پژوهش های جدید نشان می دهد که اکثریت قاطع کارکنان خواهان تصویب قوانین شفاف برای نظارت بر محیط کار هستند. بر اساس این ارزیابی ها تقریبا تمام کارمندان باور دارند که کارفرمایان باید طبق قانون موظف به افشای استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی برای ارزیابی عملکرد و پایش فعالیت های شغلی باشند زیرا عدم آگاهی از این سازوکارها به کاهش اعتماد شغلی و ایجاد نگرانی های شدید حریم خصوصی منجر شده است.
به گزارش رسانه اخبار تکنولوژی تکنا، رشد فزاینده به کارگیری فناوری های پایش خودکار باعث شده است که مدیران از قابلیت های ضبط کلیدواژه ها، تحلیل پیام ها و نرم افزارهای ثبت فعالیت دسکتاپ بهره ببرند. با این حال بخش عمده نیروی کار بر این باور است که پایش بدون رضایت قبلی می تواند به انگیزه کاری لطمه بزند و روابط سازمانی را از بین ببرد، در حالی که دسترسی به اطلاعات شفاف می تواند تنش ها را کاهش دهد.
داده های این نظرسنجی آشکار می سازد که عدم شفافیت مدیران در اعلام بهره گیری از ابزارهایی مانند Workplace Analytics و سامانههای مبتنی بر یادگیری ماشین، اضطراب روزمره کارکنان را تشدید کرده است. بسیاری از شاغلان تاکید دارند که پایش مخفیانه احساس بی اعتمادی مداوم را تقویت می کند و مدیران باید پیش از استقرار نرم افزارهای نظارتی، اهداف دقیق این برنامه ها و نحوه نگهداری داده های شخصی را توضیح دهند.
کارشناسان حقوقی و حوزه کار معتقدند که قانون گذاران باید در تدوین مقررات فناوری های نوین پیشگام شوند و چارچوب های الزام آوری برای مهار نظارت الگوریتمی وضع کنند. بدون وجود حمایت های قانونی روشن، کارفرمایان ممکن است از الگوریتم های سنجش بازدهی برای اتخاذ تصمیم های سرنوشت ساز مثل تنزل رتبه یا اخراج بهره ببرند، بدون آنکه کارمند فرصتی برای دفاع از کیفیت واقعی عملکرد خود داشته باشد.
پایان این گزارش بیانگر آن است که ایجاد توازن میان بهره وری سازمانی و احترام به حریم فردی، نیازمند شفافیت کامل است. کارمندان فناوری را رد نمی کنند، بلکه خواستار آگاهی از نحوه ارزیابی خود هستند. شرکت ها برای حفظ وفاداری نیروهای متخصص باید به جای مخفی کاری، گفتگوی سازنده را در پیش بگیرند و پیش از اجرای هرگونه پایش هوشمند، رضایت صریح و رسمی کارکنان را جلب نمایند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: