نسخه غذایی برای زمانی که به بیماری ویروسی مبتلا می‌شوید

بعضی عادت‌های غذایی ممکن است هنگام ابتلا به بیماری‌های ویروسی، تحمل علائم را دشوارتر کنند؛ اما برخلاف برخی توصیه‌های رایج، لازم نیست مواد غذایی مانند شیر، موز یا نان را صرفا به دلیل ابتلا به سرماخوردگی، آنفلوآنزا یا کووید ۱۹ از رژیم غذایی حذف کنید.

هنگام ابتلا به عفونت‌های ویروسی، تامین آب مورد نیاز بدن، دریافت مواد مغذی کافی و استراحت اهمیت دارد. تب، تعریق، استفراغ یا اسهال می‌توانند نیاز بدن به مایعات را افزایش دهند. از طرف دیگر، برخی خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها ممکن است در صورت مصرف زیاد یا متناسب نبودن با وضعیت فرد، مشکلاتی ایجاد کنند.

۱. شیرینی‌ها و آبنبات

آبنبات، نوشابه‌های شیرین، شیرینی و دسر‌های پرشکر مواد مغذی زیادی در اختیار بدن قرار نمی‌دهند. مصرف زیاد این خوراکی‌ها می‌تواند جای غذا‌های مغذی را بگیرد و دریافت مواد ضروری بدن را کاهش دهد.

با این حال، شواهد کافی وجود ندارد که نشان دهد خوردن مقدار معمول شیرینی به طور مستقیم باعث تضعیف سیستم ایمنی یا طولانی شدن هر بیماری ویروسی می‌شود. بهتر است هنگام بیماری، به جای حذف کامل قندها، بر تغذیه متعادل تمرکز کنید.

۲. غذا‌های بسیار شور

چیپس، تنقلات شور، برخی غذا‌های آماده و فرآورده‌های گوشتی نمک زیادی دارند. مصرف زیاد نمک برای سلامت عمومی مناسب نیست، اما این به معنای آن نیست که خوردن یک وعده غذای شور لزوما باعث کم آبی بدن یا تشدید عفونت می‌شود.

هنگام تب، اسهال یا استفراغ، جبران مایعات از دست رفته اهمیت بیشتری دارد. در صورت بروز اسهال یا استفراغ قابل توجه، محلول خوراکی جبران آب و املاح می‌تواند به جایگزینی مایعات و الکترولیت‌ها کمک کند.

۳. فست فود‌ها و غذا‌های بسیار چرب

غذا‌های سرخ شده و بسیار چرب ممکن است در بعضی افراد باعث احساس سنگینی، تهوع یا تشدید ناراحتی معده شوند. اگر هنگام بیماری اشتهای کمی دارید، غذا‌های سبک‌تر مانند سوپ، برنج، سیب زمینی پخته و وعده‌های کوچک‌تر می‌توانند انتخاب‌های راحت تری باشند.

با این حال، شواهد محکمی وجود ندارد که مصرف یک وعده غذای چرب به تنهایی باعث تشدید مستقیم عفونت ویروسی شود.

۴. نوشیدنی‌های الکلی

الکل هنگام بیماری انتخاب مناسبی نیست؛ زیرا می‌تواند کیفیت خواب را کاهش دهد، با بعضی دارو‌ها تداخل داشته باشد و در مصرف زیاد به اختلال در تعادل مایعات بدن منجر شود.

اگر برای کاهش تب، تسکین درد یا درمان علائم دارو مصرف می‌کنید، درباره تداخل احتمالی آن با الکل به ویژه با داروساز یا پزشک مشورت کنید.

۵. قهوه و نوشیدنی‌های پرکافئین

این تصور که قهوه به طور معمول بدن را کم آب می‌کند، دقیق نیست. شواهد نشان می‌دهند که مصرف متعادل قهوه می‌تواند در تامین مایعات روزانه نقش داشته باشد و اثر ادرارآور کافئین در مقادیر معمول، معمولا به کم آبی منجر نمی‌شود.

با این حال، مصرف زیاد کافئین ممکن است خواب را مختل کند یا در برخی افراد باعث تپش قلب، اضطراب و ناراحتی معده شود. هنگام بیماری، به ویژه اگر خواب کافی ندارید، بهتر است مصرف آن را متناسب با شرایط خود تنظیم کنید. آب همچنان یکی از بهترین گزینه‌ها برای تامین مایعات است.

۶. غذا‌هایی که علائم گوارشی را تشدید می‌کنند

هنگام ابتلا به بیماری ویروسی، ممکن است دستگاه گوارش نیز درگیر شود. اگر تهوع، دل درد یا اسهال دارید، غذا‌های بسیار چرب، تند یا سنگین ممکن است علائم را تشدید کنند.

واکنش افراد متفاوت است؛ بنابراین لازم نیست همه این خوراکی‌ها را به طور مطلق کنار بگذارید. غذا‌هایی را انتخاب کنید که بهتر تحمل می‌کنید و در صورت کاهش اشتها، وعده‌های کوچک‌تر بخورید.

آیا هنگام بیماری باید شیر، موز و نان را کنار گذاشت؟

خیر. شواهد علمی از ممنوعیت عمومی این مواد غذایی هنگام ابتلا به عفونت‌های ویروسی حمایت نمی‌کنند.

شیر و سایر لبنیات می‌توانند منبع پروتئین و مواد مغذی باشند. شواهد محکمی وجود ندارد که مصرف شیر باعث افزایش تولید مخاط دستگاه تنفسی شود؛ هرچند ممکن است احساس غلیظ شدن بزاق یا پوشیده شدن گلو را در برخی افراد ایجاد کند.

موز نیز میوه‌ای مغذی است و قند طبیعی موجود در آن به تنهایی دلیلی برای حذف این میوه از رژیم غذایی هنگام بیماری نیست. نان هم می‌تواند بخشی از یک رژیم غذایی معمول باشد. پرهیز از گلوتن عمدتا برای افرادی ضرورت دارد که به بیماری سلیاک یا مشکلات مشخص مرتبط با گلوتن مبتلا هستند.

هنگام ابتلا به بیماری ویروسی چه بخوریم؟

نوشیدن آب و سایر مایعات مناسب، مصرف سوپ، میوه، سبزیجات، غلات و منابع پروتئینی می‌تواند به تامین نیاز‌های بدن کمک کند. اگر اشتها کاهش یافته است، خوردن وعده‌های کوچک و مکرر ممکن است آسان‌تر باشد.

هیچ خوراکی خاصی به تنهایی عفونت ویروسی را درمان نمی‌کند و حذف چند ماده غذایی نیز تضمینی برای کوتاه شدن دوره بیماری نیست. استراحت، تامین مایعات و دریافت مراقبت پزشکی متناسب با شدت علائم اهمیت بیشتری دارند.

اگر دچار تنگی نفس، درد قفسه سینه یا نشانه‌های کم آبی شدید هستید، فورا به دنبال مراقبت پزشکی باشید. همچنین اگر تب بیش از چهار روز ادامه یافت، علائم بیش از ۱۰ روز بدون بهبود باقی ماند یا پس از بهتر شدن دوباره تشدید شد، با پزشک مشورت کنید.

در صورت ابتلا به بیماری زمینه‌ای یا قرار گرفتن در گروه‌های پرخطر، برای ارزیابی و درمان مناسب زودتر با پزشک تماس بگیرید.

منبع: عصر ایران