سیستم کمیته تولید ژاپن، که گروهی از شرکت‌ها به طور مشترک یک فیلم را سرمایه‌گذاری می‌کنند و حقوق آن را به اشتراک می‌گذارند، به توزیع ریسک در صنعت کمک کرده است. اما می‌تواند بودجه‌ها را محدود به میزان سرمایه‌گذاری‌ای که صنعت می‌تواند جمع‌آوری کند، کند کند تصمیم‌گیری‌ها را و همچنین ورود سرمایه‌گذاران خارجی را دشوار کند.
در جلسه‌ای در TIFFCOM، بازار محتوای فستیوال بین‌المللی تокиو، سخنرانان بررسی کردند که آیا صندوق‌های سرمایه‌گذاری می‌توانند این محدودیت‌ها را کاهش دهند و همچنان با بازار ژاپن سازگار باشند.
“صندوق‌های سرمایه‌گذاری در ژاپن: چه چیزی کار می‌کند، چه چیزی نمی‌کند و چه چیزی در آینده خواهد آمد” شامل Kii Muneyuki، مدیرعامل و تهیه‌کننده K2 Pictures، که با فیلم‌سازانی مانند Kore-eda Hirokazu، Miike Takashi و Nishikawa Miwa کار می‌کند؛ Ibe Tomonobu، مدیرعامل Questry، یک استارتاپ توکیو که از اوراق بهادار دیجیتال برای سرمایه‌گذاری در انیمه و دیگر محتوای ژاپنی استفاده می‌کند؛ Nakagawa Keita، مدیرعامل بانک MUFG؛ و Motoyanagi Yusuke، شریک در دفتر حقوقی Nishimura & Asahi بود.
Kii نمونه‌ای از ساختار جدید را با معرفی صندوق K2P Film Fund I ارائه داد. این صندوق در فوریه به ارزش حدود 5 میلیارد ین (32 میلیون دلار) بسته شد و هدف آن پشتیبانی از حدود 50 فیلم در طول هفت سال است. این یک صندوق بی‌نظری است، یعنی سرمایه‌گذاران پول را قبل از انتخاب فیلم‌ها پرداخت می‌کنند. سرمایه‌گذاران این صندوق شامل MUFG، بانک توسعه ژاپن و دیگر مؤسسات مالی و شرکت‌ها هستند و کمیته تأیید پروژه‌ها نظارت بر تأیید پروژه‌ها را بر عهده دارد. Kii گفت که پنج فیلم در سال 2026 در سینماهای نمایش داده شده‌اند.
Kii گفت که سوال اصلی برای صندوق‌های سرمایه‌گذاری این است که چگونه درآمد را به سازندگان بازگردانند، از جمله درآمد از استریمینگ و دیگر پنجره‌های پس از نمایش فیلم در سینما. او همچنین گفت که وابستگی به فروش بلیط‌های بین‌المللی دشوار است و شرکت‌های ژاپنی نیاز به ایجاد کسب‌وکارهای فراتر از توزیع دارند.
جلسه با مقایسه ساختارهای سرمایه‌گذاری در ایالات متحده و کره جنوبی به پایان رسید. در ایالات متحده، تولیدکنندگان پیش‌فروش‌ها را با ضمانت تکمیل ترکیب می‌کنند تا وام بانکی را به دست آورند. ضمانت تکمیل شامل تحویل یک فیلم با بودجه و در زمان تعیین‌شده است، نه عملکرد تجاری آن. کره جنوبی بر اساس پشتیبانی دولتی و خصوصی تکیه می‌کند، با ضمانت‌های دولتی که به پروژه‌ها کمک می‌کنند تا وام بانکی دریافت کنند.
Nakagawa مطالعه امکان‌سنجی ژاپن خاصی را که توسط وزارت اقتصاد، تجارت و صنعت سفارش داده شده بود ارائه داد. MUFG در 31 مارس برای انجام آن انتخاب شد. این مطالعه که از فوریه 2027 تا فوریه 2027 ادامه دارد، از داده‌های واقعی برای توسعه مدل‌های ارزیابی و ضمانت تکمیل استفاده خواهد کرد و فرآیند کامل از درخواست و بررسی تا تهیه قرارداد را آزمایش خواهد کرد. این مطالعه امکان‌سنجی را ارزیابی می‌کند و تضمین نمی‌کند که سرمایه‌گذاری یا ضمانت تکمیل در دسترس خواهد بود.
بحث با چهار اولویت به پایان رسید: تنظیم مقررات، سرمایه، سازندگان و تجارت فراملی. این شامل روشن کردن اینکه کدام مقررات باید گسترش یابند و چه زمانی، ترکیب وام با کمک‌های دولتی و ضمانت‌های تکمیل در ساختار صندوق‌ها و همچنین گنجاندن بازده سازندگان در ساختار صندوق‌ها است. سخنرانان همچنین به موانع زبان و مالی برای سرمایه‌گذاری فراملی اشاره کردند، از جمله قوانین “قرارگاه دائمی” که می‌تواند سرمایه‌گذاران بین‌المللی را مسئول مالیات ژاپن کند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: