ترس و چرخش به سمت افراط‌گرایی: چگونه ۷ اکتبر اسرائیل را دگرگون کرد

برای اکثریت قریب به اتفاق اسرائیلی‌ها، تاریخ مدرن به دوره‌های قبل و بعد از حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تقسیم می‌شود. در سه سالی که از آغاز جنگ نسل‌کشانه اسرائیل علیه غزه پس از حملات می‌گذرد، جامعه اسرائیل دستخوش تغییرات اساسی شده است.

احساس تروما جمعی از طریق سخنرانی‌های سیاسی و هیستری رسانه‌ای به سطوحی بی‌سابقه در اسرائیل مدرن تشدید شده است، به گفته ناظران.

جنگ نسل‌کشانه اسرائیل علیه غزه جان بیش از ۷۴۰۰۰ فلسطینی را گرفته است و اسرائیل حملات خود را به چندین کشور منطقه گسترش داده است.

جنگ غزه و مجموعه‌ای از pogromهای شهرک‌نشینان در کرانه باختری اشغالی، که توسط افراط‌گرایان اسرائیلی دامن زده می‌شود، به انزوای فزاینده اسرائیل از بخش بزرگی از جهان کمک کرده است.

دانیل بارتال، روانشناس سیاسی اسرائیلی در دانشگاه تل آویو، گفت که ۷ اکتبر افسانه شکست‌ناپذیری نظامی اسرائیل را درهم شکست.

قبل از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، اعتماد قوی به برتری فناوری و نظامی اسرائیل رایج بود.

این امر زمانی پایان یافت که حماس و سایر گروه‌ها به اسرائیل یورش بردند: تقریباً ۱۲۰۰ نفر کشته شدند و گروه‌های فلسطینی حدود ۲۵۰ نفر دیگر را به اسارت بردند.

عموم مردم اسرائیل عموماً از پیامدهای اقدامات خشونت‌آمیز ارتش در غزه و کرانه باختری اشغالی جدا شده بودند و بارتال گفت که بسیاری از این که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، ممکن است از قبل از طرح‌های حماس مطلع بوده باشد، شوکه شدند.

در داخل اسرائیل، تأثیر روانشناختی حملات ملموس بود. “این امر به شدت همه چیز را مختل کرد. این یک بحران است که جمعیت را رها نمی‌کند،” او به الجزیره گفت.

فلسطینیان، به ویژه، از زمان وقوع حمله، با پاسخ نسل‌کشانه‌ اسرائیل زندگی کرده‌اند.

چرخش به سمت راست

سیاستمداران از ترس و تروما ناشی از حملات ۷ اکتبر برای پیشبرد اهداف خود سوء استفاده کرده‌اند و از آن برای هدف قرار دادن فلسطینیان به طور کلی استفاده می‌کنند.

“شکی نیست که بسیاری از اسرائیلی‌ها پس از ۷ اکتبر به ترس واقعی دچار شدند، اما به نظر من، نیروهای سیاسی از آن ترس برای پاک کردن تقریباً تمام دستاوردهایی که در طول سال‌ها در روابط یهودی-فلسطینی به دست آمده است، سوء استفاده کرده‌اند،” جامعه‌شناس اسرائیلی یهودا شنهاو-شحرابانی گفت.

نظرسنجی‌های بی‌شماری نشان می‌دهد که جامعه اسرائیل در سه سال گذشته حتی بیشتر به سمت راست چرخیده است. تیترهای روزنامه‌های اصلی این سوال را مطرح کرده‌اند که آیا جناح چپ، که سد اصلی راه حل دو کشوری در اسرائیل بود، هنوز وجود دارد یا خیر.

تعداد زیادی از اسرائیلی‌ها همچنان از اعدام زندانیان فلسطینی متهم به “تروریسم” و گسترش مداوم شهرک‌های غیرقانونی در کرانه باختری اشغالی حمایت می‌کنند.

در یک نظرسنجی ماه مه ۲۰۲۵ از اسرائیلی‌ها توسط جامعه‌شناس تامیر سورک از ایالت پنسیلوانیا، اکثریت قاطع پاسخ‌دهندگان گفتند که از اخراج ساکنان غزه حمایت می‌کنند. اقلیت قابل توجهی همچنین از “کشتار جمعی” همه ساکنان شهرهای مورد حمله نیروهای اسرائیلی، همانطور که اسرائیلیان باستانی در Jericho انجام دادند، حمایت کردند.

“۷ اکتبر بدون شک یک نقطه عطف در سیاست معاصر اسرائیل بود،” شنهواو-شحرابانی خاطرنشان کرد. “من می‌گویم که ما را صد سال به عقب برگردانده است – در آگاهی جمعی ما، در تمایل ما به تعامل با یکدیگر و، از همه مهمتر، در سطح اعتماد متقابل. این یک عقب‌نشینی بزرگ است که غلبه بر آن بسیار دشوار خواهد بود.”

یوآو گلانت، وزیر دفاع سابق اسرائیل، فلسطینیان در غزه را “حیوانات انسان” توصیف کرده است و ایتامار بن گویر، وزیر امنیت ملی، به تحویل دادن هزاران سلاح دولتی به گروه‌های شهرک‌نشینانی که به pogromهای مکرر خود علیه شهرها و روستاهای فلسطینی در کرانه باختری اشغالی معروف هستند، می‌بالد.

“دست راست مسیحی و نژادپرست از این فاجعه نه تنها برای توجیه مواضع موجود خود، بلکه برای فراتر بردن مرزهای آنچه در سیاست اسرائیل می‌توان گفت و انجام داد، استفاده کرده است،” شنهواو-شحرابانی گفت.

او تصدیق می‌کند که ۷ اکتبر دست راست اسرائیل را ایجاد نکرد، اما مواضعی را که قبلاً افراطی تلقی می‌شدند، عادی کرده است.

“ترس بدون شک یک عامل اصلی در این تحول است. اما ترس به تنهایی آن را توضیح نمی‌دهد. ترس نیز به صورت سیاسی بسیج می‌شود،” او گفت.

‘سرکوب… خشن‌تر شد’

دیدگاه‌های ضد فلسطینی با ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز نشد. چنین سوء استفاده‌هایی به تأسیس دولت اسرائیل در سال ۱۹۴۸، آواره‌سازی اجباری حدود ۷۵۰ هزار فلسطینی و پاک کردن روستاهای فلسطینی از سرزمین باز می‌گردد.

در سال‌های بعد، تعداد فزاینده‌ای از نهادهای بین‌المللی و گروه‌های حقوقی حکومت اسرائیل بر فلسطینیان را آپارتاید توصیف کرده‌اند. خشونت سیستماتیک، از جمله حملات نظامی به غزه محاصره شده، pogromهای مرگبار در کرانه باختری و حملات و تصرف زمین‌های مداوم شهرک‌نشینان، که عمدتاً مجازات نمی‌شوند، نیز به طور گسترده توسط گروه‌های حقوقی، به ویژه پس از ۷ اکتبر مستند شده است.

B’Tselem یک انفجار خشونت در سراسر کرانه باختری اشغالی را ثبت کرده است و ۱,۱۰۷ فلسطینی را در “یک پروژه سیاسی واحد” بین ارتش اسرائیل و شهرک‌نشینان که ظاهراً با هدف بیرون راندن جمعیت محلی است، کشته شده است.

“۷ اکتبر به فرآیندهایی که از قبل در جریان بود اجازه داد تا شتاب بگیرند و تشدید شوند،” یائیر دیویر، از B’tselem، به الجزیره گفت.

“زیرساخت آپارتاید، سرکوب و کنترل بر فلسطینیان خشن‌تر شد، در حالی که مسیر کلی حذف وجود جمعی فلسطینی واضح‌تر و عادی‌تر شد – از طریق نسل‌کشی در غزه، پاکسازی قومی و برچیدن جامعه فلسطینی در کرانه باختری و تشدید تبعیض و غیرانسانی‌سازی علیه شهروندان فلسطینی اسرائیل.”

نویسنده: سایمون اسپیکمن کوردال