فیلم Resident Evil ساخته زک گرگر ماه گذشته منتشر شد و نقدهای مثبتی دریافت کرد، با بیش از یک منتقد که آن را بهترین فیلم اقتباس شده از یک بازی ویدیویی خواند. یک نقد دیگر امروز منتشر شد، از خود هیدئو کوجیما، و به نظر می‌رسد که تحسین‌آمیز است.
کوجیما در توییتر در 12 اکتبر نوشت: "در ابتدا خیلی علاقه‌مند نبودم، اما از آنجایی که Resident Evil آخرین فیلم زک گرگر است، برای دیدن آن رفتم.".
"از همان ابتدا، موسیقی‌ای شبیه به "The Thing" به گوش می‌رسد. از آنجا، سیل بی‌امانی از تکنیک‌های ترسناک کلاسیک، موقعیت‌های وحشتناک و جامپ‌اسکرهای بی‌وقفه تا پایان ادامه دارد.".
این بخش تا حدی دلیل این است که من عبارت به نظر می‌رسد را در بالا آوردم. آیا کمی تعریف تلویحی را تشخیص می‌دهید؟ توصیف آن به عنوان یک "سیل بی‌امان" لزوماً تعریف نیست، گفتن اینکه یک کارگردان از "تکنیک‌های ترسناک کلاسیک" استفاده کرده می‌تواند راهی برای گفتن غیر اصیل بودن آن باشد، و اشاره به اینکه "جامپ‌اسکرها" در سراسر فیلم وجود دارند، ممکن است نشان دهد که فیلم چندان پیچیده نیست.
یا شاید من اظهارات کوجیما را با پارانویا بی‌پایان خود رنگ‌آمیزی می‌کنم که هر تعریفی را از نظر انتقاد احتمالی بررسی می‌کند. خودتان قضاوت کنید.
به هر حال، اصل مطلب از نقد کوچک کوجیما این است:
کوجیما ادامه داد: "این یک اقتباس فیلم از Resident Evil نیست. این فیلمی درباره تجربه بازی کردن Resident Evil با کنترلر در دست است. این فیلم مرا به حسی که در سال 1996 هنگام بازی برای اولین بار Resident Evil اصلی در پلی‌استیشن داشتم، یادآوری کرد. من دقیقاً مثل برایان در این فیلم بودم. بارها و بارها Game Over می‌شدم و بارها و بارها فریاد می‌زدم 'لعنتی!' ه ه ه".
درست است. این فیلم خیلی سرگرم‌کننده بود زیرا واقعاً احساس می‌کردید که کسی در حال بازی کردن بازی است، همانطور که برایان با وحشت‌هایی که با آنها روبرو می‌شد، همانطور که همه ما در یک بازی Resi انجام می‌دهیم: با فریاد زدن، دویدن و اغلب نشان دادن هدف‌گیری وحشتناک. همانطور که الی مشاهده کرد، فیلم Resident Evil بهترین فیلم است چون برایان مزخرفه.
من توییت کوجیما را در زیر قرار داده‌ام و باید آن را بررسی کنید زیرا شامل تصویری از پوستر ژاپنی فیلم Resident Evil است. عالی است.
I wasn’t particularly interested at first, but since it’s Zach Cregger’s latest film, I went to see “Resident Evil.” Right from the opening, it hits you with music reminiscent of “The Thing.” From there, it’s a relentless barrage of classic horror techniques, terrifying situations, and jump scares that never lets up until the very end. This isn’t a film adaptation of “Resident Evil.” It’s a film about the experience of playing “Resident Evil,” controller in hand. It reminded me of how I felt when I first played the original “Resident Evil” on PlayStation back in 1996. I was just like Bryan in this movie. I kept getting game over after game over, shouting “F***!” over and over again. lol I’m also happy I managed to pick up a program for “Digger.”October 12, 2026
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: