به گزارش ایلنا، در حالی که بسیاری از کارگران پیمانکاری در شرکتهای بهرهبرداری مناطق نفتی ایلام، سالهاست در انتظار تبدیل وضعیت یا جذب رسمی در شرکت اصلی هستند، گزارشها حاکی از آن است که فرآیندهای استخدامی در این مناطق با «ابهامات جدی» و «تبعیضهای آشکار» همراه بوده است.
کارگران میگویند دی و بهمن سال گذشته،با ارسال پیامک برای عدهای خاص، آزمونهایی تحت عنوان جذب نیروی حراست برگزار شد، اما بسیاری از نیروهای مشغول به کار درمنطقه از جمله میدان گازی تنگه بیجار از جزئیات این آزمونها بیاطلاع بودهاند. پس از گذشت چند ماه، خبر استخدام بیش از صد نفر برای مناطق عملیاتی تنگه بیجار، نفتشهر و چشمهخوش منتشر شد؛ استخدامی که به گفته منابع کارگری، بخش عمدهای از نیروهای جذب شده را نه نیروهای بومیِ باسابقه، بلکه افرادی تشکیل میدهند که با سفارش و رایزنی و رابطهوارد شدهاند.
بنا بر اظهارات این کارگران، توجیهِ «رزرو بودن» این افراد، بهانهای بیش نیست؛ چرا که بسیاری از نیروهای واقعاً رزرو و باسابقه نادیده گرفته شده و تنها کسانی که دارای «پارتی» و مرتبط با قدرتمندان بودهاند، فرصت جذب یافتهاند.
کارگرانمدعی هستند که این نفوذ و رانت تنها محدود به بخش نفت نبوده و در سایر ادارات دولتی استان از جمله «راه و شهرسازی» نیز مشاهده میشود. این در حالی است که اولویت اول باید اشتغال نیروهای بومی و کارگرانی باشد که سالها در شرایط سخت، چرخ این مجموعهها را گرداندهاند.
یکی دیگر از گلایههای اصلی کارگران، محدودیتهای شدید برای نیروهای روزمزد است. کارگران میگویند برای نیروهای بومی، محدودیت «۴ روز کار در ماه» اعمال شده است، در حالی که برای نیروهای غیربومی یا منتسب به افراد خاص، محدودیتهای مشابه وجود ندارد.
کارگران میپرسند: «اگر قرار بر جذب نیرو است، چرا مسیر استخدام نباید برای همه یکسان و بر اساس شایستهسالاری باشد؟»
آنها ادامه میدهند: نفوذ سیاسی در انتصابات و استخدامهای دولتی، علاوه بر اینکه امید را در دل کارگران بومی میکشد، باعث افت بهرهوری و انگیزه در محیطهای کاری میشود. انتظار میرود دستگاههای نظارتی با ورود به فرآیند استخدامی شرکتهای بهرهبرداری در ایلام، ابهامات موجود را برطرف کرده و مانع از تضییع حقِ کارگرانی شوند که سالها برای این صنعت زحمت کشیدهاند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: