راز بزرگ‌ترین شب تاریخ آرسنال برای فتح جهنم آنفیلد!

به گزارش ایلنا، میکل آرتتا برای توصیف احساس درماندگی خود در آنفیلد، زمانی که در سال ۲۰۱۱ برای اورتون بازی می‌کرد، از یک واژه اسپانیایی استفاده کرده بود: «باجار» (bajar).

او در مستند «همه یا هیچ» آمازون توضیح داد: «مثل زمانی است که یک دوچرخه‌سوار در سربالایی حرکت می‌کند و فوق‌العاده به نظر می‌رسد، اما یک کیلومتر بعد ناگهان همه‌چیز فرو می‌ریزد و دیگر توان ادامه دادن ندارد.»

آرتتا ادامه داد: «بازی خوب پیش می‌رفت و بعد ناگهان فقط پیراهن‌های قرمزی را می‌دیدم که همه‌جا در حرکت بودند. بازی از هر طرف از کنارم عبور می‌کرد و من نمی‌توانستم واکنشی نشان بدهم. در تمام دوران فوتبالم فقط یک بار چنین احساسی داشتم و آن هم در آنفیلد بود.»

با توجه به سابقه آرتتا در خانه لیورپول، می‌توان انتظار داشت که رویارویی روز یکشنبه با دوست دوران کودکی‌اش، آندونی ایرائولا، آن هم تنها پنج روز پس از حذف آرسنال از جام اتحادیه به دست فلیتوود تاون، برای او با نگرانی همراه باشد.

آرتتا سرانجام در سپتامبر ۲۰۱۲ با پیراهن آرسنال طعم پیروزی در آنفیلد را چشید. او پیش از آن پنج بار در دربی مرسی‌ساید برای پیروزی در این ورزشگاه تلاش کرده و ناکام مانده بود. با این حال، آن مسابقه نیز برایش پایان خوشی نداشت. آرتتا پس از برخورد با جردن هندرسون دچار ضربه مغزی شد و شب را در بیمارستان گذراند؛ اتفاقی که بعدها از آن به عنوان «بزرگ‌ترین ترس زندگی‌ام» یاد کرد.

آرتتا در تیم آرسنالی حضور داشت که با گل‌های دو خرید جدیدش، لوکاس پودولسکی و سانتی کاسورلا، در آنفیلد پیروز شد. آن مسابقه آخرین پیروزی آرسنال در خانه لیورپول در لیگ برتر بود.

توپچی‌ها از آن زمان در ۱۳ مسابقه لیگ برتری در آنفیلد پیروز نشده‌اند و با بدترین روند تاریخ باشگاه در این ورزشگاه برابری کرده‌اند. تنها پیروزی آرسنال در خانه لیورپول طی این سال‌ها، در جام اتحادیه سال ۲۰۲۰ و در ضربات پنالتی به دست آمد؛ مسابقه‌ای که دومین سفر آرتتا به آنفیلد در مقام سرمربی بود.

سرمربی اسپانیایی در نوامبر ۲۰۲۱ تلاش کرد بازیکنانش را برای سفر به آنفیلد آماده کند و به همین منظور دستور داد سرود معروف «You'll Never Walk Alone» از بلندگوهای زمین تمرین پخش شود. اما آن اقدام نیز نتیجه‌ای نداشت و آرسنال با شکست ۴ بر صفر از زمین خارج شد.

آرتتا پس از شکست فصل گذشته در اواخر آگوست نیز با انتقادهایی مواجه شد. در آن مسابقه، ضربه آزاد دیرهنگام دومینیک سوبوسلای به روند سه تساوی متوالی آرسنال در آنفیلد پایان داد.

انتقادها بیشتر متوجه این موضوع بود که آرتتا نتوانسته بود تیمش را از حالت محتاطانه خارج کند، به‌خصوص اینکه میکل مرینو را در پست شماره ۱۰ در ترکیب اصلی قرار داده بود.

گری نویل حتی تا آنجا پیش رفت که گفت آرسنال «ذهنیت لازم برای رفتن به ورزشگاه‌های بزرگ خارج از خانه و پیروزی در مسابقات مهم» را ندارد.

این ادعا احتمالاً برای آرتتا آزاردهنده بوده، اما بی‌پایه هم نیست. آرسنال از سال ۲۰۱۵ و دوران آرسن ونگر تاکنون نتوانسته در لیگ برتر منچسترسیتی را در ورزشگاه اتحاد شکست دهد.

آرتتا مشتاق خواهد بود چنین برداشت‌هایی را رد کند، به‌خصوص پس از آنکه آرسنال مقابل تیمی که ۸۴ رتبه پایین‌تر از آن در ساختار فوتبال انگلیس قرار دارد، در ورزشگاهی با ظرفیت کمتر از شش هزار نفر، چنین عملکرد ضعیفی داشت.

کای هاورتز و ویکتور یوکرش، دو مهاجم آرسنال، برخلاف انتظار در مسابقه مقابل فلیتوود به‌صورت همزمان در ترکیب اصلی قرار گرفتند. احتمالاً هدف آرتتا از این تصمیم، کاهش فشار روی مارتین اودگارد بود، هرچند هر دو مهاجم در حال حاضر بسیار دور از فرم مطلوب خود به نظر می‌رسند.

بوکایو ساکا به دلیل مصدومیت ران غایب است، درباره وضعیت مچ پای نونی مادوئکه نگرانی‌هایی وجود دارد و اعتراض ناموفق آرسنال به کارت قرمز مکس داومن نیز باعث شده این بازیکن نوجوان سه مسابقه را از دست بدهد.

۲۶ مه ۱۹۸۹: جورج گراهام، سرمربی آرسنال، پس از پیروزی ۲ بر صفر در آنفیلد و کسب قهرمانی لیگ در دراماتیک‌ترین شرایط ممکن، آلن اسمیت را در آغوش می‌گیرد.

با در نظر گرفتن این شرایط، احتمالاً بهترین شانس آرتتا برای شکست لیورپول، استفاده از همان رویکرد محتاطانه‌ای است که تاکنون برایش بسیار موفق بوده و اساس قهرمانی فصل گذشته آرسنال در لیگ برتر را تشکیل می‌داد.

او می‌تواند از یکی از مشهورترین شب‌های تاریخ آرسنال در ۳۷ سال پیش الهام بگیرد؛ زمانی که تیم جورج گراهام به آنفیلد رفت و برای قهرمان شدن به پیروزی ۲ بر صفر نیاز داشت.

گراهام در مصاحبه‌ای به مناسبت بیستمین سالگرد پایان دراماتیک فصل ۸۹-۱۹۸۸، زمانی که مایکل توماس در وقت‌های تلف‌شده گل زد و به انتظار ۱۸ ساله آرسنال برای قهرمانی پایان داد، گفت: «به بازیکنانم گفتم در نیمه اول بازی را بسته نگه دارند. بسیار مهم بود که گل نخوریم.»

او ادامه داد: «روزنامه‌ها می‌نوشتند که باید از همان ابتدا حمله کنیم، اما من کاملاً اصرار داشتم که این کار اشتباه است. اگر لیورپول زود به گل می‌رسید، همه‌چیز تمام می‌شد. اما آنها حملات چندانی انجام ندادند و این دقیقاً به سود ما بود.»

پیش از مسابقه سال ۱۹۸۹، بازیکنان آرسنال به چهار گوشه زمین رفتند و برای ابراز همدردی با هواداران لیورپول پس از فاجعه هیلزبورو در ماه قبل، به آنها گل تقدیم کردند. این ایده از سوی کن فریار، مدیر باسابقه باشگاه، مطرح شده بود که در ماه جاری درگذشت.

گراهام و آرتتا هر دو زمانی که نخستین قهرمانی لیگ خود را کسب کردند، ۴۴ سال داشتند و شباهت‌هایشان به همین‌جا محدود نمی‌شود.

هافبک سابق تیم ملی اسکاتلند که نزدیک به ۸۰ گل برای آرسنال به ثمر رساند و در قهرمانی دوگانه سال ۱۹۷۱ این تیم نقش داشت، در دوران مربیگری به تأکید بر دفاع شهرت پیدا کرد.

عبارت معروف «یک بر صفر به سود آرسنال» به‌خصوص در سال‌های پایانی حضور گراهام روی نیمکت این تیم، به یکی از ویژگی‌های شناخته‌شده آرسنال تبدیل شده بود.

آرتتا از زمان بر عهده گرفتن هدایت آرسنال در دسامبر ۲۰۱۹، این سنت را دوباره زنده کرده است. تیم او در لیگ برتر ۳۲ بار با نتیجه یک بر صفر پیروز شده که در این مدت، تنها اورتون تعداد بیشتری پیروزی با این نتیجه داشته است.

آرسنال شنبه گذشته در پیروزی نسبتاً آسان ۲ بر صفر خانگی مقابل اورتون، نخستین گل فصل خود را از روی یک ضربه ایستگاهی به ثمر رساند.

هدف قرار دادن ضعف لیورپول در دفاع از ضربات ایستگاهی و در عین حال حفظ استحکام دفاعی در سوی دیگر زمین، می‌تواند مؤثرترین تاکتیک مقابل تیمی باشد که در هفته‌های اخیر زیر نظر ایرائولا به‌تدریج شرایط بهتری پیدا کرده است.

آرتتا سال گذشته، زمانی که درباره مقایسه تیمش با آرسنال جورج گراهام از او سؤال شد، گفت: «ما به‌عنوان یک تیم اهمیت دفاع کردن را درک می‌کنیم. می‌دانیم اگر در این بخش عالی عمل کنیم، شانس و احتمال پیروزی در مسابقات بسیار بسیار بیشتر خواهد شد.»

آرسنال پس از شکست در ضربات پنالتی مقابل فلیتوود به لندن بازگشت؛ شکستی که احتمالاً خاطرات تلخ فینال لیگ قهرمانان اروپا در ماه مه و شکست مقابل پاری‌سن‌ژرمن در ضربات پنالتی را زنده کرده است.

جام اتحادیه در دو فصل گذشته فشار زیادی به ترکیب آرتتا وارد کرده بود. آرسنال در این رقابت‌ها ابتدا به نیمه‌نهایی و سپس به فینال رسید. بنابراین حذف از مسابقات می‌تواند دست‌کم از یک جهت اتفاق مثبتی باشد، هرچند بعید است سرمربی اسپانیایی و به‌شدت رقابت‌طلب آرسنال با چنین برداشتی موافق باشد.

برای او، تنها راه پاسخ دادن به شرم‌آورترین شب دوران مربیگری‌اش، این است که روز یکشنبه پا جای پای جورج گراهام بگذارد.