به گزارش ایلنا، وینیسیوس جونیور در رئال مادرید فقط با افتی موقت روبه‌رو نیست؛ ستاره برزیلی در بحرانی عمیق قرار گرفته که حتی جایگاهش در ترکیب اصلی را تهدید می‌کند. دو روزنامه مطرح اسپانیا، آس و مارکا، نیز به این نتیجه رسیده‌اند که دیگر خبری از همان وینیسیوسی نیست که هواداران ورزشگاه سانتیاگو برنابئو روزگاری شیفته‌اش بودند.
هواداران در دیدارهای اخیر، هنگام خروج او از زمین با سوت‌های اعتراضی از وی استقبال کرده‌اند. این اتفاق زمانی رخ داد که وینیسیوس در دقیقه ۷۰ دیدار لیگ قهرمانان برابر لایپزیگ تعویض شد. آمار نیز دلیل نارضایتی‌ها را نشان می‌دهد: او ۵۳ روز متوالی است که گل نزده و در این مدت ۱۹ شوت بی‌دقت داشته، بدون آنکه حتی یک بار توپ را به تور دروازه برساند.
مشکل دیگر، از دست رفتن خطرناک‌ترین سلاح اوست. دریبل‌های وینیسیوس تقریباً به‌طور کامل ناپدید شده‌اند. او برابر لایپزیگ حتی یک دریبل موفق ثبت نکرد و پیش از آن، در دیدار مقابل رم، حتی یک بار هم برای عبور از مدافع حریف تلاش نکرد. این مهاجم برزیلی در سکوت زمین را ترک کرد و اندوهش را در پیامی کوتاه در شبکه‌های اجتماعی به نمایش گذاشت: «دارم این دوران را زندگی می‌کنم… و همه‌چیز می‌گذرد.»
مورینیو مصونیت وینیسیوس را از بین برد
محرومیت چهار جلسه‌ای وینیسیوس در رقابت‌های داخلی، پس از اخراج او در دیدار برابر ویارئال، برای رئال مادرید بیش از آنکه مشکلی جدی باشد، فرصتی برای استراحت اجباری این بازیکن محسوب شد؛ فرصتی که سرمربی پرتغالی تیم، ژوزه مورینیو، را از تصمیم دشوار نیمکت‌نشین کردن ستاره‌اش بی‌نیاز کرد.
وقتی از مورینیو پرسیده شد آیا وینیسیوس بازیکنی غیرقابل‌نیمکت‌نشین شدن است، او قاطعانه پاسخ داد و به مصونیت تاریخی این ستاره پایان داد: «تنها چیزی که در این باشگاه غیرقابل‌لمس است، نشان باشگاه است. من مفهوم بازیکن غیرقابل‌نیمکت‌نشین شدن را دوست ندارم. چیزی که یک بازیکن را غیرقابل‌نیمکت‌نشین می‌کند، عملکرد و تأثیرگذاری او در زمین است؛ نه هیچ چیز دیگر.»
مورینیو در عمل نیز بر موضع خود تأکید کرد. وینیسیوس در شش مسابقه متوالی نتوانست تا دقیقه ۹۰ در زمین باقی بماند و هر بار پیش از پایان بازی تعویض شد.
قرارداد ۱۲۵ میلیون یورویی، معادلات ال‌کلاسیکو را تغییر می‌دهد
در نقطه مقابل، یان دیومانده، ستاره ساحل عاجی و گران‌ترین خرید تاریخ باشگاه، مسیری کاملاً متفاوت را طی کرده است. او که ابتدا سرمایه‌گذاری‌ای برای آینده به شمار می‌رفت، اکنون به ناجی تاکتیکی مورینیو تبدیل شده و با راه‌حل‌های درخشان خود، برتری آشکاری ایجاد کرده است؛ برتری‌ای که به قیمت کاهش جایگاه وینیسیوس تمام شده است.
آمار نیز از دیومانده حمایت می‌کند. او با وجود انجام مسابقات بسیار کمتر، هفت دریبل موفق بیشتر از وینیسیوس ثبت کرده است. این بازیکن در دیدار برابر لایپزیگ نیز با شلیکی تماشایی و مهارنشدنی گلزنی کرد؛ گلی که برای وینیسیوسِ نیمکت‌نشین، ضربه‌ای دیگر بود.
با این حال، تأثیر دیومانده تنها به درخشش هجومی محدود نمی‌شود. او یکی از ضعف‌های ساختاری چندساله رئال مادرید را که در دوران حضور وینیسیوس وجود داشت، برطرف کرده است. زمانی که وینیسیوس در کنار کیلیان امباپه در خط حمله قرار می‌گرفت، جناح چپ رئال به‌شکلی خطرناک آسیب‌پذیر می‌شد؛ زیرا این دو بازیکن در کنار یکدیگر کمک دفاعی چندانی ارائه نمی‌کردند.
در آستانه ال‌کلاسیکو، دیومانده به تکیه‌گاه مورینیو تبدیل شده است. او با جدیت در کارهای دفاعی شرکت می‌کند، بارها توپ را از حریف پس می‌گیرد و با بازگشت به عقب، فضای پشت سر مدافع کناری را پوشش می‌دهد.
این تعادل به مورینیو اجازه داده است آرایش خط حمله خود را از نو طراحی کند. دیومانده در جناح چپ و فدریکو والورده در سمت راست قرار می‌گیرند و در نتیجه، فضای لازم برای حضور آردا گولر در کنار اورلین شوامنی در خط میانی فراهم می‌شود.
به این ترتیب، رئال مادرید با برنامه‌ای متعادل که بر محور دیومانده شکل گرفته، وارد ال‌کلاسیکو می‌شود؛ در حالی که وینیسیوس به‌دلیل محرومیت باید مسابقه را از روی سکوها تماشا کند. این دیدار ممکن است آغاز رسمی دوره‌ای تازه باشد؛ دوره‌ای که در آن دیگر هیچ بازیکنی از نیمکت‌نشینی مصون نیست.
آمارها علیه ستاره برزیلی؛ دیومانده تعیین‌کننده‌تر ظاهر شده است
آمار دیومانده، در مقایسه با دوره طولانی ناکامی وینیسیوس در گلزنی، تصویری کاملاً متفاوت ارائه می‌دهد. وینیسیوس هفته‌ها بدون گلزنی یا ساختن موقعیت منجر به گل سپری کرده، اما دیومانده به یکی از تأثیرگذارترین مهره‌های سیستم ژوزه مورینیو تبدیل شده است.
این بازیکن در دیدار برابر سویا نمایشی استثنایی داشت و در یک مسابقه، یک گل به ثمر رساند و سه پاس گل داد. او به‌تنهایی نتیجه بازی را تغییر داد و نقشی تعیین‌کننده در پیروزی تیمش ایفا کرد.
دیومانده در دیدار برابر ویارئال نیز به روند درخشان خود ادامه داد و با گلی تماشایی، پیش از اخراج وینیسیوس، نتیجه را به سود رئال مادرید تغییر داد.
در مسابقه برابر لایپزیگ نیز اتفاق مهم دیگری رخ داد. دیومانده در دقیقه ۷۰ به‌جای خود وینیسیوس وارد زمین شد و با شلیکی فوق‌العاده، گل چهارم تیمش را به ثمر رساند. او با این گل، برتری خود را هم در گلزنی و هم در تأثیرگذاری هجومی به نمایش گذاشت؛ آن هم در مسابقه‌ای که وینیسیوس حتی یک بار برای دریبل زدن حریف اقدام نکرده بود.
در مجموع، دیومانده از ابتدای فصل تاکنون سه گل به ثمر رسانده و چهار پاس گل ثبت کرده است. در سوی دیگر، وینیسیوس تنها یک گل و سه پاس گل در کارنامه دارد؛ آن هم در شرایطی که دقایق بسیار بیشتری نسبت به دیومانده بازی کرده است.
این اختلاف آماری، در کنار تفاوت عملکرد دفاعی و هجومی دو بازیکن، رقابت برای حضور در ترکیب اصلی رئال مادرید را وارد مرحله تازه‌ای کرده است؛ مرحله‌ای که در آن نام و سابقه دیگر به‌تنهایی برای تضمین جایگاه یک ستاره کافی نیست.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: