به گزارش ایلنا، لوئیس دیاز هفته‌ها با بدشانسی دست‌وپنجه نرم می‌کرد، اما حالا در پیروزی ۶ بر یک بایرن مونیخ مقابل لایپزیگ، سه گل به ثمر رسانده است؛ آن هم در شرایطی که امید گل او تنها ۰.۶۱ بود. چگونه چنین اتفاقی رخ داد؟ مکس ابرل، مدیر ورزشی بایرن مونیخ، نظریه‌ای درباره این موضوع دارد.
در مقایسه با نمایشی که لوئیس دیاز در آن عصر بارانی پاییزی در ورزشگاه آلیانتس آرنا ارائه کرده بود، حضور او پس از پایان مسابقه چندان پرسر‌وصدا نبود. دیاز یکی از آخرین بازیکنانی بود که پس از پیروزی ۶ بر یک بایرن مونیخ مقابل لایپزیگ در هفته ششم بوندس‌لیگا، محوطه رختکن را ترک کرد. او در حالی که کلاه لباسش را تا روی صورت پایین کشیده بود، حالتی به خود گرفته بود که انگار از مایکل اولیسه، بازیکنی که همیشه خونسرد به نظر می‌رسد، الگوبرداری کرده است. با این حال، توپ مسابقه را که هم‌تیمی‌هایش آن را امضا کرده بودند، با خود حمل می‌کرد؛ چیزی که برای یک بازیکن هت‌تریک‌کرده کاملاً طبیعی است. او درست پیش از ترک ورزشگاه، به‌سرعت انگشت شست خود را به نشانه رضایت بالا برد.
جشن‌های پرشور او پس از به ثمر رساندن سه گل و همچنین شادی برای گل‌های هم‌تیمی‌هایش، پیش‌تر نشان داده بود که این بازگشت درخشان به فرم مطلوب تا چه اندازه او را از فشار خارج کرده است.
این نخستین هت‌تریک دیاز با پیراهن بایرن نبود؛ او در ماه فوریه نیز در پیروزی ۵ بر یک مقابل هوفنهایم سه گل به ثمر رسانده بود. همچنین، این نخستین گل او از زمان گرفتار شدن در افت گلزنی در ماه اوت محسوب نمی‌شد. دیاز سه‌شنبه گذشته نیز در تساوی ۳ بر ۳ بایرن مقابل وایکینگ استاوانگر در دیداری خارج از خانه در لیگ قهرمانان اروپا گلزنی کرده بود.
این بار بایرن مونیخ مجبور نبود از همان ابتدا برای جبران عقب‌افتادگی تلاش کند
پس از نخستین گل دیاز مقابل لایپزیگ، به نظر می‌رسید چیزی در بازی او تغییر کرده است. شاید شور و هیجان جشن گلش در این اتفاق نقش داشت یا شاید پیش افتادن بایرن در دقیقه دوازدهم، به‌جای قرار گرفتن در موقعیت جبران یک گل زودهنگام، شرایط را برای او آسان‌تر کرده بود. دیاز حتی می‌توانست در همان دقیقه نخست مسابقه گلزنی کند، اما پس از حمله سریعی که هری کین و مایکل اولیسه پایه‌گذاری کردند، بیش از حد مکث کرد و موقعیت مناسب شوت‌زنی را از دست داد.
تنها در همان صحنه بود که او دوباره شبیه مهاجم ناامید هفته‌های اخیر به نظر می‌رسید؛ بازیکنی که در موقعیت‌های امیدوارکننده بیش از اندازه پیچیده عمل می‌کرد یا پس از گلزنی متوجه می‌شد که گلش به دلیل آفساید، چه به‌درستی و چه به‌اشتباه، مردود اعلام شده است. دیاز در چهار بازی نخست خود در بوندس‌لیگا، با وجود امید گل ۳.۱، تنها یک بار موفق به گلزنی شده بود. هفته گذشته نیز در دیدار مقابل آگزبورگ، داوران سه گل او را به دلیل آفساید مردود اعلام کرده بودند.
دیاز گل نخست بایرن را به ثمر رساند، پاس گل دوم تیمش را برای الکساندر پاولوویچ فراهم کرد، گل‌های چهارم و ششم را خودش وارد دروازه حریف کرد و حرکت منتهی به گل پنجم را نیز آغاز کرد. سه گل او در شرایطی به ثمر رسید که امید گلش تنها ۰.۶۱ بود.
هت‌تریک دیاز به افت گلزنی او پایان داد. پیروزی بایرن نیز پس از دو تساوی متوالی، به بحران نتایج این تیم که در حال شکل‌گیری بود، خاتمه داد.
چرا لایپزیگ حریف ایدئالی برای بازگشت بایرن به فرم مطلوب بود؟
لایپزیگ، با وجود اینکه به گفته مکس ابرل، مدیر ورزشی بایرن، «هنوز یکی از تیم‌های مطلقاً برتر فوتبال آلمان» است، در هفته‌های اخیر گل‌های زیادی دریافت کرده بود. نتایج اخیر این تیم در بوندس‌لیگا به ترتیب شامل شکست یک بر پنج، شکست صفر بر شش، تساوی ۳ بر ۳ و شکست یک بر پنج بود. حالا نیز این تیم با نتیجه ۶ بر یک شکست خورد.
تیمی که احتمالاً سومین قدرت فوتبال آلمان به شمار می‌رود، در صورت پیروزی می‌توانست در جدول از بایرن مونیخ پیشی بگیرد. اما در نهایت، لایپزیگ به حریفی ایدئال برای بازگشت قهرمان رکورددار آلمان و مهاجم بداقبالش به روزهای خوب تبدیل شد؛ تیمی که هر دو در هفته‌های اخیر نشانه‌هایی از افت را بروز داده بودند.
مکس ابرل درباره لوئیس دیاز چه گفت؟
اما دیاز چگونه ناگهان توانست دوباره توانایی گلزنی خود را پیدا کند؟ مکس ابرل نظریه‌ای ساده و منطقی مطرح کرد؛ نظریه‌ای که احتمالاً به مذاق مشتریان همیشگی کافه‌ها، فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، و دیگر افرادی که معتقدند همه ما، به‌ویژه فوتبالیست‌ها، بیش از اندازه کم کار می‌کنیم و وقت آزاد زیادی داریم، خوش نخواهد آمد.
ابرل در محوطه مصاحبه‌های میکسدزون و سپس در نشست خبری، جایی که به جای وینسنت کمپانیِ مصدوم حاضر شده بود، گفت: «این وقفه برای لوچو مفید بود؛ دو هفته استراحت به او کمک کرد.»
بایرن مونیخ و فدراسیون فوتبال کلمبیا پس از آخرین بازی خانگی این تیم در بوندس‌لیگا پیش از وقفه بازی‌های ملی، با دو هفته مرخصی ویژه برای دیاز موافقت کرده بودند؛ بازیکنی که در مسابقات بسیار زیادی به میدان می‌رود.
ابرل در این باره گفت: «لوچو فصل گذشته بازی‌های بسیار زیادی انجام داد و بعد از آن، جام جهانی هم در برنامه بود. پس از آن، انتظارات بسیار زیادی از او وجود داشت، اما هنوز همه‌چیز آن‌طور که باید، سر جای خودش قرار نگرفته بود. استراحت به او کمک کرد؛ حالا شاداب‌تر است و آمادگی لازم را دارد.»
این نخستین بار نبود که کمپانی و بایرن مونیخ برای دیاز مرخصی ویژه‌ای در نظر می‌گرفتند و او نیز تنها بازیکنی نبود که از چنین فرصتی بهره‌مند شده بود. در ماه دسامبر، کمپانی پس از آنکه این مهاجم به دلیل دریافت کارت قرمز در لیگ قهرمانان اروپا از همراهی تیم محروم شد، او را برای چند روز به تعطیلات فرستاد. آلفونسو دیویس، مدافع کناری بایرن، نیز اجازه پیدا کرد در آخرین وقفه بازی‌های ملی، ماه‌عسلی را که پیش‌تر از دست داده بود، سپری کند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: