است، و یک مقام ایرانی به خبرگزاری رویترز گفته است که تهران استفاده از تاکتیک‌های تهاجمی مختلف علیه کشتی‌هایی را که به محدودیت‌های آن نقض می‌کنند، آغاز کرده است.
با توجه به اینکه کنترل تنگه هرمز همچنان در مرکز درگیری ایالات متحده و ایران است، چه گزینه‌های نظامی برای ترامپ باقی مانده است و هزینه هر کدام چقدر خواهد بود؟
الجزیره با تحلیلگران نظامی صحبت کرد تا اطلاعات بیشتری کسب کند:
جایگاه جنگ ایالات متحده و ایران کجاست؟
بن‌بست.
ایالات متحده و اسرائیل اولین حمله به ایران را در ۲۸ فوریه آغاز کردند که منجر به حملات متقابل ایران به دارایی‌های نظامی ایالات متحده و سایر زیرساخت‌ها در کشورهای حاشیه خلیج فارس و اردن در ماه‌های بعد شد.
ایران همچنین تنگه هرمز را بست که قبل از جنگ حداقل ۲۰ درصد از عرضه جهانی نفت خام و گاز طبیعی مایع (LNG) را در خود جای داده بود و بازارهای انرژی جهانی را به آشوب کشاند. قیمت نفت خام - شاخص جهانی - از حدود ۷۲ دلار در هر بشکه روز قبل از آغاز جنگ به نزدیک ۱۲۰ دلار در هر بشکه در اوایل سال جاری افزایش یافت. روز پنجشنبه، قیمت آن حدود ۱۰۴ دلار بود.
توافق آتش‌بس در ماه ژوئن به دلیل کنترل تنگه هرمز شکست خورد، و واشنگتن یک بلوک دریایی بر بنادر جنوبی ایران حفظ کرد در حالی که ایران به حمله به کشتی‌ها ادامه داد. مذاکرات غیرمستقیم از طریق پاکستان و قطر ادامه دارد - همراه با تبادل پیشنهادات مختلف از هر طرف - اما ترامپ ماه گذشته پیشنهاد اخیر ایران برای بازگشایی تنگه را رد کرد.
افضل اشرف، محقق مهمان در روابط بین‌الملل و امنیت در دانشگاه لاوبورو در انگلستان و یک افسر ارشد نیروی هوایی سلطنتی سابق که در عراق خدمت کرده است، به الجزیره گفت که ایالات متحده «ظرفیت نظامی عظیمی دارد که ایران نمی‌تواند با آن مطابقت داشته باشد»، اما نتوانسته به نتایجی که واشنگتن می‌خواهد دست یابد.
چه نیروهایی ایالات متحده در حال حاضر در خاورمیانه دارد؟
حداقل سه گروه ضربتی حامل هواپیما در خلیج فارس دارد یا به سمت آن می‌رود.
گروه ضربتی حامل هواپیمای USS Theodore Roosevelt، که حدود ۷۰۰۰ ملوان و ۲۰۰۰ تفنگدار دریایی را در خود جای داده است، به خاورمیانه اعزام می‌شود تا به ناوهای هواپیمابر مستقر در آنجا بپیوندد.
ایالات متحده همچنین دارای طیف وسیعی از دارایی‌های نظامی و حدود ۵۰ هزار سرباز در پایگاه‌های مختلف در کشورهای خاورمیانه است.
گزینه‌های نظامی ترامپ چیست؟
فشار بر ایران را ادامه دهید
وضع موجود، یعنی بلوک دریایی ایالات متحده بر بنادر ایران و اسکورت‌های دریایی برای کشتی‌های تجاری از طریق تنگه هرمز، یک گزینه است که ایالات متحده می‌تواند به آن ادامه دهد. این محتمل‌ترین اقدام است، پاتریک بوری، استاد ارشد دانشگاه بث و تحلیلگر سابق ناتو، به الجزیره گفت.
قبل از جنگ، تنگه هرمز به طور معمول روزانه حدود ۱۲۵ کشتی بزرگ تجاری را اداره می‌کرد که به طور متوسط ۱۷.۱ میلیون بشکه نفت را حمل می‌کردند. این با بسته شدن تنگه در ماه مارس سقوط کرد.
در هفته‌های اخیر، با کمک اسکورت‌های نیروی دریایی ایالات متحده، جریان نفت خلیج فارس از طریق هرمز - به استثنای ایران - در سپتامبر به بیش از ۸۱ درصد سطح قبل از جنگ بازگشت، طبق شرکت ردیابی دریایی Kpler. با این حال، این بار دیگر با تشدید حملات ایران به کشتی‌ها در تنگه معکوس شده است. طبق Kpler، تنها ۲.۹ میلیون بشکه نفت در ۱۱ اکتبر از این آبراه عبور کرده است که کمترین میزان در این ماه است.
واشنگتن در تلاش است تا گشت‌زنی و نظارت بر سمت جنوب غربی تنگه را حفظ کند، «به اندازه کافی برای محافظت از کشتی‌ها برای خروج»، بوری گفت. به طور فزاینده‌ای، پهپادها کار طاقت‌فرسای جمع‌آوری اطلاعات و انجام حملات را انجام می‌دهند که ارزان‌تر از نگه داشتن هواپیما در پروازهای طولانی است. او گفت: «تا حدودی موثر بوده است»، و افزود که قیمت بالای نفت و پاداش به خدمه باعث شده است که «افراد مایل به پذیرش مقداری خطر باشند».
اما اکنون، ایران تاکتیک خود را تغییر داده است.
مرکز عملیات دریایی بریتانیا (UKMTO) بین ۶ تا ۱۴ اکتبر ۱۵ حمله به کشتی‌ها را ثبت کرده است. بوری گفت که ایران به نظر می‌رسد کاملاً آماده است و به «ناهمگونی هزینه‌ها» اشاره کرد. او توضیح داد که با توجه به موقعیت جغرافیایی خود، ایران هنوز از «نقطه شروع آسان‌تری» برخوردار است.
از سرگیری حملات هوایی و موشکی
این گزینه دیگری است.
ترامپ گفته است که ممکن است پس از انتخابات بمباران را از سر بگیرد، اما جزئیاتی را ارائه نکرده است.
اگر اوضاع تشدید شود، بوری گفت که انتظار دارد «حملات بیشتری در بسته‌های نسبتاً محدود» به اهداف در سواحل ایران و همچنین در داخل کشور را شاهد باشیم.
یک کمپین جدید می‌تواند «بسیار کمتر» از ضربات قبلی به دست آورد، اشرف گفت، زیرا ایران سازگار شده است. او گفت: «آنها کمتر دارند، اما می‌توانند آنها را بهتر پنهان کنند.»
هزینه‌ها برای ایالات متحده نیز بالا خواهد بود، که در حال حاضر بخش زیادی از ذخایر پرهزینه سیستم‌های دفاع موشکی خود را مصرف کرده است.
او گفت که هر پهپاد یا موشک ارزان ایران می‌تواند ایالات متحده را مجبور کند تا یک «رهگیر به قیمت یک میلیون [دلار] یا بیشتر» را شلیک کند، و «ایالات متحده در حال تمام شدن موشک برای دفاع خود است.»
علاوه بر این، ایالات متحده بیش از ۱۰۰۰ موشک کروز تاماهاوک را در طول جنگ علیه ایران شلیک کرده است. بر اساس برآوردهای موسسه مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS)، بازگرداندن موجودی قبل از جنگ به طور کامل تا پایان سال ۲۰۳۰ طول می‌کشد.
بوری گفت که بازگشت به سطح قبل از جنگ نیز «سه تا چهار سال» طول می‌کشد. او گفت: «مشکل این است که حل این مسئله زمان زیادی می‌برد، حتی اگر پول را در اختیار داشته باشید.»
تهران همچنین قول داده است که تلافی شدیدتری انجام دهد. محمد باقر قالیباف، رئیس مجلس، ماه گذشته اعلام کرد که دوران «پاسخ‌های متناسب» به پایان رسیده است.
حملات جدید همچنین می‌تواند هزینه دسترسی واشنگتن به برخی از پایگاه‌های خلیج فارس را به همراه داشته باشد، اشرف گفت.
او گفت که ایران در حملات متقابل خود به اردن، کویت و بحرین حمله کرده است و از کشورهای دیگر حاشیه خلیج فارس که ممکن است به توافقی با تهران برای دوری از درگیری رسیده باشند، صرف نظر کرده است.
تصویر: یک عضو خدمه عرشه ناو هواپیمابر USS Theodore Roosevelt در حال تماشای فرود یک F/A-18 Super Hornet [فایل: Michelle Bir/AFP]
آیا عملیات زمینی ایالات متحده علیه ایران یک گزینه است؟
کارشناسان می‌گویند که بسیار بعید است.
یک هدف بالقوه جزیره خارگ است، که ۲۶ کیلومتری (۱۶ مایل) دور از سواحل ایران قرار دارد و ۹۰ درصد از صادرات ایران را اداره می‌کند.
جوزف وتل، فرمانده سابق فرماندهی مرکزی ایالات متحده (CENTCOM)، گفته است که ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ سرباز می‌توانند آن را تصرف کنند، اما در معرض آتش شدید از سرزمین اصلی قرار خواهند گرفت، طبق گزارش رویترز.
اشرف گفت که نیروهای ایالات متحده ممکن است یک تهاجم محدود را آغاز کنند که احتمالاً با جنگ الکترونیک برای کور کردن دفاع ایران آغاز می‌شود.
اما ایران نیز به جزیره حمله خواهد کرد. او گفت: «آنها به اطلاعات هدف‌گذاری زیادی نیاز ندارند، هنگامی که بدانند نیروهای آمریکایی جزیره را اشغال کرده‌اند.» او افزود که «اشتها برای تلفات در جنگی که در حال حاضر بسیار نامحبوب است کم است.»
ایران همچنین ممکن است در مقابل زیرساخت‌های نفتی را در سراسر خلیج فارس مورد هدف قرار دهد، او هشدار داد، و نتیجه‌گیری کرد که تصرف خارگ «غیرمنطقی‌ترین تصمیمات غیرمنطقی» خواهد بود.
آیا تهاجم تمام‌مقیاس ایالات متحده به ایران امکان‌پذیر است؟
این نیز بسیار بعید است.
ترامپ تا حد زیادی تهاجم زمینی را رد کرده است، در حالی که مارکو روبیو، وزیر امور خارجه در ماه مارس گفته بود که برای دستیابی به اهداف دولت نیازی به نیروهای زمینی نیست.
بوری گفت: «فکر نمی‌کنم به هر حال این کار را انجام دهند»، و افزود: «صادقانه بگویم، فکر نمی‌کنم بتوانند این کار را انجام دهند.»
چرا زمان‌بندی مهم است؟
این جنگ با مخالفت شدید مردم ایالات متحده مواجه است و ترامپ در چند هفته آینده انتخابات میان‌دوره‌ای را برگزار می‌کند.
طبق مرکز تحقیقات پیو، حدود ۶۵ درصد از آمریکایی‌ها نحوه برخورد ترامپ با این موضوع را تأیید نمی‌کنند.
بوری استدلال کرد که سوال بزرگتر این است که آیا ایالات متحده می‌تواند در یک دوره زمانی کوتاه قدرت نظامی خود را بازسازی کند. او گفت: «آیا آمریکا می‌تواند در چند سال آینده به عنوان یک قدرت نظامی این کار را انجام دهد؟»
او افزود که این کار حتی پس از دوره ریاست جمهوری ترامپ نیز به زمان نیاز دارد، زیرا «رئیس جمهور بعدی نیز باید همین کار را انجام دهد.»
اشرف در پایان هشدار داد که هرچه جنگ طولانی‌تر شود، خطر بی‌ثباتی در سراسر منطقه بیشتر می‌شود و استدلال کرد که «ما نباید گزینه‌های نظامی را از ظرفیت عظیم بی‌ثباتی سیاسی جدا کنیم.»
روز یکشنبه، محسن رضایی، رئیس امنیت ایران، گفت که تهران هفته‌هاست که به طور مداوم به کشتی‌هایی که از طریق تنگه هرمز عبور می‌کنند، حمله می‌کند.
او گفت: «شما قاچاق می‌کنید، اما تنگه تحت کنترل ایران است.»
نویسنده: نیلس آدلر
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: