محل زندگی میتواند بهطور مستقیم بر خطر ابتلا به زوال عقل و مرگومیر ناشی از آن تأثیر بگذارد. یک مطالعه اخیر دانشگاه کمبریج که دادههای حدود ۴۱ میلیون نفر را در بازه زمانی ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۳ در انگلستان بررسی کرده، به یافتههای غیرمنتظرهای در این زمینه رسیده است.
الگوی غیرمنتظره مرگومیر
نتایج این مطالعه که توسط نشنال جئوگرافیک منتشر شده، نشان میدهد بالاترین میزان مرگومیر مرتبط با زوال عقل نه در شهرهای پرجمعیت و نه در مناطق روستایی دورافتاده، بلکه در حومه شهرها و مناطقی با تراکم جمعیت متوسط مشاهده شده است. این الگو با تصور رایجی که زندگی شهری یا انزوای روستایی را خطرناکترین محیط میداند، در تضاد است.
محققان این یافته را به ترکیبی از عوامل نسبت میدهند: این مناطق ممکن است همزمان با معایب محیطی و دشواری دسترسی به خدمات پزشکی تخصصی مواجه باشند. کلینیکهای شنوایی و آزمایشهای عوامل خطر متابولیک مانند دیابت، کلسترول بالا و سطح قند خون، در چنین مناطقی کمتر در دسترس هستند. علاوه بر این، سطوح بالاتر انزوای اجتماعی در مقایسه با مراکز شهرها، مزید بر علت میشود.
تأثیر بهبود محیط بر کاهش مرگومیر
این مطالعه تأیید میکند که بهبود کیفیت فضاهای باز و دسترسی به خدمات در محرومترین جوامع میتواند تا ۱۰.۵ درصد از مرگومیر ناشی از زوال عقل بکاهد. این رقم نشان میدهد که سرمایهگذاری در زیرساختهای شهری و خدمات بهداشتی، حتی در جوامعی با منابع محدود، میتواند تأثیری چشمگیر بر سلامت مغز داشته باشد.
«محیط» به بخش کلیدی ارزیابی سلامت مغز تبدیل شده است
کارشناسان خاطرنشان کردند که مفهوم «محیط» یا «مواجهه تجربی» (Exposome) به بخش کلیدی ارزیابی سلامت مغز تبدیل شده است. در این چارچوب، عواملی که قابل اصلاح هستند (مانند انزوا، کمشنوایی، آلودگی و الگوهای غذایی) در تعیین سطح خطر زوال عقل نقش دارند. این رویکرد، تمرکز را از عوامل ژنتیکی غیرقابل تغییر به سمت عوامل محیطی قابل مداخله سوق میدهد.
تأکید بر سیاستگذاری، نه تغییر محل سکونت
کارشناسان تأکید میکنند که این نتایج در درجه اول برای هدایت سیاستهای عمومی، برنامهریزی شهری و توزیع عادلانه مراکز درمانی طراحی شده است، نه برای سوق دادن افراد به تغییر محل سکونت خود. به عبارت دیگر، مسئولیت اصلی بر دوش سیاستگذاران و برنامهریزان شهری است تا با بهبود دسترسی به خدمات و کاهش انزوای اجتماعی، محیطهایی سالمتر برای همه سنین ایجاد کنند.
مراحل پیشگیری و حفظ سلامت مغز
در سطح فردی نیز چند اقدام کلیدی میتواند خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهد:
ورزش منظم: مهمترین عامل در کاهش خطرات و پایین آوردن افسردگی و فشار خون.
غربالگری شنوایی زودهنگام: استرس روی مغز را کاهش میدهد و از انزوای اجتماعی جلوگیری میکند.
پیروی از یک رژیم غذایی متعادل: مانند اتخاذ رژیم مدیترانهای کمقند.
افزایش تعامل اجتماعی: تعامل با خانواده و دوستان از سلامت روان و تمرکز پشتیبانی میکند.
این یافتهها در حالی منتشر میشود که جمعیت سالمندان در سراسر جهان رو به افزایش است و زوال عقل به یکی از بزرگترین چالشهای بهداشتی قرن تبدیل شده است. به گفته کارشناسان، ترکیب سیاستگذاری هوشمندانه شهری با اصلاح سبک زندگی فردی، مؤثرترین راه برای مقابله با این چالش است.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: