غلامحسین کرباسچی در برنامه به وقت ایران شبکه خبر، در گفتوگویی در ۲۲ مهر ۱۴۰۵، درباره ادامه جنگ، ضرورت توافق، فاصله حکومت و مردم و وضعیت نیروهای سیاسی منتقد صحبت کرد. محور اصلی سخنان او این بود که برای حفظ کشور، باید واقعیتهای میدان را پذیرفت، برای پایان جنگ راهحل پیدا کرد و حمایت مردم را به دست آورد.
مهمترین نکات سخنان کرباسچی
۱. با شعار نمیتوان مشکلات کشور را حل کرد: کرباسچی از اظهارات تلویزیونی درباره وارد کردن ضربات سنگین به آمریکا انتقاد کرد و گفت تکرار این شعارها مشکلات مردم را حل نمیکند. او تأکید کرد که باید میان تبلیغات رسانهای و واقعیتهای نظامی تفاوت قائل شد و توان و خسارتهای دو طرف را واقعبینانه ارزیابی کرد.
۲. باید برای پایان دادن به جنگ از مسیر توافق تلاش کرد: یکی از محورهای اصلی صحبتهای او، ضرورت یافتن راهی برای پایان دادن به جنگ بود. کرباسچی گفت شرایط کنونی انتخاب مردم نبوده و کشور در وضعیتی قرار گرفته که باید برای خروج از آن تصمیم گرفت. او بر ضرورت تلاش مسئولان برای پایان دادن به این وضعیت تأکید کرد. پیام اصلی این بخش: ادامه وضعیت جنگی نباید به یک هدف مستقل تبدیل شود؛ باید هزینهها و راههای خروج از بحران را سنجید.
۳. بدون حمایت مردم نمیتوان در برابر فشار خارجی ایستادگی کرد: کرباسچی یکی از مهمترین مسائل کشور را فاصله میان مردم و حاکمیت دانست. او استدلال کرد که اگر حکومت میخواهد در برابر آمریکا و فشارهای خارجی مقاومت کند، باید مردم را در کنار خود داشته باشد. به گفته او، نارضایتی بازنشستگان، دانشجویان و دیگر گروههای اجتماعی را نمیتوان نادیده گرفت.
۴. مردم را نباید با سیاستهای نادرست از حکومت دور کرد: او در سخنانش از برخوردهای سیاسی و اجتماعی انتقاد کرد و گفت نمیتوان از مردم انتظار حمایت داشت، اما همزمان مطالبات و نارضایتیهای آنان را نادیده گرفت. کرباسچی در گفتوگو با مجری برنامه، در پاسخ به این مضمون که مردم رها نشدهاند، گفت: ولی مردم شما را رها کردهاند! این جمله از بخشهای خبرساز صحبتهای او بود؛ زیرا مستقیماً به مسئله کاهش اعتماد و فاصله میان جامعه و حاکمیت اشاره داشت.
۵. از زندانی شدن فعالان سیاسی انتقاد کرد: کرباسچی به وضعیت برخی فعالان سیاسی و احکام زندان آنان پرداخت. او بهطور مشخص از مصطفی تاجزاده نام برد و درباره محکومیت طولانیمدت او انتقاد کرد. همچنین به پرونده مهرآیین اشاره کرد و این پرسش را مطرح کرد که چرا در شرایط حساس کشور، با برخی چهرههای سیاسی و فکری چنین برخوردهایی صورت میگیرد. از نظر او، برخورد با منتقدان و محدود کردن فضای سیاسی، راه مناسبی برای تقویت انسجام داخلی نیست.
۶. اختلافات داخلی نباید به تضعیف کشور منجر شود: کرباسچی به اختلافات سیاسی و شعارهایی که علیه برخی مسئولان مطرح میشود نیز انتقاد کرد. او معتقد بود که نمیتوان با ایجاد فضای دائمی تقابل و تخریب چهرههای سیاسی، کشور را بهدرستی اداره کرد. مضمون سخنان او این بود که در شرایط بحرانی، باید بهجای تشدید اختلافات، راهی برای مدیریت اختلافها و تقویت همبستگی اجتماعی پیدا کرد.
۷. مسئولان باید تصمیمهای دشوار بگیرند: در بخش دیگری از صحبتهایش، کرباسچی بر ضرورت تصمیمگیری در شرایط دشوار تأکید کرد. از نگاه او، مسئولان نباید صرفاً به دلیل نگرانی از انتقادها یا هزینههای سیاسی، از تصمیمهایی که برای منافع کشور ضروری میدانند اجتناب کنند. این دیدگاه با تأکید او بر ضرورت توافق و پایان دادن به وضعیت جنگی ارتباط مستقیم داشت.
جمعبندی: حرف اصلی کرباسچی چه بود؟ اگر بخواهیم تمام صحبتهای او را در پنج محور خلاصه کنیم، به این موارد میرسیم: واقعبینی بهجای شعار: ارزیابی شرایط کشور و توان طرفهای درگیر بر اساس واقعیتها. تلاش برای پایان جنگ: یافتن راهحلی برای خروج از وضعیت جنگی از مسیر توافق. بازسازی اعتماد عمومی: توجه جدی به نارضایتیهای مردم و مشکلات زندگی آنان. کاهش برخوردهای سیاسی: پرهیز از برخوردهای غیرضروری با منتقدان و فعالان سیاسی. شجاعت در تصمیمگیری: پذیرش مسئولیت تصمیمهای دشوار بهجای به تعویق انداختن آنها.
نکته محوری سخنان کرباسچی این بود که قدرت یک کشور فقط به توان نظامی آن وابسته نیست؛ حمایت مردم، انسجام داخلی و توانایی تصمیمگیری واقعبینانه نیز در حفظ منافع ملی نقش اساسی دارند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: