ونکوور به عنوان مرکز انیمیشن جهانی پیشرفت می‌کند؛ استودیوهای نتفلیکس راه‌اندازی و لیا نلسون با «گره‌ها» می‌درخشد

با افتتاح دفتر ۱۱۰٬۶۰۰ فوتی استودیوهای انیمیشن نتفلیکس در ونکوور در اوایل سال جاری، اهمیت روزافزون این شهر به عنوان یک مرکز انیمیشن آشکار شد.

“ونکوور بیش از ۱۰ سال هم به عنوان استودیوهای انیمیشن نتفلیکس و هم تحت نام Animal Logic خانه ما بوده است”، امیر نصرآبادی، مدیرعامل استودیو، به Variety گفت. “صنعت انیمیشن پر جنب و جوشی در اینجا وجود دارد و داشتن یک استودیوی انیمیشن در ونکوور به ما این فرصت را داده است که با خلاقانه‌ترین و بااستعدادترین هنرمندان امروزی همکاری کنیم.”

استودیوهای انیمیشن نتفلیکس بیش از ۴۵۰ نفر را در دفتر ونکوور خود استخدام کرده است، بیشتر آن‌ها به صورت محلی استخدام شده‌اند.

“استعداد فوق‌العاده‌ای در اینجا وجود دارد و ما واقعاً مفتخریم که از رشد و توسعه صنعت انیمیشن در ونکوور حمایت می‌کنیم”، نصرآبادی می‌گوید.

نصرآبادی می‌گوید نتفلیکس فیلم‌های خود را به عنوان یک استودیو در هر سه مکان خود تولید می‌کند، اما این شرکت توانسته است عملیات خود را در ونکوور در سال‌های اخیر به دلیل اندازه و کیفیت استخر استعدادهای محلی گسترش دهد.

این استخر به دلیل ایجاد استودیوهای انیمیشن بیشتر - از جمله Sony Pictures Imageworks، Atomic Cartoons، Bardel، Mainframe، Titmouse، Icon Creative Studio و یک شعبه دیزنی - در این شهر رشد کرده است.

تیم ونکوور نتفلیکس انیمیشن فیلم “لئو” آدام ساندلر را رهبری کرد و در حال حاضر بر روی “Steps” کار می‌کند، اولین فیلم نتفلیکس انیمیشن استودیو که به طور کامل در داخل خانه تولید شده است و قرار است در ۲۰ نوامبر منتشر شود.

اما نصرآبادی می‌گوید نتفلیکس علاقه‌مند به تحمیل یک سبک واحد نیست. “محتوای استودیوهای انیمیشن نتفلیکس ترکیبی از فیلم‌های اصلی تازه و فرنچایزهای جسورانه و جدید است - همه به رهبری ترکیبی هیجان‌انگیز از فیلمسازان نوظهور و تثبیت‌شده است.”

استفانی بتس بیش از ۲۰ سال پیش در Atomic Cartoons کار خود را آغاز کرد، زمانی که ونکوور “بیشتر به دلیل خدمات تولید” شناخته می‌شد. اکنون به عنوان مدیر ارشد محتوا در WildBrain، او شاهد شده است که این شهر به “یکی از پیچیده‌ترین مراکز انیمیشن در جهان” تبدیل شده است.

یک خط لوله مشارکتی برای هنرمندان، نویسندگان، کارگردانان، تیم‌های تولید و متخصصان فناوری وجود دارد که قبلاً وجود نداشت. او می‌گوید: “من دوست دارم که مردم اکنون بتوانند کل یک حرفه را در ونکوور بسازند.” “اکوسیستم به اندازه کافی بالغ شده است تا از استعداد در هر سطحی حمایت کند.”

همچنین به مکانی تبدیل شده است که پروژه‌ها می‌توانند شروع شوند، نه اینکه صرفاً وارد شوند. بتس می‌گوید: “[در] طول زمان به مکانی تبدیل شده است که ایده‌های اصلی ایجاد، توسعه و متعلق به آن هستند.” “برخی از موفق‌ترین برندها و مفاهیم اصلی ما در ونکوور شکل گرفته‌اند.”

به طور تاریخی، صنعت انیمیشن این شهر به شدت در برنامه‌نویسی کودکان و آموزشی ریشه داشت، اما دامنه پروژه‌هایی که در اینجا ساخته می‌شوند به طور قابل توجهی گسترش یافته است. بتس افزایش پروژه‌هایی با تأثیر انیمه، محتوای بازی، فیلم‌ها، تولیدات ترکیبی و انیمیشن بزرگسالان را می‌بیند.

“صنعت بالغ شده است”، او می‌گوید. “شما اکنون چندین نسل از سازندگان با تجربه دارید که نه تنها تولید را درک می‌کنند، بلکه ساخت برند، تعامل مخاطب، توزیع و توسعه فرنچایز را نیز می‌دانند و مهارت خود را از طریق سال‌ها تجربه تولید در حال کار بر روی IP جهانی تقویت کرده‌اند.”

او همچنین خاطرنشان می‌کند که تحولات فناوری برخی از موانع سنتی را در توسعه و ایجاد محتوا از بین برده است و فرصت‌های بیشتری را برای سازندگان مستقل و استودیوهای کوچک ایجاد می‌کند.

اما گسترش پلتفرم‌های پخش جهانی بزرگ به ونکوور همچنین رقابت برای استعداد را تشدید کرده است - و دستمزدها را افزایش داده است.

یکی از خلاقانی که IP اصلی را در ونکوور توسعه می‌دهد، لیا نلسون است، اولین فیلم او، “گره‌ها” در کن به نمایش درآمد، در TIFF به نمایش درآمد و بخشی از جشنواره فیلم بین‌المللی ونکوور - VIFF است. نلسون، یکی از بنیانگذاران استودیوی خلاق و انیمیشن Giant Ant، سال‌ها صرف اقتباس خاطرات گرافیکی سارا لیویت درباره یک دختر، یک مادر و آلزایمر به یک فیلم انیمیشن ۲ بعدی عمدتاً سیاه و سفید کرد.

با این حال، تأمین مالی یک درام انیمیشن بزرگسالان آسان نبود. خوشبختانه، Point Grey Pictures وارد شد. تهیه‌کنندگان ست روگن و لورن میلر روگن در حال حاضر ارتباط عمیقی با آلزایمر از طریق سازمان غیرانتفاعی که آن‌ها تأمین مالی کرده‌اند، Hilarity for Charity داشتند. نلسون تصور می‌کرد که اگر بتواند آن‌ها را وادار به خواندن رمان گرافیکی کند، ممکن است به او در جمع‌آوری بودجه کمک کند. “اما به محض اینکه آن را دیدند، واقعاً می‌خواستند در تولید فیلم با ما همکاری کنند.” توانایی استخدام یک بازیگر برجسته که شامل ابی جاکوبسون، جولیا لوئیس-درایفوس و برایان کرانستون است نیز به سفر فیلم کمک کرد.

نلسون شوخی می‌کند که توانسته است هنرمندان را از نمایش‌های تلویزیونی خود بدزدد زیرا آن‌ها پروژه را به عنوان یک خروج “تازه” و منحصر به فرد از محتوای تلویزیونی کودکان می‌دیدند. “اما بعد آن‌ها را برگرداندم.” او بیشتر تیم خود را در ونکوور ساخت.

“مردم به من گفتند که دیوانه هستم”، او به یاد می‌آورد. “اما احساس می‌کردم مردم به دلایل درست به آن ملحق می‌شوند و افراد زیادی در تیم ما به نوعی به آلزایمر و زوال عقل مرتبط بودند... این یک داستان معنادار برای آن‌ها بود.”

اگرچه یک سفر طولانی بوده است، نلسون دوست دارد فیلم‌های بیشتری مانند “گره‌ها” بسازد. “این در دسته‌ای متفاوت از آنچه ما به عنوان فیلم‌های انیمیشنی یا کارتونی فکر می‌کنیم قرار دارد”، او می‌گوید. “فکر می‌کنم باید فیلم‌های انیمیشنی بیشتری ببینیم که به عنوان سینما در نظر گرفته شوند که در آن بتوانید به تئاتر بروید و چیزی دراماتیک و سرگرم‌کننده تماشا کنید و اتفاقاً با قلم موی انیمیشن نقاشی شده است. با این رسانه می‌توان کارهای بی‌شماری انجام داد و بسیار زیباست و فکر می‌کنم می‌تواند موضوعات پیچیده را نیز مورد بررسی قرار دهد.”

برای فیلمساز متیس، آمندا استرونگ، انیمیشن آزادی خلاقانه دیگری را ارائه می‌دهد - راهی برای گفتن داستان‌های بومی در حالی که مالکیت نحوه گفته شدن این داستان‌ها و چه کسی آن‌ها را می‌گوید، حفظ می‌شود.

به همین دلیل، استرونگ Spotted Fawn Productions را تأسیس کرد، شرکتی که عمدتاً بر انیمیشن و هنرهای متحرک تمرکز دارد، به ویژه استاپ موشن.

استرونگ می‌گوید استاپ موشن به ویژه برای داستان‌گویی بومی مناسب است زیرا تنوع و پیچیدگی داستان‌های بومی. داستان‌گویی شفاهی، دیدگاه‌های متغیر و داستان‌هایی که بین گذشته، حال و آینده حرکت می‌کنند، همگی می‌توانند معادل بیانگر خود را در انیمیشن بیابند.

“فکر می‌کنم بسیاری از داستان‌گویی بومی این ساختار غربی A-به-B-به-C نیست”، او می‌گوید. “رسانه انیمیشن و به طور خاص انیمیشن استاپ موشن به ما این امکان را می‌دهد که از آنچه معمولاً در اکشن زنده می‌بینیم خارج شویم و فقط این فضا را به ما می‌دهد تا سفر کنیم و به ابعاد و پورتال‌های مختلف آنچه داستان‌های ما می‌توانند ارائه دهند برویم.”

استودیوی او بر اساس یک مدل بسیار متفاوت از خانه‌های تجاری انیمیشن بزرگ کار می‌کند. Spotted Fawn عمدتاً به کمک‌های مالی شوراها و بودجه دولتی متکی است و با هیئت ملی فیلم همکاری کرده است.

استرونگ معتقد است که زیرساخت تولید به ویژه برای فیلمسازان نوظهور مهم است. او اخیراً به عنوان مربی انیمیشن برای شتاب‌دهنده انیمیشن VIFF خدمت کرده است و با پنج تیم در حال توسعه پروژه‌هایی برای ارائه در جشنواره کار کرده است. آنچه او را تحت تأثیر قرار داد این بود که هنرمندان بااستعداد زیادی سعی می‌کنند از کار برای شرکت‌های بزرگتر به کارگردانی فیلم‌های خودشان منتقل شوند، اما تجربه در سمت تولید را ندارند.

“تولید قسمت سرگرم‌کننده نیست”، او می‌گوید، “و اغلب قسمتی است که فکر می‌کنم اغلب نادیده گرفته می‌شود.”

این تجربه اعتقاد او را تقویت کرد که ونکوور استعداد انیمیشن زیادی دارد، اما هنوز به زیرساخت بیشتری برای سازندگان مستقل نیاز دارد. استرونگ به دانشجویان سال چهارم در برنامه انیمیشن تجربی ۲ بعدی دانشگاه امیلی کار تدریس می‌کند و دانشجویان کلاس‌های خود را استخدام کرده است. او شاهد ورود استعداد زیادی از طریق موسسات آموزش عالی ونکوور است، اما می‌گوید هزینه بالای زندگی در این شهر همچنان یک مانع است.

“فکر می‌کنم مهم نیست که آیا در صنعت هستید یا مستقل، امیدوارم فضای بیشتری برای حمایت از آثار مستقل و حاکمیت داستان برای داستان‌های فرهنگی وجود داشته باشد”، او می‌گوید.

او به دانشجویان خود توصیه می‌کند که راه‌های متعددی برای یافتن خود وجود دارد: “آیا می‌خواهید یک ارائه دهنده خدمات برای دیگران باشید یا می‌خواهید داستان‌های خود را بگویید؟”

توسط: کاترین برادسکی