مستند سال 2016 با عنوان «Supersonic» که بر دوران آغازین و صعود سریع Oasis به شهرت متمرکز بود، هیچ اشارهای به مهمترین واقعیت آن زمان درباره برادران گالاگر نداشت: اینکه از سال 2009 دیگر با یکدیگر صحبت نمیکردند. ده سال پس از آن مستند که با تهیه کنندگی Asif Kapadia ساخته شد، فیلم کنسرت «Oasis: Don’t Look Back in Anger» (Oasis: به عقب نگاه نکن) به بررسی این گروه میپردازد.
این فیلم که توسط Will Lovelace و Michael Winterbottom کارگردانی شده، بر اساس فیلمبرداریهای آرشیوی از کنسرتهای Oasis در سال 2005 در City of Manchester Stadium ساخته شده است. این اجراها در اوج موفقیت تجاری و فرهنگی گروه انجام شدند و نشاندهنده آخرین باری بود که Oasis با ترکیب اصلی خود روی صحنه رفت.
«Oasis: Don’t Look Back in Anger» به جای تمرکز بر درام و اختلافات داخلی گروه، بیشتر به جنبههای مثبت و خاطرهانگیز آن میپردازد. فیلم با دقت و ظرافت، انرژی بینظیر Oasis در صحنه و ارتباط عمیق آنها با طرفداران را به تصویر میکشد.
برخی از منتقدان معتقدند که این فیلم بیش از حد مؤدبانه و ملایم است و از پرداختن به جنبههای تاریک و پیچیده Oasis خودداری میکند. با این حال، دیگران آن را به عنوان یک ادای احترام صادقانه و دلگرمکننده به یکی از بزرگترین گروههای راک تاریخ میستایند.
Steven Knight، فیلمنامهنویس مشهور، در تدوین این مستند نقش داشته و به ایجاد یک روایت منسجم و جذاب کمک کرده است. او با استفاده هوشمندانه از تصاویر آرشیوی و موسیقی Oasis، توانسته است تجربهای فراموشنشدنی برای طرفداران این گروه خلق کند.
در مجموع، «Oasis: Don’t Look Back in Anger» یک فیلم دلپذیر و سرگرمکننده است که برای طرفداران Oasis و علاقهمندان به موسیقی راک جذاب خواهد بود. این فیلم با تمرکز بر جنبههای مثبت و خاطرهانگیز Oasis، تصویری صمیمی و احساسی از این گروه ارائه میدهد.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: