عصر ایران - آلدوروسی در سال ۱۹۷۹ طرح «تئاتر دل موندو» را برای دوسالانه ونیز ۱۹۸۰ طراحی کرد؛ تئاتری شناور که قرار بود علاوه بر میزبانی اجراها، همچون یک سازه معماری متحرک در آب‌های ونیز حضور داشته باشد.
این بنا از چوب ساخته شده بود و در پونتا دلا دوگانا، در نزدیکی ورودی آبراه بزرگ ونیز، لنگر انداخت. فرم کلی ساختمان ترکیبی هندسی داشت و برج هشت‌ضلعی آن برای برگزاری اجراهای موسیقی مجلسی و نمایش‌های کمدیا دل‌آرته مورد استفاده قرار می‌گرفت.
فرم هندسی تئاتر دل موندو از پاویون‌های شناور تاریخی ونیز الهام گرفته بود. آلدوروسی با استفاده از این ایده، ساختمانی طراحی کرد که هم با سنت معماری شهر ارتباط داشت و هم امکان حرکت بر روی آب را فراهم می‌کرد.
ساختار چوبی و برج هشت‌ضلعی، ظاهر متفاوتی به این تئاتر بخشیده بود و موقعیت آن روی آب، ساختمان را به بخشی از منظر آبی ونیز تبدیل می‌کرد.
پس از پایان دوسالانه ونیز، تئاتر دل موندو به حرکت خود ادامه داد و راهی سواحل یوگسلاوی آن زمان شد. این سازه شناور در مسیر خود در دوبروونیک نیز توقف کرد.
تئاتر دل موندو سرانجام پس از این سفر دریایی برچیده شد و دیگر به شکل اولیه خود باقی نماند.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: