برخورددهنده بزرگ هادرونی (LHC)، بزرگترین و قدرتمندترین شتابدهنده ذرات جهان که در مرکز تحقیقات هستهای اروپا (سرن) قرار دارد، پس از پایان آخرین دور آزمایشهای فیزیک در ۱۴ ژوئن (۲۴ خرداد ۱۴۰۴) بهطور موقت از مدار خارج شده است. این توقف بخشی از برنامه گسترده ارتقای این تأسیسات به شمار میرود تا نسل جدید آن با قابلیتهای پیشرفتهتر آماده بهرهبرداری شود.
به گزارش ایتنا و به نقل از BGR، این دوره که در سرن با عنوان «خاموشی طولانی ۳» (LS3) شناخته میشود، شامل مجموعهای از عملیات تعمیر، نوسازی، یکپارچهسازی و ارتقای تجهیزات است. هدف نهایی این پروژه، آمادهسازی برخورددهنده برای ورود به مرحله برخورددهنده بزرگ هادرونی با درخشندگی بالا (High-Luminosity LHC یا HiLumi LHC) است؛ نسخهای که با افزایش چشمگیر تعداد برخورد ذرات، امکان انجام آزمایشهای دقیقتر را برای پژوهشگران فراهم خواهد کرد.
بر اساس برنامهریزیهای انجامشده، در صورت پیشرفت پروژه مطابق زمانبندی، این سامانه طی بازه ۲۰۲۸ تا ۲۰۳۰ بهتدریج دوباره وارد مدار عملیاتی خواهد شد.
برخورددهنده بزرگ هادرونی بیش از هر چیز به دلیل کشف ذره بوزون هیگز در سال ۲۰۱۲ شهرت دارد؛ کشفی که نقطه عطفی در فیزیک ذرات محسوب میشود. افزون بر این، این شتابدهنده تاکنون در شناسایی بیش از ۸۵ هادرون و دستیابی به یافتههای ارزشمند در حوزههای فیزیک ذرات و اخترفیزیک نقش مهمی ایفا کرده است.
یکی از جالبترین آزمایشهای انجامشده در این مرکز نیز تبدیل اتمهای سرب به طلا از طریق برخوردهای ذرهای بود؛ آزمایشی که هرچند از نظر اقتصادی کاربردی ندارد، اما نمونهای از آنچه برخی «کیمیاگری مدرن» مینامند، به شمار میرود.
شتابدهندههای ذرات با هدایت پرتوهای ذرات در تونلهای بسیار بزرگ و ایجاد برخورد میان آنها، شرایطی مشابه نخستین لحظات پس از شکلگیری جهان را شبیهسازی میکنند و به دانشمندان امکان میدهند ساختار بنیادی ماده و قوانین حاکم بر جهان را با دقت بیشتری مطالعه کنند.
البته LHC تنها شتابدهنده فعال جهان نیست. در حال حاضر بیش از ۳۰ هزار شتابدهنده ذرات در کشورهای مختلف مشغول فعالیت هستند و در دوران توقف LHC نیز بخش قابلتوجهی از تحقیقات علمی از طریق این مراکز ادامه خواهد یافت.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: