احمد زیدآبادی نوشت: در عراق حجاب آزاد است و اجباری نیست. اینترنت آزاد است و هیچ پلتفرمی فیلتر نیست. کنسرت آزاد است و حتی در شهر نجف که محل مرقد مولاعلی و پایگاه حوزه‌های علمیهٔ هزارسالهٔ شیعی است، خوانندگان زن آزادانه و بدون کمترین مزاحمت کنسرت برگزار می‌کنند.
مورد اخیر را یک روحانی شیعه برای من نقل کرد.
با این همه، زنان عموماً نوع پوشش سنتی و مذهبی خود را حفظ کرده‌اند!
از این دو مقدمه چه نتیجه‌ای می‌توان گرفت؟ موضوع واضح است. حمایت از اختیاری بودن نوع پوشش، دسترسی آزاد به اینترنت، برگزاری کنسرت و امثال آن، بر نوع پوششی که بانوان یک جامعه برای خود انتخاب می‌کنند اثری ندارد. در مقابل، تحکم حکومت برای تحمیل شکل خاصی از پوشش، انواع ممنوع‌سازی‌‌ها در دسترسی جامعه به پلتفرم‌های مختلف در فضای مجازی و جلوگیری از برگزاری کنسرت حتی در قالب آوازهای سنتی به بهانه‌های گوناگون در برخی شهرهای زیارتی، همان آثاری را دارد که در ایران مشاهده می‌کنیم!
هر گاه حکومت‌ها در حوزه‌های خارج از وظایف ذاتی خود مداخله کنند و جمعی تحت عنوان افراد مذهبی یا ارزشی، قیم‌مآبانه برای دیگر شهروندان نسخه بپیچند و با فشار و تهدید در صدد تحمیل الگوهای زیست مورد علاقهٔ خود بر دیگران برآیند، همهٔ روندهای طبیعی و عرفی جامعه را در هم می‌شکنند و بحران اجتماعی و فرهنگی و اخلاقی پدید می‌آورند!
دلیل تفاوت پوشش زنان در عراق و ایران دقیقاً همین است.
*منبع: کانال تلگرامی نویسنده
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: