منجمد کردن هسته مایع یک فیبر نوری، محیطی افراطی ایجاد کرد که در آن نور و صدا بیش از هزار برابر قویتر از فیبرهای معمولی با هم تعامل دارند. محققان از این اثر برای ایجاد حافظه اپتوآکوستیک استفاده کردند که میتواند راه را برای کامپیوترهای فوتونی با انرژی کمتر و فناوریهای پیشرفته کوانتومی هموار کند.
در یک مطالعه جدید که در مجله Nature Photonics منتشر شده است، محققان نشان دادند که چگونه میتوان با منجمد کردن هسته مایع یک فیبر نوری، تعامل بین نور و صدا را به طور چشمگیری افزایش داد. این اثر به دلیل تغییر در خواص فیزیکی مواد در دماهای بسیار پایین رخ میدهد.
هنگامی که یک مایع منجمد میشود، مولکولهای آن در یک ساختار بلوری مرتب میشوند. این ساختار بلوری میتواند امواج صوتی را به طور موثرتری هدایت کند و همچنین میتواند بر نحوه تعامل نور با ماده تأثیر بگذارد. در این مطالعه، محققان دریافتند که با منجمد کردن هسته مایع یک فیبر نوری، میتوان تعامل بین نور و صدا را بیش از 1000 برابر افزایش داد.
این اثر میتواند برای ایجاد حافظه اپتوآکوستیک استفاده شود. حافظه اپتوآکوستیک نوعی حافظه است که از امواج صوتی برای ذخیره اطلاعات استفاده میکند. در این نوع حافظه، یک پالس لیزری برای ایجاد یک موج صوتی در یک ماده استفاده میشود. این موج صوتی سپس برای تغییر خواص نوری ماده استفاده میشود. با اندازهگیری این تغییرات نوری، میتوان اطلاعات ذخیره شده در موج صوتی را بازیابی کرد.
محققان نشان دادند که با استفاده از یک فیبر نوری منجمد، میتوان حافظه اپتوآکوستیک با چگالی ذخیرهسازی بسیار بالاتری ایجاد کرد. این امر به این دلیل است که فیبر نوری منجمد میتواند امواج صوتی را با دقت بیشتری هدایت کند و همچنین میتواند تعامل بین نور و صدا را افزایش دهد.
این یافتهها میتوانند راه را برای توسعه کامپیوترهای فوتونی با انرژی کمتر و فناوریهای پیشرفته کوانتومی هموار کنند. کامپیوترهای فوتونی از نور برای انجام محاسبات استفاده میکنند و میتوانند بسیار سریعتر و کارآمدتر از کامپیوترهای الکترونیکی باشند. فناوریهای کوانتومی از قوانین مکانیک کوانتومی برای انجام محاسبات و ارتباطات استفاده میکنند و میتوانند قابلیتهایی را ارائه دهند که در کامپیوترهای کلاسیک امکانپذیر نیست.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: