با افزایش دمای هوا و تشدید اثرات تغییرات اقلیمی، پژوهشگران حوزه سلامت و محیط زیست هشدار میدهند که گرمای شدید میتواند میزان فعالیت بدنی افراد را کاهش دهد؛ روندی که در صورت تداوم، ممکن است تا اواسط قرن حاضر سالانه به صدها هزار مورد مرگ زودرس در سراسر جهان منجر شود.
از دیدگاه فیزیولوژیکی، ورزش در هوای گرم فشار مضاعفی بر بدن وارد میکند. هنگام فعالیت بدنی، عضلات گرمای زیادی تولید میکنند و بدن برای کاهش دمای خود، جریان خون را به سمت پوست هدایت کرده و میزان تعریق را افزایش میدهد. این فرایند اگرچه به خنک شدن بدن کمک میکند، اما همزمان اکسیژنرسانی به عضلات را کاهش داده و بار کاری قلب را افزایش میدهد؛ موضوعی که باعث میشود فرد زودتر احساس خستگی و فرسودگی کند.
متخصصان برای حفظ ایمنی هنگام ورزش در روزهای گرم توصیه میکنند زمان انجام فعالیتهای بدنی به ساعات خنکتر، مانند اوایل صبح یا ساعات پایانی عصر، منتقل شود. همچنین انتخاب مسیرها و فضاهای سایهدار میتواند نقش مهمی در کاهش فشار گرمایی داشته باشد، زیرا دمای این مناطق معمولاً بین ۱۲ تا ۱۵ درجه سانتیگراد کمتر از محیطهای در معرض تابش مستقیم خورشید است.
رطوبت هوا نیز یکی از عوامل مهم در تحمل گرما به شمار میرود. رطوبت بالا مانع تبخیر مؤثر عرق شده و عملکرد طبیعی سیستم خنککننده بدن را مختل میکند. این وضعیت در فضاهای بسته با تهویه نامناسب نیز تشدید میشود و احتمال گرمازدگی را افزایش میدهد.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: