افزایش قابلیت اطمینان خودروهای برقی با افزایش کارکرد

آیا خودروهای برقی با افزایش عمر و مسافت پیموده‌شده، همچنان می‌توانند عملکرد قابل‌اعتمادی داشته باشند؟ یک تحلیل گسترده از داده‌های معاینه فنی خودروها در بریتانیا نشان می‌دهد که پاسخ این پرسش ممکن است برخلاف تصور رایج باشد.



این بررسی که توسط شرکت New Automotive و به سفارش انجمن اجاره و لیزینگ خودرو بریتانیا (BVRLA) انجام شده، داده‌های ۴۷.۴ میلیون آزمون معاینه فنی خودرو در بریتانیا را بررسی کرده است. نتایج نشان می‌دهد خودروهای برقی در مسافت‌های پیموده‌شده بالاتر، نسبت به خودروهای بنزینی هم‌سن، نرخ مردودی پایین‌تری دارند.



در خودروهایی که کمتر از ۶۰ هزار مایل (حدود ۹۶ هزار کیلومتر) کار کرده‌اند، تفاوت قابل‌توجهی میان خودروهای برقی و بنزینی مشاهده نشد. اما با افزایش کارکرد، اختلاف بیشتر شد و در بازه ۹۰ هزار تا ۱۲۰ هزار مایل (حدود ۱۴۵ تا ۱۹۳ هزار کیلومتر)، خودروهای برقی عملکرد بهتری در آزمون‌های معاینه فنی داشتند.



در این محدوده، ۱۶.۵ درصد خودروهای برقی در آزمون مردود شدند، در حالی که نرخ مردودی خودروهای بنزینی ۲۲.۱ درصد بود. به این ترتیب، احتمال مردود شدن خودروهای برقی در این بازه حدود یک‌چهارم کمتر از خودروهای بنزینی گزارش شد.

چرا خودروهای برقی با افزایش کارکرد بهتر عمل می‌کنند؟

یکی از توضیحات اصلی به ساختار ساده‌تر قوای محرکه خودروهای برقی مربوط می‌شود. خودروهای تمام‌برقی معمولاً نسبت به خودروهای مجهز به موتور احتراق داخلی، قطعات متحرک مکانیکی کمتری دارند.



توبی پوستون، مدیرعامل BVRLA، توضیح داده است که حذف موتور احتراق داخلی، سیستم اگزوز و گیربکس معمولی می‌تواند تعداد قطعاتی را که در طول زمان دچار فرسودگی مکانیکی می‌شوند، کاهش دهد.



در خودروهای بنزینی، مجموعه‌ای از قطعات موتور، سیستم انتقال قدرت و اگزوز در طول هزاران کیلومتر کارکرد با گرما، اصطکاک و حرکت مداوم مواجه هستند. خودروهای برقی نیز قطعات مصرفی و بخش‌های مکانیکی دارند، اما ساختار قوای محرکه آنها ساده‌تر است.



این موضوع می‌تواند توضیح دهد چرا تفاوت میان دو گروه در کارکردهای بالاتر بیشتر می‌شود. با این حال، به گفته پوستون، نتیجه مطالعه به این معنا نیست که خودروهای برقی نیازی به تعمیر و نگهداری ندارند؛ بلکه بیشتر این تصور را به چالش می‌کشد که رسیدن خودرو به ۸۰ یا ۱۰۰ هزار مایل، لزوماً به معنای نزدیک شدن آن به پایان عمر مفید است.

مسافت پیموده‌شده مهم‌تر از سن خودرو است

یکی دیگر از یافته‌های مطالعه این است که مسافت پیموده‌شده می‌تواند شاخص بهتری برای ارزیابی وضعیت خودرو نسبت به سن آن باشد.



برای نمونه، یک خودروی بنزینی پیش از نخستین معاینه فنی اجباری در سه‌سالگی، به‌طور متوسط حدود ۲۰ هزار و ۴۹۹ مایل (۳۳ هزار کیلومتر) پیموده است. این رقم برای خودروهای برقی حدود ۲۷ هزار و ۷۲ مایل (۴۳ هزار کیلومتر) بوده است.



این تفاوت اهمیت زیادی در مقایسه خودروهای دو گروه دارد؛ زیرا خودروهای برقی موجود در بازار بریتانیا به‌طور میانگین جوان‌تر از خودروهای بنزینی هستند و در عین حال برخی از آنها مسافت بیشتری را طی کرده‌اند.



بن نلمز از New Automotive نیز هشدار داده است که مقایسه ساده نرخ قبولی خودروها در معاینه فنی نمی‌تواند تمام تصویر قابلیت اطمینان را نشان دهد. مقایسه خودروهای هم‌سن نیز ممکن است گمراه‌کننده باشد، زیرا خودروهای برقی معمولاً مسافت بیشتری را طی کرده‌اند.

یک نکته مهم درباره باتری

با وجود گستردگی این تحلیل، یک محدودیت مهم وجود دارد: آزمون معاینه فنی بریتانیا سلامت باتری خودروهای برقی را ارزیابی نمی‌کند.



این معاینه بیشتر بخش‌هایی مانند ترمز، لاستیک، سیستم تعلیق، فرمان و چراغ‌ها را بررسی می‌کند و وضعیت باتری یا عملکرد سیستم شارژ را به‌طور مستقیم نمی‌سنجد.



این نکته اهمیت زیادی دارد، زیرا باتری گران‌ترین و یکی از مهم‌ترین اجزای خودروهای برقی است و فرسودگی آن می‌تواند بر برد خودرو، ارزش دست‌دوم و هزینه مالکیت تأثیر بگذارد.



بنابراین یافته‌های این مطالعه را باید بیشتر به‌عنوان نشانه‌ای از قابلیت اطمینان اجزای قابل بررسی خودرو در جاده در نظر گرفت، نه مدرکی قطعی درباره دوام تمام اجزای یک خودروی برقی.



در مجموع، داده‌های به‌دست‌آمده نشان می‌دهند که افزایش مسافت پیموده‌شده لزوماً به معنای افزایش سریع خرابی خودروهای برقی نیست و حتی در کارکردهای بالا، این خودروها در بخش‌های بررسی‌شده در معاینه فنی عملکرد بهتری از نمونه‌های بنزینی داشته‌اند. با این حال، برای قضاوت درباره دوام بلندمدت خودروهای برقی، بررسی جداگانه وضعیت باتری و هزینه‌های تعمیر و نگهداری نیز ضروری است.