درس‌هایی از پختگی و استقامت در کلام صائب تبریزی: چگونه در میان شعله‌های حوادث روزگار، یاقوت‌وار ثابت‌قدم بمانیم؟
به گزارش عصر ایران
در این بخش از «امروز با صائب»، با نگاهی به ابیات حکیمانه صائب تبریزی، مفهوم پختگی در مسیر زندگی و ضرورت ایستادگی در برابر ناملایمات را بررسی می‌کنیم. این اشعار با دعوت به آرامش در دل آتش حوادث، راهکارهایی برای رسیدن به آزادگی و ثبات قدم در طوفان‌های روزگار ارائه می‌دهند.
منصوروار پختگی از چوب دار گیر
این میوه رسیده ازین شاخسار گیر
جنگُ گریز چندتوان کرد چون سپند؟
یاقوت وار در دل آتش قرار گیر
چون سرو سربه حلقه آزادگان درآر
خط امان ز حادثه روزگار گیر
زین بیشتر کبوتر چاه وطن مباش
بر تخت مصررو، به عزیزی قرار گیر
نام بلند، مزد خراش جگر بود
یاد از عقیق این سخن نامدار گیر
این تیره باطنان همگی زنگ طینت اند
تاممکن است آینه را در غبار گیر
برگ خزان رسیده به دامن کشید پای
ای دل تو نیز اگر بتوانی قرار گیر
دست طلب به دامن شبنم گره مکن
دامان بحر چون گهر شاهوار مگیر
صائب بهار رفت، چه از کار رفته ای ؟
تاوان عیش رفته ز فصل بهار گیر
بـرچـسب هـا:
اخبار مرتبط:
- ردپای مفاهیم حقوقی در گنجینه ادبیات فارسی
- استاد دکتر مهدی ماحوزی، چشمة دانش و مهر
- تبدیل برتری سیاسی ایران به برتری فرهنگی؛ نگاهی تاریخی
- آغاز رسمی فعالیت «خانه شاهنامه» با تعیین هیئت امنا و مدیرعامل
- رابطه ادبیات و سیاست در ایران: نگاهی به گذشته و چالش‌های امروز
- رونمایی از کامل‌ترین دیوان صوتی حافظ در رادیو فرهنگ
- درگذشت ابوالقاسم رادفر، نویسنده و پژوهشگر ادبی
- عکس محمدرضا شفیعی کدکنی و شاگردانش؛ یادگاری از یک کلاس درس
- بازگشت زویا پیرزاد با رمان جدید پس از دو دهه
- شمس تبریزی: فراتر از سایه مولانا، دعوت به بیداری و اصلاح
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: