«من لحنی از صدا هستم؛ گرمکننده، در حال تغییر، مکثکننده، دگرگونشونده، دربرگیرنده، قاطع، مسرور، دربرگیرنده، چرخنده و دربرگیرنده.» این جملات از آلیس ناتلی، شاعر برجسته، آغازگر فیلم «در شب» (At Night) است؛ نخستین تجربه کارگردانی فیلم بلند بئاتریس گیبسون، فیلمساز بریتانیایی که در تاریخ ۸ اوت در بخش «فیلمسازان حال حاضر» جشنواره فیلم لوکارنو برای نخستین بار به روی پرده رفت.
گیبسون که از دوستان نزدیک ناتلی بوده است، در این اثر سینمایی با رویکردی جسورانه به واکاوی مفاهیم پیچیده مادری و زنانگی میپردازد. او با بهرهگیری از سبک بصری و روایی خاص خود، تلاش کرده است تا مرزهای میان واقعیت و انتزاع را در بازنمایی تجربه زیسته زنان از بین ببرد.
فیلم «در شب» نه تنها به عنوان یک اثر سینمایی، بلکه به عنوان یک بیانیه هنری در باب هویت شناخته میشود. گیبسون در این فیلم با استفاده از ساختارهای غیرخطی، مخاطب را به سفری درونی دعوت میکند که در آن پرسشهای بنیادین درباره نقشهای اجتماعی و خانوادگی زنان مطرح میشود. انتخاب اشعار ناتلی به عنوان نقطه شروع، نشاندهنده پیوند عمیق میان ادبیات و سینما در آثار این کارگردان است.
منتقدان حاضر در جشنواره لوکارنو، نگاه گیبسون به مقوله مادری را فراتر از کلیشههای رایج سینمایی توصیف کردهاند. او با تمرکز بر جزئیات و استفاده از صدا و تصویر به عنوان ابزارهای بیانی، توانسته است فضایی خلق کند که در آن تماشاگر به تأمل در باب ماهیت وجودی زنانه و چالشهای آن در دنیای معاصر ترغیب میشود.
این فیلم که در بخش رقابتی «فیلمسازان حال حاضر» (Filmmakers of the Present) حضور داشت، توجه بسیاری از علاقهمندان به سینمای هنری و تجربی را به خود جلب کرده است. بئاتریس گیبسون با این اثر ثابت کرد که یکی از صداهای متمایز و تأثیرگذار در سینمای مستقل بریتانیا است که توانایی تبدیل مفاهیم انتزاعی به تجربهای ملموس و سینمایی را دارد.
نمایش جهانی «در شب» در لوکارنو، آغازگر مسیر حرفهای جدیدی برای گیبسون در عرصه فیلمهای بلند است و انتظار میرود که این اثر در جشنوارههای بینالمللی دیگر نیز مورد توجه قرار گیرد.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: