هر سال، نگاه دنیای فوتبال به مراسم توپ طلا دوخته می‌شود؛ رویدادی معتبر که بزرگ‌ترین ستاره‌های فوتبال برای رقابت بر سر یکی از ارزشمندترین جوایز فردی این ورزش گرد هم می‌آیند.
توپ طلا نخستین بار در سال ۱۹۵۶ اهدا شد و در طول دهه‌های گذشته، به معیاری برای سنجش درخشش فردی فوتبالیست‌ها تبدیل شده است. اسطوره‌های بسیاری از کشورهای مختلف جهان این جایزه را به دست آورده‌اند؛ موضوعی که بررسی عملکرد کشورها در تاریخ این رقابت را جذاب می‌کند.
لیونل مسی با هشت بار کسب توپ طلا، پرافتخارترین بازیکن تاریخ این جایزه است. کریستیانو رونالدو نیز با پنج عنوان در رتبه دوم قرار دارد. این دو ستاره در مجموع ۱۳ توپ طلا برای آرژانتین و پرتغال به ارمغان آورده‌اند.
اما در تاریخ توپ طلا، کدام کشورها بیشترین سهم را از این جایزه داشته‌اند؟
چندین کشور در تاریخ توپ طلا تنها یک بار این جایزه را کسب کرده‌اند. هریستو استویچکوف در سال ۱۹۹۴، پس از درخشش با بارسلونا و کمک به تیم ملی بلغارستان برای رسیدن به نیمه‌نهایی جام جهانی، توپ طلا را به دست آورد. لوکا مودریچ نیز در سال ۲۰۱۸، پس از قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا با رئال مادرید و رساندن کرواسی به فینال جام جهانی، برنده این جایزه شد.
پاول ندود در سال ۲۰۰۳، پس از فصلی درخشان با یوونتوس، توپ طلا را برای جمهوری چک کسب کرد. یوزف ماساپوست، ستاره چکسلواکی، نیز در سال ۱۹۶۲ به این افتخار رسید؛ سالی که تیم ملی کشورش به فینال جام جهانی راه یافت.
آلن سیمونسن دانمارکی در سال ۱۹۷۷، پس از درخشش با بوروسیا مونشن‌گلادباخ، توپ طلا را به دست آورد و فلوریان آلبرت مجارستانی نیز در سال ۱۹۶۷، به‌دنبال عملکردی چشمگیر با فرنتس‌واروش، این جایزه را کسب کرد.
ژرژ وئا در سال ۱۹۹۵ تاریخ‌ساز شد و به نخستین و تنها بازیکن آفریقایی تبدیل شد که توپ طلای مردان را به دست آورده است. جرج بست، اسطوره ایرلند شمالی، در سال ۱۹۶۸ پس از کمک به منچستریونایتد برای قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا برنده شد. دنیس لاو اسکاتلندی نیز در سال ۱۹۶۴، پس از فصلی پربار با منچستریونایتد، توپ طلا را کسب کرد.
آندری شوچنکو هم تنها برنده توپ طلای اوکراین است؛ مهاجم سابق میلان که در سال ۲۰۰۴ این جایزه را به دست آورد.
اتحاد جماهیر شوروی پیش از فروپاشی در سال ۱۹۹۱، سه برنده توپ طلا داشت. لو یاشین در سال ۱۹۶۳ نخستین بازیکن شوروی شد که این جایزه را کسب کرد. او همچنان تنها دروازه‌بان تاریخ است که توپ طلا را به دست آورده است. اولگ بلوخین در سال ۱۹۷۵ برنده شد و ایگور بلانوف نیز در سال ۱۹۸۶ آخرین توپ طلا را برای اتحاد جماهیر شوروی کسب کرد.
اسپانیا چهار بار توپ طلا را به دست آورده و سه بازیکن در این افتخار سهیم بوده‌اند. آلفردو دی‌استفانو در سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۵۹ این جایزه را کسب کرد و لوئیس سوارس در سال ۱۹۶۰ به جمع برندگان اسپانیایی پیوست.
بیش از شش دهه بعد، رودری در سال ۲۰۲۴ چهارمین توپ طلای اسپانیا را به دست آورد. او پس از کمک به منچسترسیتی برای قهرمانی در لیگ برتر انگلیس و ایفای نقشی کلیدی در قهرمانی تیم ملی اسپانیا در جام ملت‌های اروپا، این جایزه را کسب کرد.
تاریخ توپ طلای انگلیس با استنلی متیوس آغاز شد؛ بازیکنی که در سال ۱۹۵۶ نخستین برنده این جایزه بود. بابی چارلتون در سال ۱۹۶۶، پس از قهرمانی انگلیس در جام جهانی، توپ طلا را کسب کرد. کوین کیگان نیز در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ دو بار به این افتخار رسید. مایکل اوون آخرین بازیکن انگلیسی است که توپ طلا را به دست آورده است. او در سال ۲۰۰۱، پس از فصلی درخشان با لیورپول، این جایزه را کسب کرد.
برزیل پنج توپ طلا در کارنامه دارد. رونالدو نازاریو در سال ۱۹۹۷، پس از فصلی درخشان با بارسلونا، نخستین بازیکن برزیلی شد که این جایزه را کسب کرد. ریوالدو در سال ۱۹۹۹ به این افتخار رسید و رونالدو نیز در سال ۲۰۰۲، پس از کمک به تیم ملی برزیل برای قهرمانی در جام جهانی، برای دومین بار توپ طلا را به دست آورد. رونالدینیو در سال ۲۰۰۵ یک عنوان دیگر به افتخارات برزیل اضافه کرد و کاکا نیز در سال ۲۰۰۷ آخرین برنده برزیلی این جایزه شد.
پنج توپ طلای ایتالیا به پنج بازیکن متفاوت رسیده است. عمر سیووری در سال ۱۹۶۱ نخستین برنده ایتالیایی این جایزه شد. پس از او، جانی ریورا، پائولو روسی، روبرتو باجو و فابیو کاناوارو نیز توپ طلا را کسب کردند.
کاناوارو آخرین بازیکن ایتالیایی است که این جایزه را به دست آورده است. او در سال ۲۰۰۶، پس از کاپیتانی تیم ملی ایتالیا در مسیر قهرمانی جام جهانی، برنده توپ طلا شد.
آلمان با اتکا به نسل‌هایی از ستاره‌های بزرگ فوتبال اروپا، سابقه‌ای درخشان در کسب توپ طلا دارد. فرانتس بکن‌باوئر و کارل‌هاینتس رومنیگه هرکدام دو بار این جایزه را کسب کردند. گرد مولر، لوتار ماتئوس و ماتیاس زامر نیز دیگر برندگان آلمانی توپ طلا هستند. ماتئوس در سال ۱۹۹۰، پس از کمک به تیم ملی آلمان غربی برای قهرمانی در جام جهانی، این جایزه را به دست آورد.
هفت توپ طلای پرتغال حاصل درخشش سه ستاره بزرگ این کشور، اوزبیو، لوئیس فیگو و کریستیانو رونالدو است. رونالدو با پنج عنوان، سهم عمده‌ای در این موفقیت دارد. او نخستین توپ طلای خود را در سال ۲۰۰۸ کسب کرد و سپس در جریان رقابت تاریخی‌اش با لیونل مسی، چهار بار دیگر نیز به این جایزه رسید. اوزبیو در سال ۱۹۶۵ توپ طلا را به دست آورد و لوئیس فیگو نیز در سال ۲۰۰۰، نخستین برنده پرتغالی این جایزه در قرن بیست‌ویکم شد.
سه اسطوره فوتبال هلند در مجموع هفت توپ طلا برای این کشور کسب کرده‌اند. یوهان کرویف و مارکو فان‌باستن هرکدام سه بار برنده این جایزه شدند و در شمار بزرگ‌ترین بازیکنان دوران خود قرار گرفتند. رود گولیت نیز در سال ۱۹۸۷، پس از فصلی درخشان با میلان، توپ طلا را به دست آورد و مجموع افتخارات هلند را به هفت عنوان رساند.
فرانسه با شش برنده متفاوت، در چندین نسل از فوتبال جهان نمایندگانی در میان برندگان توپ طلا داشته است. ریمون کوپا در سال ۱۹۵۸ این جایزه را کسب کرد و میشل پلاتینی با سه قهرمانی پیاپی در سال‌های ۱۹۸۳، ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵، یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ توپ طلا شد. ژان‌پیر پاپن، زین‌الدین زیدان و کریم بنزما نیز در فهرست برندگان فرانسوی قرار دارند. عثمان دمبله در سال ۲۰۲۵ جدیدترین بازیکن فرانسوی بود که توپ طلا را به دست آورد.
هر هشت توپ طلای آرژانتین به لیونل مسی تعلق دارد؛ بازیکنی که بیش از هر فوتبالیست دیگری در تاریخ این جایزه را کسب کرده است. مسی نخستین توپ طلای خود را در سال ۲۰۰۹، پس از فصلی فوق‌العاده با بارسلونا، به دست آورد. او در سال‌های ۲۰۱۰، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ نیز این جایزه را کسب کرد و به نخستین بازیکنی تبدیل شد که چهار بار پیاپی برنده توپ طلا می‌شود.
پس از آن، مسی در سال‌های ۲۰۱۵، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ نیز به این افتخار رسید. هشتمین توپ طلای او در سال ۲۰۲۳، پس از قهرمانی با تیم ملی آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، به وی اهدا شد.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: