انجمن مستندسازی، سازمان غیرانتفاعی مستقر در لندن که از فیلمسازان مستند مستقل حمایت میکند، راهاندازی یک صندوق جدید را اعلام کرد.
صندوق «عشق و موشکهای انجمن مستندسازی» یک صندوق بینالمللی است که به فیلمهای غیرداستانی سینمایی اختصاص دارد که به گفته این سازمان «در خدمت آیندهای بهتر» هستند. این صندوق کمکهای غیرقابل بازپرداخت تا سقف 150000 دلار را به همراه بودجه اضافی برای توزیع و تعامل فیلمهای مورد حمایت ارائه میدهد. این صندوق با تعهد 2.7 میلیون دلاری بین اکنون و اواسط سال 2028 آغاز میشود و هزینههای سالانه فیلم انجمن مستندسازی را به بیش از 4 میلیون دلار میرساند.
این صندوق در «عصر سرمایهداری افسارگسیخته، اقتدارگرایی رو به رشد و ملیگرایی فزاینده» و نیاز به فیلمهایی که «معماریهای قدرت را از هم بپاشند، واقعیتهای جایگزین را نشان دهند و ارتباط ایجاد کنند» متولد شد، این سازمان گفت.
این سازمان افزود: «انجمن مستندسازی تمام قد در مبارزه با فاشیسم است.» با همکاری خلاقانه، مهارتهای اختصاصی، جشنهای شاد و رفاقت تند برای کمک به به نمایش درآوردن این بینشهای آزادی، حقوق مدنی و انسانی. چه بخشی از یک جنبش جهانی، حسابرسی ملی یا تحول محلی باشد.»
همزمان با اعلام صندوق جدید، انجمن مستندسازی همچنین از شش پروژه اول مورد حمایت، از جمله یک فیلم بدون عنوان درباره ظهور شهردار نیویورک زهران مامدانی، رونمایی کرد.
پروژههای اولیهای که از صندوق «عشق و موشکهای انجمن مستندسازی» بودجه دریافت میکنند عبارتند از:
«سیاهترین سیاهتر»
به کارگردانی روسین اگنیو، تهیه کنندگی الیسون میلر، کالوم رابرتس، دیان بکر، ملانی میلر و روسین گراگتی. در حال تولید.
توضیحات: تلاشی یک گروه برای ساخت فیلمی درباره مراکز داده به هرج و مرج میانجامد و حقایق پذیرفته شده درباره فناوری و مستند را در این مستند کمدی ترکیبی از ایرلند به چالش میکشد. با بازی استفن ریا و کیلیان ساندرمان.
«چگونه یک زن در ایران باشیم»
به کارگردانی مهناز محمدی و ونسا بولز، با تهیه کنندگی بن دی پیر، مازیار بهاری، نوین مبرو.
توضیحات: از طریق یک آرشیو قابل توجه که به طور مخفیانه در طول دو دهه فیلمبرداری شده است، فیلمساز تبعیدی مهناز محمدی ریشههای جنبش زنان ایران و سرکوب نهایی آن را بازسازی میکند. «چگونه یک زن در ایران باشیم» داستان سفر شخصی او از طریق نظارت، زندان و مقاومت و کاوشی قدرتمند از زن بودن، دوستی و بقا در جامعهای است که با محدودیتهای جنسیتی فراگیر شده است.
«زمین ما»
به کارگردانی لوکرسیا مارتل، تهیه کنندگی بنجامین دومنچ، سانتیاگو گاللی، ماتیاس روودا، جوسلین بارنز، خاویر لئوز و خولیو چاوزمونتس.
توضیحات: در سال 2009، مردی و دو همدستش سعی کردند اعضای جامعه بومی چوشاگاستا در شمال آرژانتین را بیرون کنند. با ادعای مالکیت زمین و مسلح به سلاح، رهبر جامعه، خاویر چوکوبار را به قتل میرسانند. قتل در فیلم ثبت میشود. پس از نه سال اعتراض، در سال 2018 سرانجام دادرسی آغاز میشود. در تمام این مدت، قاتلان آزاد هستند. این فیلم با ترکیب صداها و عکسهای جامعه با فیلمهای دادگاه، به بررسی تاریخ طولانی استعمار و سلب مالکیت زمین که توسط دولت انجام شده و به این جرم منجر شده است، میپردازد.
«با زمان»
به کارگردانی نوح شوموس و بریت فرایر، تهیه کنندگی جسی میلر.
توضیحات: «با زمان» با ترکیب واقعگرایی با فانتزی، یک گروه بین نسلی از افراد ترنس را دنبال میکند که امواج متغیر پذیرش و واکنش را پشت سر گذاشتهاند زیرا در یک کارگاه داستانگویی گرد هم میآیند و لحظاتی از سرخوشی، ارتباط و شناخت متقابل را زنده میکنند.
«پروژه نیویورک بدون عنوان»
به کارگردانی و تهیه کنندگی جولیا باچا، تهیه کنندگی سوهاد بابا، تیفانی فیشر-لاو و رولا سلام.
توضیحات: یک نماینده مجلس ایالتی نیویورک یک پیشنهاد بلندپروازانه برای تبدیل شدن به شهردار نیویورک راهاندازی میکند و قول میدهد زندگی را مقرون به صرفهتر کند. همانطور که نهادهای قدرت سعی میکنند تعهد دیرینه او به حقوق فلسطینیان را به سلاحی علیه او تبدیل کنند، حرکتی به راه میافتد که یکی از بزرگترین تحولات سیاسی در تاریخ آمریکا را رقم میزند.
«پروژه بدون عنوان تصاویر هندوانه» — جزئیات فاش نشد
انجمن مستندسازی در سال 2005 تأسیس شد و یک گروه غیرانتفاعی مستقر در بریتانیا و نیویورک است.
نویسنده: الکس ریتمن
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: