دیرالبلح، نوار غزه – احمد محسن، ۲۴ ساله، در مغازه‌ای در دیرالبلح مشغول به فروش کارت‌های دسترسی اینترنت است. سه سال پیش، قبل از شروع جنگ نسل‌کشانه اسرائیل علیه غزه، او آینده‌ای متفاوت را تصور می‌کرد. او با مدرک پرستاری فارغ‌التحصیل شده بود و در حال تکمیل مراحل لازم برای دریافت مجوز کار حرفه‌ای خود بود. او رویای کار در بیمارستان، ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد یا گذراندن دوره‌های تخصصی را در سر می‌پروراند.
اما جنگ او را به مسیری متفاوت سوق داد.
در ماه‌های اول جنگ، محسن به عنوان داوطلب در بیمارستان شهدای الاقصی در دیرالبلح مشغول به کار شد، در میان تعداد زیادی مجروح و کشته، اما به دلیل عدم دریافت حقوق، به دنبال کار دیگری رفت.
او گفت: «خسته شده بودم و برای زحماتم به من حقوقی پرداخت نمی‌شد، بنابراین شروع به جستجوی کار دیگری کردم که حداقل درآمدی برایم داشته باشد.»
انتخابات قانون‌گذاری فلسطین که برای ۲۸ نوامبر برنامه‌ریزی شده است، اولین رأی‌گیری سراسری محسن خواهد بود و اولین انتخابات قانون‌گذاری فلسطین از سال ۲۰۰۶. محسن اولویت‌های خود را دارد: او می‌خواهد نامزدها به مشکلاتی که نسل او با آن روبرو است، از جمله بیکاری، امنیت، مسکن، آموزش و بهداشت بپردازند.
او گفت: «اولین چیزی که می‌خواهم این است که بتوانم شغل پایداری با درآمد مناسب پیدا کنم تا بتوانم از خودم و خانواده‌ام حمایت کنم، و دومین چیز امنیت است.»
نگرانی‌های محسن در میان فلسطینیان غزه رایج است، جایی که نرخ بیکاری حدود ۸۰ درصد است. اقتصاد این منطقه پس از سال‌ها محاصره اسرائیل و جنگی که جان بیش از ۷۴۰۰۰ فلسطینی را گرفته است، ویران شده است.
خانواده او زمینی در شرق خیابان صلاح‌الدین غزه دارد، در منطقه‌ای که اسرائیل دسترسی به آن را محدود می‌کند، و او را قادر به رسیدن به آن نمی‌کند. او امیدوار است که مطابق با توافق آتش‌بس اکتبر ۲۰۲۵، اسرائیل به زودی از این منطقه عقب‌نشینی کند و اجازه دهد بازسازی در این سرزمین ویران شده آغاز شود.
به نظر محسن، انتخابات به تنهایی کافی نیست اگر نتواند به بهبود زندگی مردم منجر شود.
او گفت: «یک نامزد باید خود را جای مردم بگذارد و با صدای مردم صحبت کند، نه صدای شخص دیگری. او باید از ما، جوانانی که ۲۰ سال در اثر جنگ و ویرانی مورد ظلم قرار گرفته‌ایم، صحبت کند. باید به این موضوع پایان داد.»
خاطرات دموکراتیک
برخلاف محسن، غسان مروان، ۵۳ ساله، خاطرات انتخابات سال ۲۰۰۶ را به یاد دارد که حماس در آن پیروز شد.
مروان قبلاً به عنوان یک طلافروش کار می‌کرد و کارخانه‌ای تأسیس کرد که به منبع درآمد خانواده‌اش تبدیل شد.
وقتی در سال ۲۰۰۶ به پای صندوق‌های رأی رفت، امیدوار بود که انتخابات به بهبود زندگی مردم، ایجاد امنیت و ایجاد شغل و آینده‌ای پایدارتر برای فرزندانش کمک کند. او به یاد می‌آورد که در مدرسه‌ای در نوسیرات به لیستی به رهبری سیاستمدار مستقل، مصطفی برغوثی، رأی داد و می‌گوید این تجربه شفاف و منصفانه بود.
او گفت: «شاهد شفافیت و صداقت زیادی بودم. مثل یک جشن دموکراتیک بود. اما متأسفانه این تجربه در ۲۰ سال گذشته تکرار نشد.»
بیست سال بعد، زندگی او کاملاً تغییر کرده است. او خانه و کارخانه خود را در ژانویه ۲۰۲۴، در جریان جنگ از دست داد. بیش از ۳۰ سال کار دیگر نمی‌تواند ثباتی را که برای خانواده‌اش می‌خواست تضمین کند.
او گفت: «بعد از از دست دادن خانه و منبع درآمد، چه می‌خواهید؟ تنها چیزی که امیدوار هستید بازسازی، آرامش و امنیت در کشور است.»
آنچه مروان را بیشتر آزار می‌دهد، می‌گوید، دیدن فرزندانش است که در چادرها زندگی می‌کنند به جای خانه با ثباتی که امیدوار بود برای آنها فراهم کند. جنگ همچنین او را به کارهایی که هرگز تصور نمی‌کرد پس از سال‌ها کار با آن روبرو شود، مانند جستجوی آب و حمل آن در مسافت‌های طولانی بازگردانده است.
او گفت: «بعد از این همه سال، من در حال حمل آب از راه دور هستم. آیا قرار است در این وضعیت بمانم؟ من امروز ۵۳ سال دارم. در ۱۰ سال آینده، من در دهه ۶۰ سالگی خود خواهم بود و قادر به تحمل این بار نخواهم بود.»
مروان معتقد است این شرایط همچنین به علاقه مردم به سیاست آسیب رسانده است.
او گفت: «علاقه ما به سیاست کاهش یافته است، نه به این دلیل که برای ما مهم نیست، بلکه به دلیل تمام ناامیدی و یأسی که جمع شده است. مردم به چگونگی گذران زندگی و تأمین نان روزانه خود مشغول شده‌اند.»
با این حال، چشم‌انداز انتخابات در میان ویرانی و آوارگی گسترده در اطراف او، او را بین امید و بدبینی سرگردان می‌کند.
او گفت: «گاهی اوقات احساس می‌کنم صحبت در مورد انتخابات تقریباً یک شوخی است، زیرا شرایط روشنی برای برگزاری آن وجود ندارد.»
بازیابی اولویت است
کمیسیون مرکزی انتخابات فلسطین در حال آماده‌سازی برای برگزاری انتخابات در کرانه باختری اشغالی، بیت‌المقدس شرقی اشغالی و غزه است. این کمیسیون تخمین می‌زند که حدود ۱.۲۴ میلیون فلسطینی در غزه واجد شرایط رأی دادن خواهند بود.
به گفته جمیل الخالدی، مدیر منطقه‌ای کمیسیون در غزه، این فرآیند با چالش‌های لجستیکی و امنیتی به دلیل مقیاس ویرانی در این منطقه و آوارگی گسترده‌ای که پس از شروع جنگ اسرائیل رخ داده است، مواجه است. این کمیسیون طرح‌های اضطراری را برای تولید مواد انتخاباتی به صورت محلی آماده کرده است در صورتی که اسرائیل ورود تدارکات به غزه را محدود کند.
ایاد القرا، تحلیلگر و نویسنده سیاسی مستقر در غزه، معتقد است که جنگ علاقه فلسطینیان به سیاست را از بین نبرده است، بلکه آنچه از سیاست انتظار دارند را تغییر داده است.
او استدلال می‌کند که پس از تقریباً سه سال آوارگی، ویرانی و از دست دادن معیشت، مطالبات سیاسی فلسطینیان در غزه به طور مستقیم با توانایی رهبران آینده برای بازگرداندن زندگی عادی مرتبط شده است، نه صرفاً اداره نهادها یا ارائه شعارهای سیاسی.
القرا می‌گوید که اولویت رهبری است که قادر به نمایندگی مردم و برآوردن نیازهای اساسی آنها باشد، مهمتر از همه بازسازی غزه، احیای زیرساخت‌ها و بخش‌های بهداشت و آموزش و ایجاد شرایطی که به مردم اجازه دهد زندگی و معیشت خود را بازیابی کنند.
او گفت: «تمایل گسترده‌ای به رهبری وجود دارد که بازسازی غزه را در اولویت قرار دهد، با توجه به بهای سنگینی که این منطقه پرداخته است.»
نویسنده: لینا غسان ابوزاید
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: