به گزارش اطلاعات آنلاین، فیلمهای تازه منتشرشده و روایتهای شاهدان عینی نشان میدهد موشکها و پهپادهای ایرانی بارها تأسیسات ایالات متحده را تهدید و نیروها را مجبور به پناه گرفتن و جابجایی از مواضع در معرض خطر کردهاند. این حملات همچنین سوالاتی را در مورد کفایت دفاع از پایگاهها و توانایی نیروهای آمریکایی برای حفظ عملیات در مواجهه با حملات مکرر یک دشمن منطقهای با موجودی گسترده موشکهای بالستیک و هواپیماهای بدون سرنشین مطرح کرده است.
یکی از جدیترین حوادث در اول مارس رخ داد، زمانی که یک پهپاد ایرانی به تأسیسات نظامی ایالات متحده در بندر شعیبه کویت حمله کرد و شش نظامی آمریکایی را کشت و دهها نفر را زخمی کرد. این سربازان در یک مرکز عملیات تاکتیکی مشغول پشتیبانی از فعالیتهای لجستیکی بودند که هنگام وقوع حمله رخ داد. تصاویر بررسیشده در واشنگتن پست نشان داد این تأسیسات محافظت محدودی در برابر حملات از بالا ارائه میدهد، در حالی که محلههای مسکونی اطراف هم آسیب دیدهاند. این حمله مرگبارترین حمله شناختهشده ایران علیه آمریکاییها در مرحله آغازین درگیری بود.
تحقیقات آسوشیتدپرس که در ماه اکتبر منتشر شد، نشان داد برخی از سربازانی که از این حمله جان سالم به در بردند، معتقد بودند فرماندهان نظامی به اندازه کافی تهدید ناشی از سلاحهای ایرانی را در نظر نگرفته بودند. این خبرگزاری با ۱۳ نفر از اعضای سرویس که در این تأسیسات خدمت کرده بودند یا با جلسات توجیهی سطح بالا آشنا بودند، مصاحبه کرد. چندین نفر نگرانیهایی را در مورد اینکه آیا خطرات مرتبط با عملیات از مکانهای در معرض دید، قبل از شروع جنگ به اندازه کافی شناخته شده بود، مطرح کردند.
در ماه سپتامبر، عکسهایی که پرسنل نیروهای مسلح ایالات متحده فاش کردند، نگاهی نادر به میزان خسارات وارده به تأسیسات نظامی آمریکا در خاورمیانه با حملات موشکی و پهپادی ایران در طول جنگ ارائه داد. این عکسها که منحصراً توسط سیبیاس نیوز به دست آمدهاند، ساختمانها، وسایل نقلیه و هواپیماهای به شدت آسیبدیده در مواضع آمریکایی در عربستان سعودی و کویت را نشان میدهند. پرسنل، تلاشهای جنگی را به "ایستادن در آنجا با چشمان بسته و مشت خوردن به صورت" تشبیه کردند، و یکی از سربازان با تاسف گفت: "ما از این پایگاهها دفاع نمیکنیم. ما فقط شاهد نابودی آنها هستیم."
این تهدید فراتر از بندر شعیبه گسترش یافت. کمپ بوهرینگ، یکی از تأسیسات اصلی ارتش ایالات متحده در شمال کویت، هم در جریان این درگیری مورد حمله قرار گرفت. ویدئوهایی که سیبیاس نیوز به دست آورده و در 7 اکتبر منتشر شد نشان میدهد پهپادهای ایرانی به این پایگاه حمله میکنند، در حالی که اعضای سرویس، تهدیدهای مکرر موشکی و پهپادی را که پرسنل را مجبور به پناه گرفتن در پناهگاهها کرده است، توصیف میکنند. این تأسیسات بیش از دو دهه به عنوان یک نقطه مهم برای استقرار نیروهای آمریکایی در سراسر خاورمیانه خدمت کرده است.
به گزارش سیبیاس نیوز، بیشتر تقریباً 7000 پرسنل آمریکایی مرتبط با کمپ بوهرینگ، قبل از جنگ، به عنوان بخشی از آمادهسازیها برای کاهش تعداد نیروهایی که در معرض حملات ایران قرار دارند، به جای دیگری منتقل شده بودند. با این وجود، بیش از 100 سرباز پس از شروع خصومتها در این تأسیسات باقی ماندند. با ادامه حملات و افزایش نگرانیها در مورد توانایی پایگاه در مقاومت در برابر یک حمله بزرگ، پرسنل در نهایت این موقعیت را رها و به مکانهای عملیاتی موقت در صحرای کویت نقل مکان کردند.
این جابجایی، مشکلات عملیاتی ایجادشده با حملات مداوم علیه زیرساختهای نظامی ثابت را نشان میدهد. پایگاههای کویت، محل اقامت، نگهداری، ارتباطات، پشتیبانی لجستیکی و تأسیسات استقرار را برای نیروهای آمریکایی که در سراسر منطقه فعالیت میکنند، فراهم میکنند. دور کردن پرسنل از تأسیسات مستقر میتواند میزان قرار گرفتن آنها در معرض حمله را کاهش دهد، اما همچنین نیازهای بیشتری را برای حمل و نقل، ارتباطات، حفاظت از نیروها و تأمین تدارکات ضروری ایجاد میکند.
پراکنده کردن نیروها ممکن است هدفگیری ایران را پیچیدهتر کند، در حالی که همزمان هماهنگی تدارکات آمریکا را دشوارتر میسازد. این حملات همچنین نگرانیهایی را در مورد در دسترس بودن تجهیزات دفاعی و مهمات ایجاد کرده است. سیبیاس نیوز گزارش داد که سربازان و پرسنل تدارکات در مورد تأمین مهمات کالیبر 50 و سیستمهای پرمصرف مانند باتریهای دفاع هوایی پاتریوت سؤالاتی را مطرح کردهاند.
تجربه کویت اهمیت پراکندگی و مقاومسازی در عملیات نظامی مدرن را برجسته میکند. تمرکز پرسنل، تأسیسات فرماندهی و عملکردهای لجستیکی در پایگاههای مستقر، مزایای چشمگیری در زمان صلح ارائه میدهد، اما میتواند در زمانی که دشمن دارای سلاحهایی است که قادر به حمله مکرر به مکانهای ثابت هستند، آسیبپذیریهایی ایجاد کند. پراکنده کردن نیروها، ساخت پناهگاههای مقاومتر و بهبود سامانههای هشدار اولیه میتواند این آسیبپذیریها را کاهش دهد، گرچه چنین اقداماتی نیاز به زمان، تجهیزات و سرمایهگذاری فراوان دارد.
این حملات همچنین بر اهمیت روزافزون هواپیماهای بدون سرنشین ارزانقیمت در درگیریهایی که شامل ارتشهای پیشرفته از نظر فناوری هستند، تأکید میکند. پهپادها میتوانند پرسنل و تأسیسات را تهدید کنند، بدون اینکه مهاجم را ملزم به استفاده از پیشرفتهترین سلاحهای خود برای هر درگیری کنند. وقتی با موشکهای بالستیک و سایر سامانههای دوربرد ترکیب شوند، میتوانند مدافع را مجبور به حفظ یک وضعیت دفاعی گسترده و پرهزینه کنند، حتی زمانی که حملات منفرد باعث خسارت محدود میشوند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: