کمپین اسکار در کشورهای مختلف برای انتخاب نماینده خود در رقابت فیلم بلند بینالمللی در حال شتاب گرفتن است چون به زمان مهلت نهایی برای ارسال آثار یعنی اول اکتبر (نهم مهر) نزدیک میشویم.
به گزارش خبرگزاری مهر، در حالی که تا جمعه ۶۴ کشور نماینده خود برای اسکار ۲۰۲۷ را معرفی کرده بودند، به تازگی ۴ کشور دیگر به این جمع افزوده شد و شمار کشورهایی که تکلیفشان روشن شده به ۶۸ کشور رسید.
از میان فیلمهای معرفی شده به کمیته اسکار، در نهایت در ۱۵ دسامبر فهرست کوتاه شامل ۱۵ فیلم برای رأیگیری در اختیار اعضای آکادمی از تمام شاخهها (در حالی که متعهد به تماشای هر ۱۵ فیلم شده باشد) قرار میگیرد. از این میان نامزدهای اسکار ۲۱ ژانویه معرفی خواهند شد.
در همین حال، قانون جدید آکادمی به هر فیلمی که جایزه برتر یکی از ۶ جشنواره بزرگ - کن، برلین، ونیز، ساندنس، بوسان و تورنتو - را کسب کند، اجازه میدهد حتی بدون حمایت کمیته انتخاب ملی خود، مستقیم وارد رقابت در بخش فیلم بلند بینالمللی شود.
کشورهایی که نمایندگان خود را انتخاب کردهاند و فیلمهای منتخب آنها چنین است:
اسپانیا: «توپ سیاه» ساخته خاویر کالوو و خاویر آمبروسی
این فیلم پر سر و صدای جشنواره کن که جایزه بهترین کارگردانی مشترک را دریافت کرد، با تشویق ایستاده ۱۶ دقیقهای تماشاگران روبهرو شد. نتفلیکس، توزیعکننده آمریکایی آن، اعلام کرد که به این فیلم یک دوره نمایش ۴۷ روزه در سینماهای آمریکا اختصاص میدهد که طولانیترین مدت زمان برای هر فیلم دیگری در تاریخ این غول پخش آنلاین است.
این فیلم بسیار جاهطلبانه سه داستان مرتبط را در هم میآمیزد که هر یک در ژانرهای مختلف هستند و مصائب جنسیت را در سالهای ۱۹۳۲، ۱۹۳۷ در طول جنگ داخلی اسپانیا و ۲۰۱۷ به تصویر میکشند. این فیلم از چهار صفحه اول رمانی ناتمام از شاعر-نمایشنامهنویس مشهور فدریکو گارسیا لورکا آغاز میشود و پنهلوپه کروز از بازیگران آن است.
استرالیا: «اولین نور» ساخته جیمز جی. رابینسون
این فیلم که اولین فیلم بلند جیمز جی.رابینسون، فیلمساز فیلیپینی-استرالیایی است، داستان خواهر یولاندا یک راهبه و پرستار را دنبال میکند که زندگی آرام و منظمی را سپری میکند تا اینکه مرگ مشکوک یک کارگر ساختمانی جوان، او را به کشف فسادی سوق میدهد که هم نخبگان ثروتمند جامعه و هم کلیسایی را که زندگی خود را وقف آن کرده است، در بر میگیرد.
این فیلم اولین بار در جشنواره بینالمللی فیلم ملبورن ۲۰۲۵ به نمایش درآمد و جایزه بهترین کارگردانی استرالیا را به خانه برد و بعد به بخش رقابتی جشنواره مراکش راه یافت و سپس در جشنواره بینالمللی فیلم نیوزیلند، جشنواره بینالمللی فیلم روتردام و جشنواره فیلم گلاسکو نیز به نمایش درآمد.
ارمنستان: «در سرزمین آرتو» ساخته تامارا استپانیان
داستان درباره سلین است که به دنبال قانونی کردن مرگ همسرش آرتو در ارمنستان است و دروغهای او در مورد خدمت در جنگ و فرار از خدمت را آشکار میکند. جستجوی او در زندگیهای آسیبدیده از جنگ، حقیقت عمیقتری را آشکار میکند: چگونه میتوان یک روح را به درستی به آرامش رساند.
اندونزی: «چهار فصل در جاوا» ساخته کامیلا آندینی
داستان این فیلم درباره پرتیوی، زنی است که قبلاً زندانی بوده و به زادگاهش بازمیگردد، شهری که از او استقبال نمیکند و او را به سمت استراحت سوق میدهد.
اسرائیل: «همه چیز را به من بگو» ساخته موشه روزنتال
این فیلم که در جوایز اوفیر اسرائیل به عنوان بهترین فیلم انتخاب شد، به طور خودکار به عنوان نماینده این کشور راهی اسکار شد. فیلم در دهه ۱۹۸۰ و درباره شیوع فزاینده اچآیوی است.
اسلوونی: «فانتزی» ساخته کاتارینا بوگدانوویچ (کوکلا)
اولین فیلم بلند این کارگردان اسلوونیایی که با تمرکز بر گروهی از زنان جوان سرکش ساخته شده است، پیچیدگیهای خودشناسی را بررسی میکند. هیئت داوران انجمن فیلمسازان اسلوونی اعلام کرد که این فیلم با دیدگاه هنری روشن و سبک سینمایی معاصر متمایز است و داستان صمیمی قهرمانان خود را با مسائل اجتماعی گستردهتر پیوند میدهد.
این فیلم که محصول مشترک اسلوونی، صربستان، آلبانی، مقدونیه شمالی و بوسنی و هرزگوین است، اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم لوکارنو در آگوست ۲۰۲۵ داشت و بازیگران زن نقش چهار شخصیت اصلی به طور مشترک جایزه قلب سارایوو را برای بهترین بازیگر زن که در همان ماه در جشنواره فیلم سارایوو اهدا شد، دریافت کردند.
این فیلم ۵ جایزه وسنا، معادل اسلوونیایی اسکار، جایزه بزرگ جشنواره فیلم تریسته و جایزه بهترین گروه موسیقی را در جشنواره فیلم جنوب شرقی اروپا «سی فست» دریافت کرده است.
اکوادور: «پیچک» ساخته آنا کریستینا باراگان
این دومین فیلم باراگان است که به اسکار معرفی میشود. او سال ۲۰۱۷ برای فیلم «آلبا» انتخاب شده بود، هرچند اکوادور هرگز به مرحله نامزدی راه نیافته است.
در فیلم «پیچک» که اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۵ در بخش جنبی «افقها» تجربه کرد، سیمونه بوچیو در نقش آزوسنا، زنی ۳۰ ساله بازی میکند که در حالی که تحت تأثیر یک اتفاق آسیبزای دوران جوانی خود قرار دارد، نوجوانان یک خانه گروهی را زیر نظر گرفته است. او بر خولیو ۱۷ ساله تمرکز دارد و آنها از طریق آسیبهای روحی و موارد دیگر با هم ارتباط برقرار میکنند.
السالوادور: «راسها» ساخته آرتورو لوپز روداس
اولین ساخته آرتورو لوپز روداس اولین تجربه حضور السالوادور در رقابت اسکار را رقم زد. این فیلم داستان سه دوست قدیمی را روایت میکند که پس از نزدیک به ۳۰ سال جدایی، در مراسم خاکسپاری یک دوست مشترک دوباره به هم میرسند. آنچه که با یک فنجان قهوه برای یادآوری خاطرات گذشته آغاز میشود، به تأملی صمیمانه در مورد دوستی، فقدان، گذر زمان و اجتنابناپذیری مرگ تبدیل میشود.
این درام ۶۰ دقیقهای پیش از این در جشنوارهها مورد توجه قرار گرفته و جایزه بهترین فیلمنامه را در جشنواره بینالمللی فیلم ایکارو ۲۰۲۵ و جایزه بهترین فیلم بلند بینالمللی را در جشنواره بینالمللی فیلم کاب ۲۰۲۶ در جورجیا از آن خود کرده است.
ایسلند: «زمین زیر پای ما» ساخته یرسا روکا فانبرگ
این فیلم مستند خوشساخت، شخصی و تأثیرگذار، با عشق و احترام به مرحله پایانی زندگی انسان میپردازد. این مستند بر دورهای از زندگی تمرکز دارد که به ندرت در روایتهای ما فضای زیادی به آن اختصاص داده میشود و این کار را با صداقت و بدون تظاهر انجام میدهد. داستان درباره یک خانه سالمندان در ریکیاویک است که در آن زمان از قوانین خاص خود پیروی میکند.
این فیلم که جایزه Edda را برای بهترین مستند سال از آن خود کرد، اولین بار در جشنواره کپنهاگ به نمایش درآمد و در طول سال گذشته به جشنوارههای معتبر متعددی در سراسر جهان سفر کرده و جوایزی از جمله سه جایزه در آسیا را از آن خود کرده است.
اوروگوئه: «یک پایان آزاد» ساخته دنیل هندلر
در این فیلم که اولین بار در بخش ویژه جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۵ به نمایش درآمد، با بازی سرجیو پرینا در نقش سانتیاگو، یک پلیس آرژانتینی که بدون پول و جایی برای زندگی، فرارکنان وارد اروگوئه میشود، ساخته شده است.
او با کمک مردم محلی شروع به بازسازی زندگی خود میکند و عشق جدیدی پیدا میکند. پیلار گامبوآ و آلبرتو ولف نیز در این فیلم بازی میکنند. اروگوئه که سال گذشته فیلم «آیا رهایم نمیکنی» ساخته آنا گوارا و لتیسیا خورخه را به اسکار معرفی کرد، هرگز در این بخش نامزد نشده است.
بولیوی: «دختر کندور» ساخته آلوارو اولموس توریکو
این فیلم که اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره بینالمللی فیلم تورنتو ۲۰۲۵ تجربه کرد و سپتامبر ۲۰۲۶ به صورت محدود در سینماها اکران شد، داستان کلارای نوجوان را دنبال میکند که در یک جامعه بومی کوچک در ارتفاعات آند بزرگ میشود. مادرخوانده او، آنا که یک ماما است، به او آهنگهای باستانی را آموخته که نسل به نسل منتقل شدهاند.
برزیل: دنیای گوگو ساخته آلن دبرتون
این فیلم که پس از اولین نمایش جهانی خود در جشنواره فیلم برلین ۲۰۲۶ دو جایزه (خرس کریستال بهترین فیلم، اهدا شده توسط هیئت داوران جوانان، و جایزه بزرگ در بخش جانبی نسل کا پلاس) را از آن خود کرد، درباره گوگو نوجوانی علاقهمند به فوتبال و رقص است که با مادربزرگ خود در مناطق دورافتاده یک شهر ساحلی زندگی میکند. وقتی شرایطی پیش میآید که گوگو ممکن است مجبور شود با پدر ناراضی خود زندگی کند، او برای حفظ دنیای خود میجنگد. برزیل ۶ بار به مرحله نامزدی اسکار رسیده و سال ۲۰۲۴ با فیلم «من هنوز اینجا هستم» ساخته والتر سالس برنده این بخش شد. این کشور سال ۲۰۲۶ نیز برای فیلم «مامور مخفی» ساخته کلبر مندونسا فیلیو با بازی واگنر مورا، ۴ نامزدی اسکار کسب کرد.
بلغارستان: «ماجراجویی رویایی» ساخته والسکا گریزباخ
این درام جنایی با موضوع بلغارستان که دومین فیلم بلند این نویسنده و کارگردان آلمانی است، پس از آن که جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن امسال از آن خود کرد، راهی اسکار شده است.
داستان در شهر مرزی سویلنگراد بلغارستان-ترکیه، جایی که گریزباخ ۵سال آنجا به تحقیق پرداخت، اتفاق میافتد و درباره وسکا است که با سعید، یک آشنای قدیمی که ماشینش دزدیده شده، برخورد میکند و با او به یک محل حفاری میرود که در آنجا به عنوان باستانشناس کار میکند و در نهایت به دنیای تاریک سعید از جرایم سازمانیافته که در زیر سطح شهر وجود دارد، کشیده میشود.
بلغارستان هرگز به مرحله نامزدی در بخش اسکار نرسیده و بهترین تلاش آن رسیدن به فهرست نهایی در سال ۲۰۰۹ با فیلم «دنیا بزرگ است» ساخته استفان کوماندارف بود.
بوسنی و هرزگوین: «بیوه» ساخته هاری شچیچ
این فیلم درام بوسنیایی محصول سال ۲۰۲۶ که اولین فیلم بلند شچیچ است و خودش آن را نوشته، تهیه و کارگردانی کرده است، درباره یک برقکار بیوه ۶۲ ساله است که پس از مرگ ناگهانی همسرش، شروع به ارزیابی مجدد باورهای مردسالارانه دیرینه خود میکند و به تدریج متوجه میشود که همسرش را دست کم گرفته و نتوانسته عشق و مراقبتی را که شایستهاش بوده به او بدهد.
این فیلم در بخش افتتاحیه سی و دومین جشنواره فیلم سارایوو در مرداد امسال به نمایش درآمد و جایزه سینهپلکس را از آن خود کرد.
پاراگوئه: «نارسیسو» ساخته مارسلو مارتینسی
داستان این درام تاریخی که در جشنواره فیلم برلین ۲۰۲۶ جایزه فیپرشی را از آن خود کرد، در آسونسیون ۱۹۵۹ اتفاق میافتد که توسط رژیم نظامی دیکتاتور آلفردو استروسنر اداره میشود. دیجی جوان و جذاب، نارسیسو آرِوالوس (دیرو رومرو)، همزمان با ورود بازیگران آمریکایی وارداتی، محبوبیت پیدا میکند. برنامههای او مخاطبان جوان و شیفته آزادی را به وجد میآورد، اما جذابیت جسورانه او توجه قدرتمند و خطرناکی را نیز به خود جلب میکند و حسادت افراد ترسو را برمیانگیزد و در نهایت جنازه او پیدا میشود. پاراگوئه از اواسط دهه ۲۰۱۰ فیلمهایش را به اسکار ارسال کرده است، اما هنوز به فهرست نهایی راه نیافته است.
پاناما: «چیچرو» ساخته آرتورو مونتهنگرو و آرون بروملی
این فیلم که نماینده این کشور آمریکای مرکزی در بخش بهترین فیلم ایبرو-آمریکایی در چهل و یکمین دوره جوایز گویا اسپانیا خواهد بود، در پسزمینه درگیریهای مسلحانه داخلی پرو در دهه ۱۹۸۰ ساخته شده و داستان جوسوئه (جونیور بجار روکا)، مرد جوان کچوا را دنبال میکند که از پرو فرار میکند و در جستجوی آیندهای بهتر به پاناما مهاجرت میکند. او که برای امرار معاش فروشندهای خیابانی است، رویای خود را برای رسیده به جایگاه یک قهرمان بوکس دنبال میکند. مسیر او با گبی، زن جوانی که با مشکلات خودش روبهروست، تلاقی میکند، زیرا این ۲ در حالی که با آوارگی، بیثباتی و فداکاریهای ناشی از جاهطلبیهایشان روبهرو میشوند، منبع غیرمنتظرهای از امید را در یکدیگر مییابند.
«چیچرو» برنده مسابقه فوندو سینه پاناما در سال ۲۰۲۳ بود. این سومین باری است که فیلمی به کارگردانی مونتهنگرو به عنوان نماینده پاناما در جوایز اسکار انتخاب میشود. فیلم «همه تغییر میکنند» او نماینده این کشور برای نود و دومین دوره جوایز اسکار بود، در حالی که «پسر متولد کومپلانرو» به نود و پنجمین دوره جوایز اسکار معرفی شد.
پاناما هنوز نامزدی برای بهترین فیلم بلند بینالمللی دریافت نکرده است، اما با فیلم تحسینشده «پلازا کاتدرال» ساخته ابنر بنایم که به فهرست کوتاه ۱۵ فیلم برای نود و چهارمین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۲۲ راه یافت، به این جایزه نزدیک شد.
پرتغال: «عطر چیزهایی که به یاد آورده شدهاند» ساخته آنتونیو فریرا
این فیلم یک درام صمیمی درباره آرمنیو، یک جانباز سالخورده جنگ است که مجبور به رفتن به خانه سالمندان میشود؛ جایی که او با ارواح گذشته خود روبهرو میشود و پیوند غیرمنتظرهای با مراقب سیاهپوست خود برقرار میکند.
این فیلم جایزه بهترین بازیگر مرد را برای مارتینز در جشنواره فیلم شانگهای در چین به ارمغان آورد و فریرا جایزه بهترین فیلمنامه را به صورت مشترک با همکار نویسندهاش، تیاگو کراویدائو در جشنواره فیلم طنجه در مراکش از آن خود کرد. پرتغال با وجود اینکه از اوایل دهه ۱۹۸۰ هر سال در بخش فیلم بلند بینالمللی شرکت میکند، هنوز نامزد اسکار نشده است.
پرو: مستند «شب از راه رسیده است» ساخته پائولو تیزون
فیلم بلند تحسینشده پائولو تیزون که نماینده پرو در بخش بهترین فیلم ایبرو-آمریکایی در جوایز گویا ۲۰۲۷ خواهد بود، گروهی از مردان جوان را دنبال میکند که داوطلبانه در یکی از سختترین برنامههای آموزشی نیروهای مسلح پرو ثبتنام میکنند، به این امید که در حد سربازان باشند. همزمان با آماده شدن آنها برای اعزام نهایی به منطقهای که با کشت کوکا، قاچاق مواد مخدر و درگیریهای مسلحانه شناخته میشود، فیلم بینندگان را در دنیای بسته آموزش نظامی غرق میکند؛ جایی که انضباط بدنی شدید و وحشیگری با لحظات غیرمنتظرهای از آسیبپذیری، شفقت و مراقبت همزیستی دارد.
این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در بخش مسابقه پروکسیما در جشنواره بینالمللی فیلم کارلووی واری ۲۰۲۴ تجربه کرد و جایزه ویژه هیئت داوران و فیپرشی را از آن خود کرد و بعد به چندین جشنواره جهانی راه یافت. تیزون جایزه نقرهای بهترین کارگردانی را در بخش مستند جشنواره فیلم مالاگا ۲۰۲۵ دریافت کرد.
پرو از سال ۱۹۶۷ به جوایز اسکار فیلم ارسال میکند. این کشور یک نامزدی در این بخش دریافت کرده که برای «شیر اندوه» اثر کلودیا یوسا در هشتاد و دومین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۱۰ بود.
چاد: «سومسوم، شب ستارگان» ساخته محمد صالح هارون
این فیلم که اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم برلین ۲۰۲۶ تجربه کرد، درامی است که در پسزمینه کوههای توده انِدی در شمال شرقی کشور چاد، زادگاه هارون در آفریقای مرکزی، تصویر میشود، در حالی که خاطرات فراموششده را در خود جای داده و افسانههای باستانی را زمزمه میکند.
رومانی: «آبدره» ساخته کریستین مونجیو
رومانی فیلم «فیورد» یا «آبدره» ، برنده نخل طلای کن ۲۰۲۶، ساخته کریستین مونجیو، را به عنوان نماینده رسمی خود در اسکار انتخاب کرد. طبق قوانین جدیدی که امسال اجرا میشود، این درام خانوادگی با بازی سباستین استن و رناته رینسوه، به دلیل کسب نخل طلای خود در جشنواره کن، که در آن جایزه فیپرشی، جایزه هیئت داوران کلیسای جهانی، جایزه شهر و جایزه فرانسوا شاله را نیز از آن خود کرد، به طور مستقیم واجد شرایط حضور در این بخش شده است.
داستان فیلم درباره زنی نروژی است که همراه همسر رومانیایی معتقدش (استن) و پنج فرزندشان به یک شهر ساحلی دورافتاده نروژ نقل مکان میکند. فرزندان نوجوان آنها با خانواده همسایه پیوند برقرار میکنند و برمبنای نگرانی از باورهای سفت و سخت این خانواده، آنها مجبور میشوند با سیستم قضاوتی روبهرو شوند که مرز بین نگرانی و تعصب را محو میکند.
سنگاپور: «ما همه غریبهایم» ساخته آنتونی چن
این فیلم که روابط خانوادگی و تغییرات غیرمنتظره زندگی در سنگاپور معاصر را نشان میدهد، اوایل امسال در بخش مسابقه اصلی جشنواره فیلم برلین حضور داشت.
«ما همه غریبهایم» سومین فیلم از سهگانهای درباره بزرگ شدن است که با «ایلو ایلو» در سال ۲۰۱۳ آغاز شد و با «فصل مرطوب» در سال ۲۰۱۹ ادامه یافت. 2 فیلم قبلی در مجموع بیش از ۵۰ جایزه بینالمللی، از جمله پنج جایزه اسب طلایی و جایزه دوربین طلایی در جشنواره کن، را از آن خود کردهاند. هر 2 فیلم پیش از این به ترتیب در هشتاد و ششمین و نود و سومین دوره جوایز اسکار، نماینده سنگاپور در اسکار بودند.
سوئد: «نظارت بزرگسالان» ساخته الکس شولمن
این فیلم با بازی گوستاف اسکارشگورد اولین فیلم شولمن است. داستان درباره ۳ پدر است که دختران نوجوان خود را در یک سفر مدرسهای پر سر و صدا به یک جزیره دورافتاده همراهی میکنند، تنشها به سرعت افزایش مییابد و تسلط آنها بر اوضاع به هم میریزد. همانطور که خاطرات دفن شده دوباره زنده میشوند، بازیها به مبارزه قدرت تبدیل میشوند و قدرت به خشونت. به زودی کسی نمیتواند بگوید: چه کسی مسئول است و چه کسی در خطر است؟
در اواخر ماه سپتامبر، این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در بخش رقابتی جشنواره معتبر ژانر «فنتستیک فست» در آستین، تگزاس خواهد داشت. سپس سفر جشنوارهای این فیلم با نمایش در بخش گالا در جشنواره فیلم زوریخ ادامه خواهد یافت. این فیلم به زودی راهی جشنواره بینالمللی فیلم ریکیاویک هم خواهد شد.
تاکنون ۱۷ فیلم سوئدی در بخش بهترین فیلم بلند بینالمللی نامزد شدهاند که ۴ فیلم از آنها برنده جایزه اسکار شدهاند: «چشمه باکره» (۱۹۶۰)، «از میان آینه تاریک» (۱۹۶۱) و «فانی و الکساندر» (۱۹۸۳) ساخته اینگمار برگمان، و همچنین «پله فاتح» (۱۹۸۷) ساخته بیل آگوست. سال گذشته، «عقابهای جمهوری» ساخته طارق صالح به عنوان نماینده رسمی سوئد برای اسکار انتخاب شد.
صربستان: «عاشق سفر» ساخته نناد پاولوویچ
این فیلم داستانی درباره مبارزه یک مرد جوان برای رهایی از محدودیتهای یک جامعه سرکوبگر و یافتن صدای واقعی و منحصر به فردش است. یک هنرمند جوان داغدار از جامعه فرار میکند تا در تنهایی مطلق در جزیرهای متروک به خلق هنر بپردازد، اما درمییابد که انزوا میتواند به اندازه دنیایی که پشت سر گذاشته، او را زندانی کند.
عراق: «اگر توسط یک زن کشته شوی، بهشتی در کار نیست» ساخته هلکوت مصطفی
فیلم این کارگردان نروژی-کرد که در بخش خارج از مسابقه جشنواره فیلم ونیز برای اولین بار در جهان به نمایش درآمد، درباره یک تک تیرانداز پیشمرگه است که برای نجات خواهر کوچکترش از دست داعش به موصل میرود و او را مجبور میکند با خشونتی که از آن جان سالم به در برده و سایههای شخصیتی که به آن تبدیل شده است، روبهرو شود.
عراق به لطف «کیک رئیس جمهور» اولین فیلم حسن هادی که برنده جایزه دوربین طلایی کن شد و اولین فیلم بلند این کشور بود که به فهرست کوتاه اسکار راه یافت، فصل جوایز پررونقی را در سالهای ۲۰۲۵-۲۰۲۶ تجربه کرد.
فیلیپین: «فیلیپینا» ساخته رافائل مانوئل
فیلم «فیلیپینا» در پسزمینهای از گرمای طاقتفرسا و خشکسالی، داستان ایزابل، نوجوانی ۱۷ ساله از استانهای فیلیپین را دنبال میکند که در یک زمین گلف معتبر مشغول کار میشود. این فیلم که جیا ژانگکه کارگردان چینی، تهیه کننده آن است، در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۶ حضور یافت و جایزه ویژه هیئت داوران سینمای درام جهان را برای نگاه خلاقانه به خانه برد و اولین نمایش اروپایی خود را در بخش چشماندازهای جشنواره فیلم برلین تجربه کرد و بعد در جشنواره بینالمللی فیلم سانفرانسیسکو به نمایش درآمد و جایزه کارگردانان جدید را از آن خود کرد و در جشنواره فیلم مستقل بوستون نیز جایزه بزرگ هیئت داوران برای بهترین فیلم بلند داستانی را از آن خود کرد. «فیلیپینا» همچنین جایزه بهترین فیلم بلند جشنواره بینالمللی فیلم سینما ژووه را از آن خود کرده است.
فنلاند: «سنجاب» ساخته مارکوس لموسروسو
این فیلم اواخر این ماه در جشنواره فیلم «فانتستیک» به نمایش درخواهد آمد. «سنجاب» دومین فیلم بلند نوشته و کارگردانی شده توسط مارکوس لموسروسو، یک فیلم علمی تخیلی است که در آیندهای دور اتفاق میافتد. خلاصه داستان رسمی فیلم چنین است: در دنیایی استریل و بدون طبیعت یا حیوانات، پاسی، طراح تنها حیوانات خانگی مصنوعی، به طور غیرمنتظرهای آخرین سنجاب زنده مانده را کشف میکند. او تصمیم میگیرد از قوانین سرپیچی کند و آن را زنده نگه دارد، اما همه چیز طبق نقشه پیش نمیرود: سنجاب افسرده میشود، پاسی عاشق میشود و زندگی به دقت کنترل شدهاش شروع به از هم پاشیدن میکند.
قبرس: «مرا در آغوش بگیر» ساخته میرسینی آریستیدو
بازیگران این فیلم در بخش درام سینمای جهان جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۶ جایزه تماشاگران را از آن خود کردند. داستان فیلم درباره آیریس ۱۱ ساله است که میفهمد پدرش، که از او جدا شده، برای مراسم تشییع جنازه پدر خودش به شهر بازگشته است. آیریس که مصمم است او را بشناسد، او را تا یک کارخانه کشتیسازی مخروبه دنبال میکند. چیزی که به عنوان یک تلاش سرسختانه برای برقراری ارتباط مجدد آغاز میشود، به آرامی به پیوندی شکننده تبدیل میشود.
قرقیزستان: «کاساندرا» ساخته بکزات پیرماتو
فیلم ترسناک قومی «کاساندرا» که با الهام از رمان «نشان کاساندرا» نوشته چنگیز آیتماتوف، نویسنده برجسته قرقیز، ساخته شده راهی اسکار شد. این فیلم عرفانی با حال و هوای خاص، عناصر درام روانشناختی، فولکلور و تمثیل اجتماعی را با هم ترکیب میکند و به بررسی مضامین حافظه، فقدان، ترس و مبارزه درونی یک فرد با آسیبهای خود میپردازد. بکزات پیرماتوف با اولین فیلمش «شفق قطبی» در جشنواره بینالمللی فیلم بوسان در سال ۲۰۱۸ حضور داشت و سال ۲۰۱۹ از قرقیزستان نامزد دریافت جایزه اسکار شد.
کرواسی: «خدا کمک نخواهد کرد» ساخته هانا جوشیچ
دومین فیلم بلند هانا جوشیچ در بخش رقابتی جشنواره فیلم لوکارنو ۲۰۲۵ به نمایش درآمد و جایزه بهترین اجرا را برای مانوئلا مارتلی و آنا ماریا وسلچیچ، ستارگان فیلم، به دست آورد. داستان فیلم در آغاز قرن بیستم اتفاق میافتدو داستان ترزا (مارتلی)، یک زن شیلیایی اسپانیایی زبان را دنبال میکند که در یک جامعه دورافتاده از چوپانان کروات ظاهر میشود.
او ادعا میکند که بیوه پسر بزرگ خانواده است که سالها پیش در جستجوی زندگی بهتر از آنجا رفته بود. او در حالی که بقیه اعضای خانواده با گله خود رفتهاند، با میلنا (وسلچیچ) آشنا میشود و این زوج متوجه میشوند که نه تنها خواهر شوهر هستند، بلکه اشتراک بیشتری نیز دارند. کرواسی از اوایل دهه ۱۹۹۰ فیلمهایی را برای بررسی اسکار ارسال کرده اما هنوز نامزدی دریافت نکرده است.
کامرون: «ماباندا» ساخته کانگ کوینتوس
کامرون دیگر کشور آفریقایی است که نماینده خود را معرفی کرد. فیلم «ماباندا» به کارگردانی کانگ کوینتوس به زبان انگلیسی پیجین کامرونی و نماینده این کشور در اسکار نود و نهم است.
گرجستان: «گوریا» ساخته لوان کوگواشویلی
این فیلم در بخش ویژه جشنواره فیلم ونیز امسال برای اولین بار به نمایش درآمد. داستان این فیلم درست زمانی اتفاق میافتد که اتحاد جماهیر شوروی فروپاشیده است، اما رونق وعده داده شده به گوریا، گرجستان غربی، نرسیده است.
در خلاصه داستان فیلم آمده است: برق بین نور و تاریکی سوسو میزند، پلیسها کابلهای تراموا را میدزدند تا به عنوان ضایعات بفروشند و زوریکو، مرد بیوه، یک کشاورز فندق ۴۵ ساله، مبلغ ناچیزی را که خریداران ایتالیایی برای برداشت محصولش پیشنهاد میدهند، رد میکند.
بهترین دوستش گلا به او کمک میکند تا خریداران بهتری پیدا کند و او را با همسران بالقوه آشنا میکند، که ناگزیر نمیتوانند مادر شوهر سابق و ناراضی زوریکو را راضی کنند. زوریکو پس از زنده ماندن از یک سرقت بزرگراه، دنیایش دائم بین سختی و پوچی، زیبایی و خشونت، عشق و غم در نوسان است.
لوکزامبورگ: «کودک» ساخته سیروس نشواد
اوین فیلم نشواد یک درام ترسناک روانشناختی است که توسط سینفیلمز تهیه شده است. خلاصه داستان رسمی فیلم به این شرح است: آن و گرگ که زمانشان رو به اتمام است، حاضرند همه چیز را فدا کنند تا آخرین شانس خود را برای نجات پسر کوچکشان امتحان کنند. اما پس از عبور از یک خط اخلاقی نابخشودنی، خود را در کابوسی گرفتار میبینند که در آن هر انتخابی بهایی حتی بیشتر را طلب میکند.
این فیلم پس از اولین نمایش جهانی خود در جشنواره فیلم ریندنس ۲۰۲۶، در حال حاضر از طریق شبکه سیناکستدور در سینماهای سراسر لوکزامبورگ در حال نمایش است.
لهستان: سرزمین پدری ساخته پاول پاولیکوفسکی
لهستان فیلم «سرزمین پدری»، درامی درباره دوره پس از جنگ جهانی دوم ساخته پاول پاولیکوفسکی با بازی ساندرا هولر را به عنوان نماینده خود در بخش مسابقه بینالمللی اسکار انتخاب کرده است.
این فیلم سیاه و سفید - که داستان رماننویس آلمانی توماس مان (هانس زیشلر) و دخترش اریکا (هولر) را در یک سفر جادهای در سراسر آلمان در سال ۱۹۴۹ دنبال میکند - در ماه مه در بخش رقابتی جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد و جایزه بهترین کارگردانی را نصیب پاولیکوفسکی کرد. اگرچه داستان فیلم در آلمان اتفاق میافتد، اما بخش عمدهای از مراحل تولید در لهستان فیلمبرداری شده است.
مجارستان: «دوست خاموش» ساخته ایلدیکو انیدی
این فیلم که در جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۵ در بخش رقابتی به نمایش درآمد، جوایز متعددی از جمله جایزه منتقدان فیپرشی و جایزه مارچلو ماسترویانی برای بهترین استعداد جدید برای بازیگر تازهکار، لونا ودلر، را از آن خود کرد.
داستان فیلم حول یک درخت جینکوی باشکوه میچرخد که در قلب یک باغ گیاهشناسی در یک شهر دانشگاهی قرون وسطایی در آلمان واقع شده است. این «شاهد خاموش» طی یک قرن، ریتم آرام تحول را در طول سه دوره زندگی مشاهده کرده است: سال ۲۰۲۰، یک دانشمند علوم اعصاب از هنگ کنگ، با کاوش در ذهن نوزادان، آزمایش غیرمنتظرهای را با درخت پیر آغاز میکند.
در سال ۱۹۷۲، یک دانشجوی جوان با عمل ساده مشاهده و ارتباط با یک شمعدانی عمیقاً تغییر میکند و در سال ۱۹۰۸، اولین دانشجوی زن دانشگاه، از طریق لنز عکاسی، الگوهای مقدس جهان را که در فروتنترین گیاهان پنهان شده است، کشف میکند. طبق خلاصه داستان، «هر فرد به آرامی توسط قدرت آرام، پایدار و اسرارآمیز طبیعت دگرگون میشود، زیرا درخت جینکوی باستانی ما را به معنای انسان بودن نزدیکتر میکند.»
مراکش: «توت فرنگیها» ساخته لیلا مراکشی
این فیلم که سومین فیلم بلند لیلا مراکشی است و پس از فیلم «قصبه را بکوب» در سال ۲۰۱۳ و اولین فیلمش که سال ۲۰۰۵ به جشنواره کن راه یافت، ساخته شده است، در بخش نوعی نگاه جشنواره کن ۲۰۲۶ نمایش داده شد. فیلم داستان 2 زن جوان را روایت میکند که زادگاه خود مراکش را ترک میکنند تا به عنوان کارگران فصلی برای چیدن توت فرنگی در جنوب اسپانیا کار کنند، جایی که با سوءاستفاده، آزار و اذیت و شرایط کاری نامناسب مواجه میشوند.
آنها با پیوندی عمیق، تصمیم میگیرند برای حقوق خود صحبت کنند و همه چیز خود را به خطر بیندازند. هاجر گریگا، نسرین ارادی و فاطمه عاطف در این فیلم بازی میکنند. مراکش هنوز در بخش اسکار نامزد نشده است، هرچند ۳ بار در فهرست کوتاه نامزدها قرار گرفته است، که آخرین بار در سال ۲۰۲۳ با فیلم «مادر همه دروغها» اثر اسماء المودیر بود.
مقدونیه شمالی: «۱۷» ساخته کوسارا میتیچ
مقدونیه شمالی که 2 بار به مرحله نامزدی رسیده و دومین آن با فیلم «سرزمین عسل» در سال ۲۰۱۹ بود، امسال فیلم «۱۷» ساخته کوسارا میتیچ را به اسکار معرفی کرده است. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در بخش «دیدگاهها» جشنواره فیلم برلین ۲۰۲۶ تجربه کرد.
داستان فیلم درباره سارا ۱۷ ساله (اوا کوستیچ جایزه بهترین بازیگر زن را برای این نقش در جشنواره فیلم سارایوو دریافت کرد) است که از قبل رازی را پنهان کرده بود، در یک اردوی مدرسه شاهد تجاوز جنسی به دوستش میشود و این باعث میشود که آنها برای همیشه به هم نزدیک شوند.
مصر: «داستانها» ساخته ابوبکر شوقی
این فیلم که محصول مشترک مصر/فرانسه/اتریش/بلژیک و سوئد است و به زبان عربی مصری، انگلیسی و آلمانی ساخته شده است، در ژانر درام-گلچین محصول سال ۲۰۲۵ تا حدودی بر اساس زندگی والدین شوقی ساخته شده و ۵ اپیزود به هم پیوسته را دنبال میکند که رابطه بین یک مرد مصری و یک زن اتریشی را در دورههای مختلف زندگی آنها در برابر پسزمینههای تاریخی و سیاسی متغیر دنبال میکند.
در این فیلم بازیگرانی چون امیر المصری، نلی کریم و والری پاچنر و دیگران ایفای نقش میکنند. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم شبهای سیاه تالین در نوامبر ۲۰۲۵ تجربه کرد و در ادامه جایزه طلایی بهترین فیلم را در جشنواره فیلم کارتاژ دریافت کرد و همچنین در جشنوارههایی از جمله جشنواره بینالمللی فیلم دریای سرخ و جشنواره فیلم کابورگ به نمایش درآمد و سپس در تابستان امسال در مصر اکران شد.
مونتهنگرو: «نگه داشتن یک کوه» ساخته بیلیانا توتوروف، پتار گلومازیچ
فیلم «نگه داشتن یک کوه» جایزه بزرگ هیئت داوران را در بخش مسابقه مستند سینمای جهان در ساندنس از آن خود کرد و از آن زمان تاکنون جوایز متعددی از جمله جایزه بهترین مستند در جشنواره فیلم سارایوو و جایزه بزرگ جشنواره میلنیوم داکس ورشو را از آن خود کرده است. این فیلم که در ارتفاعات دورافتاده فلات سینجاجوینا در مونتهنگرو اتفاق میافتد، درباره گارا و دختر سیزده سالهاش نادا است که هر تابستان به مراتع اجدادی خود بازمیگردند، اما دنیای شکننده آنها زمانی که دولت مونتهنگرو برنامههایی را برای ایجاد یک زمین آموزش نظامی تحت حمایت ناتو در قلب این چشمانداز حفاظتشده پیش میبرد، در معرض خطر قرار میگیرد.
نروژ: «رشد خاک» ساخته هانس پتر مولند
هانس پتر مولند که فیلم «به هوای دزدیدن اسبها»ی او (با اقتباس از رمان مشهور پِر پترسون به همین نام) نماینده سال ۲۰۱۹ کشورش در اسکار بود، امسال با فیلم «رشد خاک» که اولین نمایش جهانی آن در جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶ است، به رقابت بازگشته است. «رشد خاک» که بر اساس رمانی از سال ۱۹۱۷ که جایزه نوبل ادبیات را برای نویسندهاش کنوت هامسون به ارمغان آورد، ساخته شده است، داستان کشاورزی به نام ایساک (هربرت نوردروم) را روایت میکند که در زمینی بایر، محدودیتهای خود را آزمایش میکند. پس از ازدواج او با اینگر، رابطه و خانواده آنها با سختیها و زمان شکل میگیرد.
نروژ در مجموع هفت بار نامزد اسکار شده و با «ارزش احساسی» به کارگردانی یواخیم تریر در نود و هشتمین دوره جوایز اسکار، این جایزه را کسب کرد.
نپال: «فیلها در مه» ساخته ابیناش بیکرام شاه
این فیلم اولین کارگردانی بلند شاه و درباره جامعهای از کینار در روستایی نپالی است که برای محافظت از خود میجنگند. این فیلم در بخش «نوعی نگاه» جشنواره فیلم کن امسال به نمایش درآمد و جایزه هیئت داوران این بخش را از آن خود کرد و همچنین نامزد دریافت جایزه دوربین طلایی شد.
هلند: «پیکار» ساخته داوود هیلمندی
این مستند هلندی برای اولین بار در جشنواره بینالمللی فیلم آمستردام (IDFA) به نمایش درآمد و در آنجا جایزه بهترین فیلم بلند اول، جایزه فیپرشی و تقدیر ویژه بهترین فیلم هلندی را از آن خود کرد و بعد در جشنواره هات داکس، جایزه فیلمساز نوظهور بینالمللی را دریافت کرد و در جشنوارههای متعدد دیگری در سراسر جهان از جمله جشنواره «داک فست» مونیخ و جشنواره بینالمللی فیلم گواناخواتو نیز به نمایش درآمد.
در فیلم «پیکار»، هیلمندی، فیلمساز افغان-هلندی، به دیدار پدر مستبد خود، یک روحانی با گذشتهای خشونتآمیز، میرود تا تاریخ آشفته خود را با هم آشتی دهد. آنها از طریق سفرهایی در سراسر افغانستان، ایران و عراق، خانواده، معنویت و تجربه مهاجرت را بررسی میکنند.
هند: گوندال ساخته سانتوش داوخار
فیلم درام به زبان مراتی «گوندال» که توسط سانتوش داوخار نوشته و کارگردانی شده است، در یک شب در منطقه روستایی ماهاراشترا روایت میشود و داستان یک زوج تازه ازدواج کرده را دنبال میکند که مراسم سنتی عروسیشان به صحنهای تبدیل میشود که در آن آداب و رسوم قدیمی، خواستههای خصوصی و شکنندگی پنهان همگی به اوج خود میرسد.
این فیلم در پنجاه و ششمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم هند نامزد دریافت جایزه طاووس طلایی شد و داوخار جایزه طاووس نقرهای این رویداد را برای بهترین کارگردانی به خانه برد. این فیلم بعداً در هفدهمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم بنگلور، جایزه فیپرشی را به همراه جوایز بهترین کارگردان و بهترین فیلمبردار از جشنواره بینالمللی فیلم پونا و همچنین جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره بینالمللی فیلم آسیایی چشم سوم را از آن خود کرد.
یونان: «رگ شکسته» ساخته یانیس اکونومیدس
این فیلم داستان توماس الکسوپولوس، تاجر میانسالی را دنبال میکند که به یک رباخوار محلی بدهکار است و به شدت به دنبال کمک میگردد. او برای نجات خانه گرانبهایش وقت زیادی ندارد و از فشار اوضاع احساس خفگی میکند. در آستانه فاجعه، به نظر میرسد یک نقشه ساده در آخرین لحظه تنها راه نجات او از مشکلش باشد.
دیگر کشورهایی که پیش از این نمایندگان خود را انتخاب و معرفی کرده بودند عبارتند از:
اتریش: «رز» ساخته مارکوس شلاینزر
استونی: «اریکای ما» ساخته ژرمن گولوب
اسلواکی: «سیل» ساخته مارتین گوندا
آلمان: «همیشه» ساخته ساندرا وولر
ایرلند: «اتحادیه» ساخته دامیان مککان
بلژیک: «بزدل» ساخته لوکاس دونت
پرو: «شب از راه رسیده» ساخته پائولو تیزون
تایوان: «یک داستان مهآلود» به کارگردانی چن یو-هسون
تایلند: «۹ معبد تا بهشت» ساخته سامپوت چیدگاسورنپونگسه
ترکیه: «مثل یک درخت بیشاخه» ساخته تونچ داوود
جمهوری چک: «اگر کبوترها به طلا تبدیل میشدند» ساخته پپا لیوبوجاکی
جمهوری دومینیکن: «ملودرام» ساخته آندرس فاریاس
ژاپن: «ناگهان» ساخته ریوسوکه هاماگوچی
سوئیس: «کسی که هنوز زنده است» ساخته نیکولاس وادیموف
شیلی: «فروپاشی» ساخته مانوئلا مارتلی
فرانسه: «مینوتور» ساخته آندری زویاگینتسف
فلسطین: «شهروند اسامه» ساخته احمد حسونا
کامبوج: «انسان شدن» ساخته پولن لی
کانادا: «نینا رزا» ساخته ژنویو دولود-دو سل
کلمبیا: «باران بر بابل» ساخته گالا دل سول
کره جنوبی: «عشق احتمالی» ساخته لی چانگ-دونگ
کوزوو: «دوآ» ساخته بلرتا باشوولی
لتونی: «اولیا» ساخته ویستور کایریش
لیتوانی: «چگونه در طول جنگ طلاق بگیریم» ساخته آندریوس بلاژویچیوس
مکزیک: «در جاده» ساخته دیوید پابلوس
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: