عصر ایران- در بخش بزرگی از دهه 1970، در مسابقات دوچرخه سواری اروپا یک نام به عنوان معیار اصلی شناخته می شد: کامپانیولو. اگر قرار بود بهترین تجهیزات را داشته باشید، انتخاب بسیاری از دوچرخه سواران و تیم های حرفه ای، محصولات این شرکت ایتالیایی بود.
شیمانو نیز از سال 1973 با گروه Dura-Ace وارد پلتفرم مسابقات حرفه ای اروپا شده بود، اما این شرکت ژاپنی در پایان دهه 1970 به دنبال چیزی فراتر از پذیرفته شدن در بازار اروپا بود. شیمانو می خواست ایده ای متعلق به خودش ارائه کند؛ ایده ای که در نهایت کاهش مقاومت هوابود.
در سال 1980، شیمانو سری Dura-Ace AX 7300 را معرفی کرد؛ مجموعه ای که بر پایه مفهومی با عنوان Aero Dynamics توسعه یافته بود. شیمانو به جای آن که شانژدور، ترمزها، طبق قامه، پدال ها و کنترل ها را قطعاتی مستقل ببیند، تلاش کرد دوچرخه را به عنوان یک سیستم کامل در برابر جریان هوا بررسی کند.
نتیجه، ظاهری متفاوت با بسیاری از محصولات رایج اروپایی داشت. سطوح گرد و یکپارچه جای برخی فرم های سنتی و پیچ های نمایان را گرفتند. کابل ها تا حد امکان پنهان شدند و حتی قطعاتی مانند کرپی، پدال ها و دسته های ترمز نیز با هدف کاهش مقاومت هوا از نو مورد بازنگری قرار گرفتند.
AX نشان داد که شیمانو دیگر صرفا به دنبال ساخت یک جایگزین ژاپنی برای گروه های مطرح اروپایی نیست. این شرکت حالا در حال بازنگری در این موضوع بود که یک دوچرخه مسابقه ای اصولا چگونه باید طراحی شود.
در آن زمان، کامپانیولو همچنان بر دنیای مسابقات جاده ای اروپا تسلط داشت، اما Dura-Ace AX یکی از نخستین نشانه های جدی بود که نشان می داد شیمانو قصد ندارد برای همیشه در سایه رقیب ایتالیایی باقی بماند.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: