در فیلم جدید پائولو استریپولی با عنوان «مارپیچ»، شاید نتوانیم نگاه دقیقی به این داشته باشیم که آیا شیطان واقعاً Prada میپوشد یا نه، اما در هر صورت، او به طرز شیکی ظاهر میشود: خونسرد، با یک ترنچ کوت شتری کمربنددار، موهای مرتب و رژ لب کامل، و یک سیگار را مانند یک نشانگر لیزری در دست دارد.
استریپولی که با فیلم «دختر بد» (2022) به شهرت رسید، با «مارپیچ» به ژانر وحشت بازمیگردد و داستانی فریبنده و آزاردهنده را روایت میکند که به طرز ماهرانهای بین واقعیت و توهم در نوسان است. فیلم با بازی درخشان جاسمین ترینکا، داستان یک روانشناس را دنبال میکند که درگیر پروندهای مرموز میشود و به تدریج در یک مارپیچ از جنون و ناامیدی فرو میرود.
«مارپیچ» یک فیلم وحشت معمولی نیست. استریپولی از کلیشههای ژانر اجتناب میکند و به جای آن، رویکردی ظریف و روانشناختی را در پیش میگیرد. فیلم با استفاده از تصاویر بصری خیرهکننده، موسیقی متن وهمآور و بازیهای قوی، فضایی پرتنش و دلهرهآور ایجاد میکند که تماشاگر را تا پایان میخکوب میکند.
بازی ترینکا در نقش روانشناس درگیر، فوقالعاده است. او به طرز ماهرانهای آسیبپذیری و شکنندگی شخصیت خود را به تصویر میکشد و تماشاگر را با او در سفرش به اعماق جنون همراه میکند. بازی والرییا برونی تدسکی در نقش شیطان نیز قابل توجه است. او با ظرافت و جذابیت، نقش یک شخصیت مرموز و خطرناک را ایفا میکند.
«مارپیچ» فیلمی است که مدتها پس از تماشای آن در ذهن شما باقی میماند. این فیلم یک بررسی جذاب از جنون، وسواس و قدرت تاریک است که در درون همه ما نهفته است. استریپولی با «مارپیچ» ثابت میکند که او یک نیروی خلاقیت در سینمای وحشت ایتالیا است.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: