پیش از آنکه جلوههای ویژه کامپیوتری لبههای فیلمهای اکشن مدرن را صاف کنند، موج هنرهای رزمی دهه 1970 هیجانی کاملاً متفاوت را ارائه میداد: جنبش خالص و بدون هیچ گونه افزودنی. تماشای چنین فیلمهایی امروزه یک کلاس درس در آناتومی اکشن است. اینها فقط آواتارهای دیجیتالی در حال برخورد نیستند، بلکه ورزشکاران چند نسلی هستند که جان خود را در زمان واقعی به خطر میاندازند. این دوران به طرز وحشیانهای نوآورانه بود و با طراحی حرکات رعدآسا، فریمهای عریض که از پنهان کردن ضربه در برشهای سریع خودداری میکردند و خشونت احشایی که به طور دائم سینمای جهان را تغییر داد، تعریف میشد. هر صحنه تیراندازی «گان-فو» در John Wick و هر صحنه استخوانشکن در The Raid ریشه ژنتیکی خود را مستقیماً به این شگفتیهای گرایاندهاوس باز میگردانند - فیلمهایی که ثابت کردند اکشن زبانی است که بهترین از طریق کمال فیزیکی بیوقفه بیان میشود.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: