اوا ماری سنت، ستاره فیلم «شمال به سوی غرب»، در سن 102 سالگی درگذشت

بازیگر برنده اسکار اوا ماری سنت، که در فیلم‌های کلاسیک به یاد ماندنی مانند “On the Waterfront” و “North by Northwest,” بازی کرد، سه‌شنبه در خانه خود در لس آنجلس درگذشت. او 102 سال داشت.

این بازیگر ظریف و استخوانی، یکی از اولین استعدادهای برجسته از تلویزیون‌های اولیه، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل را برای “On the Waterfront” در سال 1955 دریافت کرد و او را به مسن‌ترین برنده اسکار زنده تبدیل کرد. او نقش ادی دویل را در فیلمی با بازی مارلون براندو ایفا کرد و نیویورک تایمز در نقد خود نوشت: “در میان صحنه‌های خشونت، او به یک عاشقانه واقعی، لطافت و حساسیت می‌بخشد.”

همانطور که سنت از اواخر دهه 1950 خانواده خود را بزرگ کرد، به طور متناوب به بازیگری بازگشت و بسیاری از نقش‌آفرینی‌های بعدی او روی صحنه و در تلویزیون بود، به‌ویژه در سریال ABC “Moonlighting” و بعداً به عنوان مادر کلارک کنت در فیلم 2006 “Superman Returns.”

یکی از به یاد ماندنی‌ترین نقش‌های او، نقش یک جاسوس بلوند خنک اما اغواگر در تریلر جاسوسی آلفرد هیچکاک در سال 1959، “North by Northwest” بود. Variety در قدردانی از تولد 97 سالگی او نوشت: “او نه تنها جذابیت یخی و جنسی مورد نیاز به عنوان ایو کندال، یک عامل مخفی مرموز را ارائه می‌دهد، بلکه ثابت می‌کند که چیزی بیش از یک دختر درمانده معمولی است.”

ادامه این مقاله آمده است: “شخصیت سنت کاملاً قادر است چشم‌های شروران بدجنس را کور کند و معمولاً یک یا دو قدم از مدیر اجرایی بی‌دست و پا راجر تورنهیل از مدیسون آونی پیشی بگیرد.”

سنت اولین حضور تلویزیونی خود را در “Camp Hoop La” داشت و سپس به یک بازیگر منظم در “One Man’s Family” تبدیل شد. او دامنه دراماتیک خود را در سریال‌های آنتولوژی مانند “Philco Playhouse”، “Robert Montgomery Presents” و “Studio One” گسترش داد. نکات برجسته در این دوره شامل “Middle of the Night” (1954) پدی چایفسکی و یک اقتباس موزیکال از “Our Town” (1955) با بازی پل نیومن و فرانک سیناترا (هر دو نمایش او را نامزد دریافت جوایز امی کرد)؛ “Yellow Jack” سیدنی هاوارد؛ و نمایشنامه “Claudia.”

سنت در نمایشنامه تلویزیونی 1953 هورتون فوت “The Trip to Bountiful” در کنار لیلیان گیش بازی کرد که اولین نمایشنامه تلویزیونی بود که به برادوی رفت (به مدت 39 اجرا). “عملکرد او که بسیار تاثیرگذار و حساس بود”، همانطور که یک منتقد نیویورکی آن را توصیف کرد، مورد تایید الیا کازان قرار گرفت که او را در کنار مارلون براندو در “On the Waterfront” در نقشی که بسیاری از بازیگران باتجربه‌تر به دنبال آن بودند، انتخاب کرد.

درام 1954 باد شولبرگ برای 12 اسکار نامزد شد و 8 اسکار از جمله بهترین فیلم، بازیگر، کارگردان و بازیگر مکمل برای سنت را به دست آورد.

با این حال، او به جای اینکه خود را با قرارداد استودیو ببندد، به تئاتر در تولیدات استوک “The Rainmaker” و “Desire Under the Elms” بازگشت.

در سال 1956 او نقش اصلی زن جذاب را در “That Certain Feeling” در کنار باب هوپ به عهده گرفت و پس از آن فیلم 1957 “A Hatful of Rain” و “Raintree County” را بازی کرد.

پس از “North by Northwest”، او در “Exodus” و “All Fall Down” بازی کرد. دومی، به کارگردانی جان فرانکنهایمر و با بازی وارن بیتی، یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های دراماتیک او بود.

او همسر بی‌نشان اما تحقیرآمیز در داستان خیانت الیزابت تیلور و ریچارد برتون در سال 1965، “The Sandpiper” بود و سپس در یک وسیله بهتر، کمدی نورمن جویسون “The Russians Are Coming the Russians Are Coming” در سال 1966 ظاهر شد. “The Stalking Moon” (1969)، در کنار گریگوری پک، ناامید کننده بود، اما عملکرد او در “Loving”، با بازی جورج سیگل، بسیار مورد توجه قرار گرفت و به عنوان یکی از بهترین کارهای او رتبه بندی شد. سایر نقش‌ها شامل “36 Hours” و “Grand Prix” است.

به جز یک کمدی دیگر با هوپ، “Cancel My Reservation”، او بیشتر دو دهه بعدی را در تلویزیون و روی صحنه گذراند.

در برادوی او در “The Lincoln Mask” در سال 1972 و سپس در کنار هنری فندا در “The First Monday in October” در سال 1979 بازی کرد. در سال 1983 او در یک تولید شیکاگو از “Duet for One” ظاهر شد. اعتبار تلویزیونی او شامل “School for Bachelors”، “A Carol for Another Christmas”، “‘The First Woman President,” “Mrs. Epenshade,” “Taxi” و مینی سریال “How the West Was Won.” دو نقش اخیر نیز او را نامزد دریافت جوایز امی کرد.

سنت در “A Christmas to Remember” با جیسون راباردز، “When Hell Was in Session,” “The Curse of King Tut’s Tomb,” “The Best Little Girl in the World,” “Malibu,” “My Antonia” و “Jane Doe” از جمله نقش‌های دیگر، نظرات مثبت منتقدان را دریافت کرد.

او نقش تکراری در سریال ABC “Moonlighting” با بازی سیبیل شیپرد و بروس ویلیس به عنوان مادر شیپرد را ایفا کرد.

در سال 1986 او با نقشی در فیلم توم هنکس و جکی گلیسون “Nothing in Common” به سینما بازگشت.

سنت در بسیاری از فیلم‌های تلویزیونی در طول دهه 1990 ظاهر شد، از جمله نقش‌هایی در “I’ll Be Home for Christmas,” “Kiss of a Killer,” “After Jimmy” و “Open House”، همراه با یک حضور افتخاری به عنوان مادر رز در “Frasier.” پس از چهار نامزدی قبلی امی، سنت در نهایت در سال 1990 با برنده شدن جایزه امی بازیگر مکمل برای نقش خود در مینی سریال NBC “People Like Us” جایزه را به دست آورد.

سنت در دهه 2000 دوباره به سینما بازگشت و در فیلم‌هایی مانند “I Dreamed of Africa” (2000)، “Because of Winn-Dixie” و “Don’t Come Knocking” (2005) و “Superman Returns” در سال 2006، که در آن نقش مارتا کنت را بازی کرد، ظاهر شد. در سال 2014 او آخرین حضور خود در سینما را در فیلم “Winter’s Tale” نوشته و کارگردانی شده توسط آکیوا گلدزمن داشت.

سنت در نیوآرک، نیوجرسی به دنیا آمد. خانواده بعداً به دلما، نیویورک، نزدیک آلبانی نقل مکان کردند. با برنامه هایی برای معلم شدن، سنت در دانشگاه ایالتی بولینگ گرین اوهایو تحصیل کرد، جایی که به بازیگری علاقه مند شد. پس از دریافت مدرک کارشناسی، او به طور تمام وقت به دنبال کار بازیگری بود، ابتدا در رادیو. او اولین دستمزد خود، 10 دلار، را به عنوان یک تشویق کننده خارج از دوربین در “The Borden Show” دریافت کرد. برای گذران زندگی، او کمی مدلینگ کرد و سپس نقش‌هایی در سریال‌های رادیویی مانند “Rosemary” و “Young Doctor Malone” به دست آورد.

در سال 1947 او در “Mister Roberts” انتخاب شد اما به یک بازیگر جانشین کاهش یافت زیرا کارگردان جاشوا لوگان فکر نمی‌کرد که او تجربه کافی داشته باشد. جوسلین براندو نقش‌ها را بازی کرد. یک سال بعد او تحصیل خود را در Actors Studio آغاز کرد.

به عنوان شاهدی بر توانایی او در پل زدن بین دنیای فیلم و تلویزیون، سنت دو ستاره جداگانه در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دارد، یکی برای فیلم و دیگری برای تلویزیون. سنت برای ادای احترام به “North by Northwest” میزبان مستند TCM “The Making of North by Northwest” در سال 2000 بود.

او همچنین در مستند 2003 “Broadway: The Golden Age, by the Legends Who Were There” و مستند 2011 “Broadway: Beyond the Golden Age.” ظاهر شد.

سنت در مراسم اهدای جوایز اسکار 81 در سال 2009 برای ارائه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل، حدود 55 سال پس از برنده شدن “Waterfront” حضور یافت.

همسرش، جفری هیدن، کارگردان تلویزیون، در سال 2016 درگذشت.

بازماندگان شامل یک پسر، دارل هیدن و یک دختر، تهیه کننده تلویزیون لورِت هیدن و سه نوه هستند.

By: Richard Natale