به گزارش ایلنا و به نقل از «لیبر نوتس»، ۷۳ درصد از کارگران واجد شرایط در کارخانۀ پوئبلای مکزیک، با شرکت در یک رأی‌گیری فراگیر، پیشنهاد جدید مدیریت فولکس‌واگن را رد کردند. اتحادیۀ مستقل کارگران فولکس‌واگن مکزیک که خواستار افزایش ۱۷ درصدی دستمزدها بود، مهلت آغاز اعتصاب را تا روز جمعه، ۲ اکتبر، تمدید کرده است تا فرصت دیگری برای تمکین کارفرما به مطالبات طبقۀ کارگر فراهم شود.
دفاع از چانه‌زنی جمعی و امنیت شغلی کارگران
خشم کارگران تنها به میزان دستمزد محدود نمی‌شود. مدیران فولکس‌واگن درست چند روز پیش از رأی‌گیری، با تعطیلی یکی از شیفت‌های تولید خودروهای جتا و تیگوان، ۸۰۰ کارگر را اخراج کردند. اتحادیه توانست بازگشت به کار ۶۱۱ نفر از این کارگران را به راه‌اندازی خط تولید جدید در سال آینده مشروط کند، اما اقدام تحکم‌آمیز شرکت، خشم بدنۀ کارگری را برافروخت.
از سوی دیگر، کارفرما با گنجاندن‌بندی در توافق پیشنهادی، قصد داشت چرخه سالانۀ مذاکرات مزدی را به ۱۸ ماه افزایش دهد و عملاً حق چانه‌زنی منظم کارگران را تضعیف کند. ویلبالدو گومز زوپا، مشاور اتحادیه، رأی منفی قاطع کارگران را پاتکی به طرح‌های تعدیل نیرو و تلاشی برای حفظ حقوق بنیادین نیروی کار دانست. نمایندگان کارگران تأکید کرده‌اند که شرکت نباید تاوان بحران‌های مالی خود را از سفره و آیندۀ طبقۀ کارگر مکزیک بردارد.
بار بحران جهانی خودروساز آلمانی بر دوش فرودستان
این مناقشه در سایۀ تصمیم بزرگ‌تر سرمایه‌داری آلمانی شکل می‌گیرد؛ فولکس‌واگن برنامه دارد تا سال ۲۰۳۰ حدود ۱۰۰ هزار شغل را در سراسر جهان حذف کند. کارخانۀ پوئبلا از سال ۲۰۱۲ تاکنون نیروی کار خود را ۳۶ درصد کاهش داده، اما همچنان با ۶۵۰۰ کارگر مستقیم و ۳۰ هزار کارگر در زنجیرۀ تأمین، شریان حیاتی منطقه محسوب می‌شود.
کارفرمایان ساده‌ترین راه کاهش هزینه‌ها را اخراج نیروی کار می‌دانند، اما کارگران پوئبلا نشان داده‌اند که حاضر نیستند تاوان خطاهای مدیریتی و افت سودآوری این ابرشرکت آلمانی را بپردازند.
قدرت قانونی اعتصاب؛ ابزار فشار طبقۀ کارگر مکزیک
بر خلاف قوانین ایالات متحده که دست کارفرما را برای استفاده از نیروهای جایگزین و شکستن اعتصاب باز می‌گذارد، قانون کار مکزیک کارفرما را موظف می‌کند با آغاز اعتصاب، کلیۀ فعالیت‌های تولیدی را به‌طور کامل متوقف کند. این مسئله قدرت چانه‌زنی و اهرم اعتصاب را برای کارگران به‌شدت افزایش می‌دهد.
در صنعت خودروسازی مکزیک، که هفتمین تولیدکنندۀ بزرگ جهان است، سال‌ها اتحادیه‌های وابسته به کارفرمایان با عقد «قراردادهای حمایتی» ساختگی، منافع کارگران را سرکوب و نیروی کار ارزان را به سرمایه‌گذاران تسلیم کرده‌اند. اما اتحادیۀ مستقل کارگران فولکس‌واگن مکزیک به‌عنوان یکی از معدود اتحادیه‌های مستقل، از همین ابزار قدرت برای کسب بالاترین دستمزدهای صنعت خودروسازی در مکزیک استفاده کرده است.
نیم قرن مبارزۀ صنفی در کارخانۀ پوئبلا
کارخانۀ پوئبلا از سال ۱۹۶۷ فعال است. کارگران این واحد در سال ۱۹۷۲ با درک تبانی کنفدراسیون وابسته با کارفرمایان، از آن جدا شدند و اتحادیۀ مستقل خود را پایه‌گذاری کردند. کارگران در سال ۱۹۹۲ در اعتراض به سازش‌کاری رهبران وقت دست به اعتصاب زدند، اما مدیریت با حمایت مستقیم دولت، ورود کارگران را ممنوع و هزاران نفر را اخراج کرد؛ اقدامی که در نهایت کاهش مزایا و افزایش فشار کاری را به کارگران تحمیل کرد.
در سال ۲۰۰۰ نیز دستگاه قضایی و هیئت داوری فدرال با استناد به یک ایراد قانونی، اعتصاب کارگران را غیرقانونی اعلام کردند. کارگران اعتصاب را ساعت ۱۱ صبح اعلام کرده بودند، اما چون یک دقیقه دیرتر و در ساعت ۱۱:۰۱ دست از کار کشیدند، هیئت داوری فدرال اعتصاب آنان را فاقد اعتبار دانست. با این حال، مقاومت و پایداری کارگران یک سال بعد، در سال ۲۰۰۱، نتیجه داد و آنان توانستند مدیریت را به پذیرش افزایش ۱۴.۷ درصدی دستمزد وادار کنند.
آزمون بزرگ ایستادگی برای حقوق طبقۀ کارگر
در حال حاضر اتحادیه با احتیاط گزینه‌های روی میز را بررسی می‌کند. به گفتۀ هوگو تالپان، دبیرکل اتحادیه، آغاز اعتصاب آسان اما پایان دادن به آن دشوار است؛ زیرا کارفرمایان تلاش می‌کنند زیان‌های ناشی از تعطیلی کارخانه را بهانه‌ای برای اخراج‌های بیشتر قرار دهند.
با این حال، نبرد فعلی در پوئبلا فراتر از چند درصد افزایش دستمزد است. این ایستادگی، دفاع از یکی از محکم‌ترین قراردادهای جمعی کار در مکزیک و سنگری مهم در برابر هجمۀ جهانی به امنیت شغلی و حقوق فرودستان در صنعت خودروسازی به شمار می‌رود.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: