عصر ایران- در سال های ابتدایی تولید فورد مدل T، برخی از این خودروها به شکل امروزی و آماده حرکت به مقصد نمی رسیدند. مدل های T که از کانادا به نیوزیلند ارسال می شدند، معمولا به صورت جداگانه و داخل جعبه های چوبی بزرگ حمل می شدند؛ به طوری که هر جعبه مخصوص یک خودرو بود.
پس از رسیدن محموله به مقصد، جعبه ها گاهی با گاری های اسبی از کشتی به محل مورد نظر منتقل می شدند. اما بخش جالب ماجرا بعد از تحویل آغاز می شد؛ زیرا سرهم کردن خودرو کار چندان پیچیده ای نبود.
برای آماده کردن مدل T، ابتدا قسمت بالایی و دیواره های جعبه باز می شد. سپس محورهای خودرو با جک بالا می رفتند تا چرخ ها نصب شوند. پس از آن شیشه جلو و کاپوت در جای خود قرار می گرفتند.
در مرحله آخر، مقداری بنزین داخل خودرو ریخته می شد و موتور با هندل دستی روشن می شد. خودرو آماده حرکت بود و می توانست مستقیما از محل باز شدن جعبه راه بیفتد.
جعبه های چوبی مورد استفاده برای حمل مدل T خودشان به یک محصول قابل استفاده تبدیل شدند. برخی از آن ها به ساختمان های جانبی و انبار تبدیل شدند و حتی تعدادی برای ساخت خانه های تعطیلاتی مورد استفاده قرار گرفتند.
این شیوه حمل، تصویری متفاوت از روزهای ابتدایی صنعت خودرو ارائه می دهد؛ زمانی که یک خودروی جدید می توانست از آن سوی اقیانوس، درون یک جعبه چوبی بزرگ به مقصد برسد و همان جا از بسته بندی خارج و آماده حرکت شود.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: